Thursday, July 19, 2018

လြ မ္ း ေ ၾကြ း



ပေလတိုရဲ့ သမၼတႏိုင္ငံ မဟုတ္ပါဘူး
ေအာင္ဆန္းရဲ့ သမၼတႏိုင္ငံပါ။
ကဗ်ာဆရာေတြလည္း ေနထိုင္ခြင့္ရွိပါတယ္။

ေက်းဇူး မကန္းရင္ေပါ ့။ ။

ေ အ ာ င္ ေ ၀ း (အာဇာနည္ေန့၊ ၂၀၁၈)

Sunday, July 15, 2018

ေ ပါ က္ စို ့


 
(၁)
မေန႔ တစ္ေန႔က
ေတာဝက္ကေလး ၁၃ ေကာင္
ဂူထဲက ထြက္လာတယ္။

(၂)
ဒီေန႔
ကမၻာ့ဖလားမွာ
ျခေသၤ့ ၃ ေကာင္ ရွံဳးတယ္။
မနက္ျဖန္
ၾကက္ဖ တစ္ေကာင္
ႏိုင္ခ်င္ ႏိုင္ဦးမယ္။

(၃)
ကေလးရယ္
တို႔ဆီက စစ္ေခြးအိုႀကီးတစ္ေကာင္
မေသေသးဘူး
မင္းက်မွ
မီးမလာတဲ့ တိုင္းျပည္မွာ
ဓာတ္လိုက္လို႔ တဲ့
မနက္ျဖန္
မင္း စ်ာပနမွာ
မင္း အသာရပါေစ။ ။

ေ အ ာ င္ ေ ဝ း
(ဇူလိုင္ ၁၄- ၂ဝ၁၈)

Sunday, July 8, 2018

Monday, June 18, 2018

ခ် စ္ လို့ ေ ရ း တဲ့ က ဗ် ာ ( ၁ ဝ )




အကယ္၍ ဇြန္လ(၁၉)ရက္ေန႔တြင္ … ။
ငါ ့သခင္
ငါ ့ရင္ဝ မွာ
လိွဳင္းမ တစ္ၿငိမ္။
အိမ္မိုးေခါင္ မွာ
လေရာင္ တစ္ထိုး။
ရိုးေျခနက္ မွာ
ရြက္သစ္ တစ္ေဝ။
ျမစ္ေရေၾကာ မွာ
ပန္းေလွ တစ္ေမွ်ာ။
ေလာကကမ္း မွာ
လြမ္းႀကိဳး တစ္ေႏွာင္။
ေတာင္တံတိုင္း မွာ
ျမင္းရိုင္း တစ္ေျပး။
ေလးညိွဳ့ကိုင္း မွာ
ျမားက်ိဳင္း တစ္ေျဖာင့္။
ငါ ေစာင့္ေရွာက္မယ္
ငါ ေစာင့္ေရွာက္မယ္
ငါ ့ေၾကာင့္ … ။

သခင့္ အိမ္ေခါင္မိုး
လေရာင္ မညိွဳးေစရ။
ရိုးမေတာႀကီး
မီး မသင့္ေစရ။
ေလာကသစ္ပ်ိဳး၊ ျမစ္ေဆးမိုး မွာ
(ေခတ္ ဘယ္ေလာက္ ဆိုးဆိုး)
ခ်စ္ႀကိဳး မေျပေစရ။
ငါ ့ျမင္း ငါစိုင္း၊ ညမုန္တိုင္းထဲ
သမိုင္း မေကြးေစရ။
သက္တံ လိွဳင္းခတ္၊ ေလးကိုင္းကို ေကြး
ေလးညိွဳ့ကို ငင္ၿပီးၿပီ။
သားရဲရန္ စဲ၊ မီးအိမ္ ဆြဲ၍
ေအာင္ပြဲကို ျပင္ၿပီးၿပီ။

အိုဘယ့္ အရွင္
ငါ ့သခင္
ရြာဝင္ ေျခလွမ္း စ ပါေလာ့။ ။

ေ အ ာ င္ ေ ဝ း

Than Htay Maung’s art

Friday, June 8, 2018

ေ တ ာ င္ စ မု တ္ က ၊ ေ ထ ာ င္ ထု ပ္ မ ရ ရ င္ ၊ ေ ၾက ာ င္ ကု တ္ မွ ာ လ ာ း ေ ဘ ဘီ



 
ဒဂုန္တာရာ ကစ
ေမာင္ေလးေအာင္ အဆုံး
ပန္းတစ္ကုံးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ (သခြပ္နီ)
အသိက ဘဝကို
မျပ႒ာန္းႏိုင္ပါဘူး
ဘဝကသာ အသိကို ျပ႒ာန္းတာျဖစ္တယ္။

က်ေနာ္တို႔က ေခတ္ကို
မျပ႒ာန္းႏိုင္ပါဘူး
ေခတ္ကသာ က်ေနာ္တို႔ကို ျပ႒ာန္းတာပါ။

အခုေန
ျမန္မာကဗ်ာအေၾကာင္းေျပာရင္
အေလာင္းထမ္းၿပီး ေျပာရေတာ႔မွာလား။

က်ေနာ္ ေမာင္ေလးေအာင္အေလာင္းကို
မထမ္းခဲ႔ရဘူး
က်ေနာ္ ဒဂုန္တာရာအေလာင္းကို
မထမ္းလိုက္ရဘူး
အရမ္း ဝမ္းနည္းတယ္။

သမိုင္းကိုထမ္း၊ ကဗ်ာလမ္းမွာ
အလြမ္းအားအင္ သစ္ေတာ႔ကြယ္။

ဖက္ဆစ္သံဖေနာင္႔
ႀကိဳးတိုက္ေထာင္႔မွာ
အခ်စ္ေၾကာင္႔ပဲ ကဗ်ာဆရာျဖစ္ခဲ႔တယ္။

စစ္အာဏာရွင္စနစ္
ေနဝင္းေခတ္ကေန
ျမစ္ထဲမွာေပါေလာ
သူရဲေဘာေၾကာင္တဲ႔
ကဗ်ာေကာင္သစၥာေဖာက္ေတြလည္းရွိခဲ႔။

ေပၚတီယာ ရင္ခုန္သံ
ႏိုင္ငံတကာ
ျမန္မာကဗ်ာ သူရဲေကာင္းေတြလည္းရွိခဲ႔။

ဘယ္သူ ဘာလဲ
ရာဇဝင္ျဖတ္သန္း
ဇာတ္ဝင္ခန္းမွာ
မင္း ဇာပန္းကြက္ထဲ ပန္းထိုးသူလား
ႏွင္းေတာထဲ ေက်ာက္မီးေသြးပို႔သူလား
ေျဖ။

ျမန္မာကဗ်ာသစ္မွာ
ေခတ္ႀကီး ဘယ္ႏွေခတ္ရွိသလဲ
ေျဖ။

တစ္ေခတ္ပဲ
၁၉၆၂ ကေန
ကေန႔(၂ဝ၁၈)အထိ
တစ္ေခတ္တည္း။

အဲဒီေခတ္ရဲ႔ ပင္မေရစီး
ေတာမီးရစ္သမ္၊ ဘာကာရန္လဲ။
စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဆန္႔က်င္ေရး
ႏွလုံးေသြးနဲ႔
ေတြးေခၚတဲ႔တရား
ေျဖာင္႔ေသာျမား
လူထုအျမင္၊ လူထုခံစားမွဳ
ငါတို႔ ပင္မေရစီးအမွဳေလ။

ဒဂုန္တာရာကလည္း
ပင္မေရစီး၊ ဒီခရီးမွာ
စည္းရုံးစုစည္းကာေန။

ေမာင္ေလးေအာင္ကလည္း
ပင္မေရစီး၊ ဒီခရီးမွာ
စည္းရုံးစုစည္းကာေန။

ထေလာ႔
အဖိႏွိပ္ခံေနရတဲ႔ျပည္သူေတြ
ထေလာ႔။

ထေလာ႔
အဖိႏွိပ္ခံကဗ်ာဆရာေတြ
ထေလာ႔။

ဒီေန႔ ျမန္မာကဗ်ာတိုက္ပြဲဟာ
အေဟာင္းနဲ႔အသစ္တိုက္ပြဲ ျဖစ္တယ္။

ျပည္သူ႔ဒီမိုကေရစီေတာ္လွန္ေရး
ကဗ်ာဓားေသြးတဲ႔ အသစ္က တစ္ဖက္
စစ္အာဏာရွင္အေလာင္း၊ ေရပုပ္ေျမာင္းထဲ
သူေကာင္းျပဳခံခ်င္တဲ႔ အေဟာင္းက တစ္ဖက္
ဘက္ ႏွစ္ဘက္
မိတ္ေဆြ သင္ဘယ္ဘက္ကလဲ။

ဂန္ ေသာ၊ ဒန္ ေသာ
ေနာဇာ နာမိ၊ ငါမသိ
ငါသိတာ
အေဟာင္း အသစ္။ ယဥ္းေက်းမွဳစစ္မ်က္ႏွာ
ေခတ္ကဗ်ာပဲ။

မ ဆ လ ေခတ္မွာ
ျမန္မာကဗ်ာ ဘယ္ႏွမ်ိဳးရွိခဲ႔လဲ။

န ဝ တ
န အ ဖ
မေန႔တစ္ေန႔က
မအိမ္လုံးဖြတ္ေတြေခတ္
ျမန္မာကဗ်ာ ဘယ္ႏွမ်ိဳးရွိခဲ႔လဲ။

ေဟာ- ဒီကေန႔
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေခတ္မွာေရာ
ျမန္မာကဗ်ာ ဘယ္ႏွမ်ိဳးရွိေနသလဲ။

ရဲရဲ ေျဖပါ၊ သင္မညာနဲ႔
ရာဇဝင္မွာ၊ သင္ဟာ တရားခံျဖစ္ေတာ႔မယ္။

သင္သိပါတယ္၊ ကဗ်ာ ႏွစ္မ်ိဳး

(၁) ဖိႏွိပ္သူအာဏာရွင္ဘက္ကရပ္တည္တဲ႔ကဗ်ာ

(၂) အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူေတြဘက္ကရပ္တည္တဲ႔ကဗ်ာ

သင္ဟာ ေဖာက္ျပန္သူလား။

ျမစ္တစ္ျမစ္ဟာ
ခဏခဏ ဓားထစ္ခံရတဲ႔ သစ္ပင္လိုပဲ
ၾကာေတာ႔
ေရငတ္ၿပီး ေသတယ္။

ေခတ္တစ္ေခတ္ဟာ
စစ္ဖိနပ္ေအာက္မွာ
ေျခာက္ေသြ႔ေနတဲ႔ပန္းခင္းလိုပဲ
အရင္းမရွိ၊ အဖ်ားမရွိ ေသတယ္။

ျမစ္ထဲမွာ
မေသဘဲ က်န္ရစ္တာ
စစ္မွန္တဲ႔ ေတာ္လွန္ေရးပဲ။

ေခတ္ထဲမွာ
မေသဘဲ က်န္ခဲ႔တာ
ေတာ္လွန္တဲ႔ကဗ်ာဆရာေတြပဲ။

ဒဂုန္တာရာက
ငါတို႔ကို အဘိဓမၼာေပးတယ္။

ေမာင္ေလးေအာင္က
ငါတို႔ကို အႏုပညာေပးတယ္ေလ။

ငါတို႔ဟာ
ဒဂုန္တာရာရဲ႔
အင္အားတက္ၾကြ၊ တိုးတက္လွတဲ႔
ပင္မေရစီး ျမစ္ေတြပဲေလ။

ငါတို႔ဟာ
ေမာင္ေလးေအာင္ရဲ႔
ေၾကြးေႀကာ္စူးရဲ၊ အားမာန္ခဲတဲ႔
တိုက္ပြဲထဲက ျပည္သူေတြပဲေပါ ႔။

ျပည္သူေတြက
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ခ်စ္ပါတယ္။
ခက္တာက
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေခတ္မွာ
အလစ္ေခ်ာင္းေနတဲ႔ အေခ်ာင္သမားေတြေပါတာပဲ။

ကဗ်ာဆရာေတြက
ဒီမိုခရီးကို ဆုံးခန္းတိုင္ႏွင္ခ်င္တယ္။
ခက္တာက
ဒီမိုခုတုံးလုပ္၊ လမ္းခုလတ္မွာ
မိုင္းဗုံးခလုတ္ျဖဳတ္ခ်င္သူေတြေပါတာပဲ။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ ႔
ေမာင္ခိုင္မာေျပာသလိုေပါ ႔
ေလာကအေမွာင္႔၊ ႀကိဳးဝိုင္းေထာင္႔မွာ
ညာေျဖာင္႔လက္သီး၊ ဝွီးခနဲ ဝင္လာတတ္သတဲ႔။

ေတာ္လွန္သတိ၊ ကဗ်ာသတိ
အၿမဲရွိၾက။

ဒဂုန္တာရာရဲ႔မ်က္ႏွာကိုလည္းေထာက္ပါ
ေမာင္ေလးေအာင္ရဲ႔မ်က္ႏွာကိုလည္းေထာက္ပါ။

ဒဲ႔ ေျပာမယ္
ထပ္ေျပာမယ္
အမ်ိဳးသားစာေပဆု
ဘာလုပ္ရမွာလဲ။
ေတာင္စမုတ္က
ေထာင္ထုပ္မွ မရရင္
ေၾကာင္ကုတ္မွာလား ေဘဘီ။

ေဘဘီမွတ္ထား
ျမားေျဖာင္႔တဲ႔လက္
ျပည္သူ႔ဘက္ကေတြး
ေခြးလည္း မေဟာင္
ေၾကာင္လည္း မကုတ္။

ကဗ်ာဆိုတာ
ဒီမိုညအေမွာင္
ေတာသုံးေတာင္မွာ
လေရာင္မရွိလည္း
အဘိဓမၼာနံ႔သင္း
လင္းယုန္ဆင္းတဲ႔
ႏွင္းဆီေတာအုပ္။ ။

ေ အ ာ င္ ေ ဝ း
(ဇြန္ ၇- ၂ဝ၁၈)
  

Thursday, May 31, 2018

ခ် စ္ လို ့ေ ရ း တဲ့ က ဗ် ာ ( ၉ )



(art work - than htay maung)
  

ေခတ္ႀကီးက ဟာသပဲ။
ေခတ္ႀကီးက ဟာသကိုျဖစ္လို့
ေခတ္က
ဟႆရသကိုေပးတယ္။
စစ္က
ဘယာနကရသကိုေပးတယ္။
ေခတ္ သခၤါရ
စစ္ သခၤါရ
အခ်စ္သာ အစဥ္ထာဝရပါခင္။

ေခတ္ေၾကာင့္ ေၾက၊ စစ္ေၾကာင့္ ေသ
စစ္ေဘးေရွာင္ ဒုကၡသည္စခန္းေတြမွာ
စစ္ေခြးက ေဟာင္တယ္။

အခ်စ္က ေသ၊ စစ္က ရွည္
ေသကြဲေတြ၊ ရွင္ကြဲေတြ
စစ္ဒဏ္သင့္ပန္းကေလးေတြ
ႏြမ္းနယ္ေနတဲ့ႏွလုံးသားေတြ
ဗုံးသံ၊ အေျမာက္သံ၊ စက္ေသနတ္သံေတြ
ေဟာဟို ေဝးလံလံ
တိုင္းရင္းသားေတြရဲ့
ေတာယံ ေတာင္ယံထဲမွာပဲ ရွိတာလား။

ေခတ္ႀကီးက ဟာသပဲ ခင္။
စစ္ေဘးဒဏ္က
ရန္ကုန္၊ မႏၱေလး ၿမိဳ့ႀကီးေတြလယ္ေကာင္မွာလည္း သင့္တာပဲ။
စစ္ေဘးဒဏ္က
ပန္းၿခံထဲ ကဗ်ာရြတ္ပြဲကိုလည္း သင့္တာပဲ။
အဲဒီ စစ္ေဘးဒဏ္က
ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ထဲကိုလည္း ေရာက္လာတယ္ေလ။

ဟာသပဲ
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က
စစ္ပြဲေတြရပ္ဖို့ မ်ားမ်ားေျပာေပးၾကပါတဲ့။
ေဟာ အခု ေျပာတဲ့ေက်ာင္းသားေတြ
ကဗ်ာဆရာေတြကို
စုရဲ့ ရဲေတြကဖမ္းတယ္။

ဟာသပဲ
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က
ေက်ာင္းသားေတြႏိုင္ငံေရးလုပ္ရမယ္လို့ေျပာတယ္။
ေဟာ အခု စုရဲ့လူေတြက
ေက်ာင္းထဲမွာႏိုင္ငံေရးမလုပ္ရ အမိန့္ထုတ္သတဲ့။

ဟ ဟ ပဲ ရမယ္
ေဒါက္တာသိန္းဝင္းရယ္။

ေက်ာင္းသားေတြႏိုင္ငံေရးမလုပ္ရင္
သူေတာင္းစားေတြ သမၼတျဖစ္ကုန္မွာေပါ ့။

ဟ ဟ ပဲ ရမယ္
အစိုးရမင္းမ်ားရယ္။

ေခတ္ႀကီးက ဟာသပဲ
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုေတာ့
အားလည္းနာတယ္၊ သနားလည္း သနားတယ္။

စစ္ပြဲေတြ မရပ္ရင္
စီးေနတဲ့ျမစ္ေတြ ရပ္တံ့သြားလိမ့္မယ္။
စစ္ပြဲေတြ မရပ္ရင္
ပ်ံသန္းေနတဲ့ငွက္ေတြလည္း အေတာင္ပံေညာင္းေတာ့မယ္။
စစ္ပြဲေတြ မရပ္ရင္
အနာဂတ္ေတးသံေတြလည္း ဆြံ့အ သြားေတာ့မယ္။
စစ္ပြဲေတြ မရပ္ရင္
(ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေျပာတဲ့)
လူထုရဲ့ရုန္းကန္သံေတြလည္း ေသဆုံးသြားလိမ့္မယ္ေလ။

စစ္ပြဲေတြ ရပ္။

ေသနတ္ကိုင္ထားတဲ့လက္ေတြနဲ့
စာရြက္ေပၚ လက္မွတ္ထိုးတယ္။
ဟ ဟ ပဲ ရမယ္
ဂီးေဇာင္ေဂ်ာင္းတို့ရယ္။

ေသနတ္မပါတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့လက္က
စစ္ပြဲေတြကို ရပ္ႏိုင္တယ္။

ေသနတ္မပါတဲ့ ကဗ်ာဆရာေတြရဲ့လက္က
စစ္ဒဏ္သင့္ျပည္သူေတြကို ကယ္တင္ႏိုင္တယ္။

စစ္ပြဲေတြ ရပ္။

တို့ခ်စ္ျခင္း
ကြင္းေအာင္တေစ
ေန့တိုင္းေမႊတဲ့
သက္ႀကီးဝန္တို
ျမင္တိုင္းမုန္းစရာ့
“စစ္ခ်ဳပ္ဗိုလ္”
ေရလိုခန္းေျခာက္ပါေစသား။ ။

ေ အ ာ င္ ေ ဝ း
(ေမ ၃၁- ၂ဝ၁၈)


Sunday, May 20, 2018

ခ် စ္ လို့ ေ ရ း တဲ့ က ဗ် ာ ( ၈ )



"ျပည္တြင္းစစ္ အႏွစ္ ခုနစ္ဆယ္၊ ေတာ္ၿပီ"
"ျပည္တြင္းစစ္ အနွစ္ ခုနစ္ဆယ္၊ ေတာ္ၿပီ"
"ျပည္တြင္းစစ္ အႏွစ္ ခုနစ္ဆယ္၊ ေတာ္ၿပီ"

မရပ္နဲ႔၊ အဲဒီ ေအာ္သံေတြ မရပ္နဲ႔။

လက္နက္ကိုင္ႏိုင္ငံေရးေခတ္
ကုန္ၿပီ။
လက္နက္ကိုင္ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ
အဆိပ္ေတြစီးဆင္းေနတဲ့ျမစ္
ေခတ္ကုန္ၿပီ။
ျပည္တြင္းစစ္ဆိုတာ
သစ္ပင္ေျပာင္းျပန္စိုက္တာ။

ဟိုတုန္းက ဦးေနဝင္း သူပုန္ေမြးၿပီး
အစိုးရလုပ္ခဲ့တယ္။
အခု ဘယ္သူေတြ အစိုးရေမြးၿပီး
သူပုန္လုပ္ေနသလဲ။

မရပ္နဲ႔။
ျပည္တြင္းစစ္ကိုမုန္းတီးတဲ့ႏွလုံးသားေတြ၊ မရပ္နဲ႔။
မရပ္နဲ႔။
ျပည္တြင္းစစ္ကိုဆန့္က်င္တဲ့အမွန္တရားေတြ၊ မရပ္နဲ႔။
မရပ္နဲ႔။
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေတာင္းဆိုတဲ့လူထုဆႏၵေတြ၊ မရပ္နဲ႔။
မရပ္နဲ႔။
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိုတန္ဖိုးထားတဲ့အခ်စ္စိတ္ေတြ၊ မရပ္နဲ႔။

မရပ္နဲ႔။
စစ္ေဘးဒဏ္သင့္ျပည္သူေတြအတြက္အကူအညီေတြ၊ မရပ္နဲ႔။
မရပ္နဲ႔။
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကဗ်ာရြတ္ဆိုပြဲေတြ၊ မရပ္နဲ႔။
မရပ္နဲ႔။
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဂီတေတးသံေတြ၊ မရပ္နဲ႔။

မရပ္နဲ႔။
စစ္သားမိန္းမ မုဆိုးမေတြအေပၚ စာနာမွဳေတြ၊ မရပ္နဲ႔။
မရပ္နဲ႔။
သူပုန္မယား မုဆိုးမမ်ားအေပၚ ေထာက္ထားမွဳေတြ၊ မရပ္နဲ႔။

မရပ္နဲ႔။
မရပ္နဲ႔။
အာဏာရွင္စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ တစ္ေယာက္မက်န္ေသကုန္တဲ့အထိ
အဲဒီ စစ္ပြဲေတြ မရပ္နဲ႔။

မရပ္နဲ႔။
မရပ္နဲ႔။
အာဏာရွင္သူပုန္ေခါင္းေဆာင္ေတြ တစ္ေယာက္မက်န္ေသကုန္တဲ့အထိ
အဲဒီ စစ္ပြဲေတြ မရပ္နဲ႔။

မရပ္နဲ႔။
စစ္ပြဲေတြရပ္ဖို႔ေျပာတဲ့သူေတြကိုဖမ္းတဲ့အစိုးရကိုလည္းအျပစ္ေျပာဖို႔
မရပ္နဲ႔။

ျပည္တြင္းစစ္ အႏွစ္ခုနစ္ဆယ္
ေတာ္သင့္ၿပီ ခင္ရယ္။ ။


ေ အ ာ င္ ေ ဝ း
(ေမ ၂ဝ- ၂ဝ၁၈)