က်ေနာ္က မစ္ရွီဂန္
နံရံေပၚမွာ၊ ေဗာ္လ္ရွီဗစ္ပုံေတြကပ္လိုက္။
က်ေနာ္က မစ္ရွီဂန္
ပေလြသံမွာ၊ အလမၸယ္ဆရာကိုကခိုင္းလိုက္။
က်ေနာ္က မစ္ရွီဂန္
နံရံေပၚမွာ၊ ေခ်ေဂြဗားရားပုံကိုေရးလိုက္
ျမစ္နက္ထဲမွာ၊ ဥကၠ႒ေမာ္နဲ့ေရကူးလိုက္
ႏွလုံးသားမွာ၊ ပန္းမ်ားပြင့္လိုက္
အာဖရိကန္ဗံုသံ
ေကာ့ဆက္ျမင္းခြာသံ
ဆမ္ဘာ ဆမ္ဘာ၊ တန္ဂိုအက
ရိုးမေပၚမွာ
ရဲေဘာ္ ရဲေဘာ္လို့ အက်ယ္ႀကီးေအာ္လိုက္
လေရာင္ထဲမွာ၊ ၾကယ္ေရာင္ေအာက္မွာ
တိုက္ပြဲေခၚသံ၊ အရိုင္းေခၚသံ၊ ခ်စ္သူေခၚသံ။
အဲဒီေခၚသံေတြၾကားမွာ
က်ေနာ္က မစ္ရွီဂန္။
မစ္ရွီဂန္မဲဇာမွာ
မတရားတဲ့အသံ၊ ဘာသံမွ မၾကားႏိုင္ပါဘူး။
မစ္ရွီဂန္မဲဇာမွာ
ေ၀းေျမရပ္ျခား၊ ႏွင္းေမွာင္ကႏၱာရၾကား
တရားမဲ့တဲ့အသံ၊ ဘာသံမွ မၾကားရပါဘူး။
မစ္ရွီဂန္မဲဇာမွာ
စစ္ပြဲေတြ မရွိပါဘူး။
တရားေသာစစ္ေထာက္ခံပြဲဆိုတာလည္း
ဒီမဲဇာမွာ မရွိပါဘူး။
မစ္ရွီဂန္မဲဇာၿမိဳင္
ႏွင္းဖုံးတဲ့ဂႏိုင္မွာ
မအိပ္ဘဲထိုင္ေနတဲ့ညဟာ က်ေနာ္ေပါ ့။
မစ္ရွီဂန္မွာ ည
ရန္ကုန္မွာ ေန့။
ဒီေန့ဟာ၊ ရန္ကုန္မွာ တရားေသာစစ္ကိုေထာက္ခံတဲ့ငပိန္းေတြ
ဆႏၵျပတဲ့ေန့လား။
ဒီေန့ဟာ၊ ရန္ကုန္မွာ စစ္ပြဲေတြရပ္လို့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလိုလားတဲ့
ျပည္သူေတြ ဆႏၵျပတဲ့ေန့လား။
မစ္ရွီဂန္မွာ ည
ရန္ကုန္မွာ ေန့။
ဒီေန့ဟာ၊ ရန္ကုန္မွာ စစ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ငပိန္းေတြ
ရန္လိုတဲ့ေန့ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။
ဒီေန့ဟာ၊ ရန္ကုန္မွာ စစ္ဆန့္က်င္သူေတြကို စစ္ေထာက္ခံသူေတြက
တိုက္ခိုက္တဲ့ေန့ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။
ဒီေန့ဟာ
ဒုတိယဒီပဲယင္းေခတ္ကို ျပန္ေရာက္တဲ့ေန့။
ဒီေန့မွာ၊ ေျဖစရာတရားမရွိ
ဒါေပမဲ့၊ ဒီေန့ဟာ မစ္ရွီဂန္မဲဇာမွာ
ႏွင္းမုန္တိုင္းထန္တဲ့ေန့ပါပဲ။
ႏွင္းမုန္တိုင္းထဲမွာ
က်ေနာ္ မေသပါဘူး။
ႏွင္းမုန္တိုင္းေအာက္မွာ
က်ေနာ္ လမ္းေပ်ာက္မသြားပါဘူး။
က်ေနာ္က မစ္ရွီဂန္
အေမရိကန္အေရွ့ေျမာက္ဖ်ား
ႏွင္းမ်ားတဲ့ည။
အဲဒီညမွာ၊ ရန္ကုန္ဟာ ျမန္မာျပည္အေရွ့ေျမာက္ဖ်ား
ေျပးေျပးလြဲလြဲ၊ ေဆြမ်ိဳးကြဲသား
စစ္ပြဲေတြၾကား
အသက္ေပ်ာက္၊ လမ္းေပ်ာက္၊ အနာဂတ္ေပ်ာက္တဲ့
အျပစ္မဲ့တိုင္းရင္းသားျပည္သူေတြကိုယ္စား
စစ္ပြဲေတြရပ္
စစ္ပြဲေတြရပ္၊ စစ္ပြဲေတြရပ္
စစ္ပြဲေတြရပ္လို့ ေၾကြးေႀကာ္ေနမလား။
ေဟ့- စစ္ပြဲေတြဆက္ျဖစ္ဖို့
ဘယ္သူေအာ္ေနတာလဲ။
ေဟ့- တရားေသာစစ္ဆိုၿပီး ျပည္တြင္းစစ္ကို ဘယ္သူေတြ
သက္ဆိုးရွည္ေစခ်င္ရတာလဲ။
ဟိတ္- ပိုစတာေထာင္ၿပီး အာေဘာင္အာရင္းသန္ေနတဲ့
စစ္ေထာက္ခံသူငပိန္းတို့
တစ္ဆိတ္ ၿငိမ္စမ္း
ေဟာဟိုမွာ မင္းတို့ရဲ့ ေန၀င္းလာေနတယ္
ေသမင္းလာေနတယ္။
က်ေနာ္က မစ္ရွီဂန္
မစ္ရွီဂန္မဲဇာၿမိဳင္မွာ
စစ္ပြဲေတြ မရွိႏိုင္။
အေမရိကန္ျပည္တြင္းစစ္(၁၈၆၁- ၁၈၆၅)
ဂက္တီးစဘတ္စစ္ေျမျပင္မွာအဆုံးသတ္
ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မလာေတာ့ဘူး။
အဲဒီမွာ၊ စစ္ဟာ ေသသြားတယ္
လူေတြ ရွင္လာတယ္။
လူေတြ ရွင္လာတယ္
စစ္ဟာ ေသသြားတယ္၊ အဲဒီမွာ။
အဲဒီမွာ၊ စစ္ဟာျပတိုက္ထဲေရာက္သြားတယ္
ေက်ာင္းသားေတြ သင္ခန္းစာယူၾကတယ္။
ျပည္သူေတြဖတ္ရွဳဆင္ျခင္ၾကတယ္
စစ္ဟာ စာအုပ္ေတြထဲေရာက္သြားတယ္၊ အဲဒီမွာ။
အဲဒီမွာ၊ စစ္ဟာ တကယ္ေသသြား
လူေတြ တကယ္ရွင္လာ၊ အဲဒီမွာ။
မစ္ရွီဂန္မဲဇာမွာ
က်ေနာ္က ရန္ကုန္ကိုျပန္ျပန္သြားတယ္။
ရန္ကုန္မွာ
က်ေနာ္က၊ ၁၉၄၈ ကို ခဏခဏေရာက္တယ္
အဲဒီမွာ၊ လြတ္လပ္ေရးရတယ္
အဲဒီမွာ
ျပည္တြင္းစစ္ စတာပါပဲ။
ေတာင္ငူကလည္း ေတာင္ငူ၊ ေမာင္းေထာင္ကလည္း ေမာင္းေထာင္
ရန္ကုန္ဟာ၊ ေသြးေလမမွန္ေတာ့ဘူး။
ကမၻာေပၚ သက္တမ္းအရွည္ဆုံးျပည္တြင္းစစ္
ရန္ကုန္လည္း စစ္ေျမျပင္ပဲ။
ရန္ကုန္မွာ၊ ျပည္တြင္းစစ္ဟာ ရွင္ေနတယ္
ရန္ကုန္မွာ၊ လူေတြဟာ ေသေနတယ္။
စစ္ဟာရွင္ေနတုန္း၊ ရန္ကုန္မွာ
ရန္ကုန္မွာ၊ လူေတြေသေနတုန္း။
ပုသိမ္က ငါ ့သူငယ္ခ်င္း စိုးအိမ္ ေျပာတယ္
“ငါက အိုစာတယ္၊ ျပည္တြင္းစစ္က အရြယ္တင္တယ္” တဲ့။
အဲဒီအရြယ္တင္တဲ့စစ္က
ေနျပည္ေတာ္ကို အလည္သြားတယ္
အဲဒီစစ္က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ယူမသြားဘူး။
အဲဒီ အရြယ္တင္တဲ့စစ္က
ငရဲျပည္ကို အလည္သြားတယ္
အဲဒီစစ္က လူဆိုးဗိုလ္ႀကီးေရႊေရႊကို ေခၚမသြားဘူး။
အဲဒီ အရြယ္တင္တဲ့စစ္ဟာ
ကတုတ္က်င္းကိုတူးတယ္။
အိုစာတဲ့ ျပည္သူေတြက
မသာက်င္းကို တူးၾကတယ္ေလ။
က်ေနာ္က မစ္ရွီဂန္
ႏွင္းထန္တဲ့ည
ႏွင္းဖုံးသြားတဲ့ အိမ္လြမ္းစိတ္ကို ျပန္တူးရတဲ့ညေပါ ့။
က်ေနာ္က မစ္ရွီဂန္
မစ္ရွီဂန္မဲဇာမွာ
က်ေနာ္ဟာ၊ အျပာေရာင္ေဗာ္ရွီဗစ္။
နံရံေပၚမွာ အနီစက္
နံရံေပၚမွာ၊ ေဗာ္ရွီဗစ္ပုံေတြ ကပ္လိုက္။
နံရံေပၚမွာ လီနင္
နံရံေပၚမွာ၊ ဘားေဒါ ့ပုံေတြ ကပ္လိုက္။
အဲဒီ ေဗာ္ရွီဗစ္က
ရန္ကုန္က ျပည္တြင္းစစ္ကို မႀကိဳက္ပါဘူး။
အဲဒီ အျပာေရာင္ေဗာ္ရွီဗစ္က
ျပည္တြင္းစစ္ကိုေထာက္ခံေနတဲ့ငပိန္းေတြကို မႀကိဳက္ပါဘူး။
ဟိတ္- ျပည္တြင္းစစ္ေထာက္ခံတဲ့ငပိန္းေတြ
ခဏ တိတ္စမ္း
ဟိုမွာ မင္းတို့ရဲ့အဘ လာေနတယ္
မရဏ လာေနတယ္။
စစ္ပြဲေတြရပ္
စစ္ပြဲေတြရပ္၊ စစ္ပြဲေတြရပ္
စစ္ပြဲေတြရပ္။
ဟိတ္- အေတာ့္ကိုပိန္းတဲ့ ငပိန္းေတြေရ
ေရနစ္ေနတဲ့ျမစ္ကို ျမင္ဖူးသလား
အဲဒါ ျပည္တြင္းစစ္ပဲ။
ဟိတ္- အပိန္းတကာ့ထြတ္ေခါင္ ငပိန္းေကာင္ေတြေရ
ကိုယ့္အၿမီး ကိုယ္ျပန္မ်ိဳတဲ့ေျမြကို ျမင္ဖူးသလား
အဲဒါ ျပည္တြင္းစစ္ပဲ။
စစ္ပြဲေတြရပ္
စစ္ပြဲေတြရပ္၊ စစ္ပြဲေတြရပ္
စစ္ပြဲေတြရပ္။
ဟိတ္- ငပိန္းတို့
တစ္ေန့၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေရာက္လာမယ္
မင္းတို့ဇာတ္ သိမ္းရမယ္။
သတင္းေကာင္းပါးပိမ့္
ႏွလုံးသားမ်ားၾကားခ်ိမ့္။
ဟိတ္- ငပိန္းတို့
တစ္ေန့၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေရာက္လာမယ္
မင္းတို့ဇာတ္ သိမ္းရမယ္။
ျပည္သူဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပဲ
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ ျပည္သူ
တစ္ေန့ ေရာက္လာမယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ျပည္သူ
ျပည္သူဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပဲ
တစ္ေန့ ေရာက္လာမယ္။
က်ေနာ္က မစ္ရွီဂန္
မစ္ရွီဂန္မွာ၊ စစ္ပြဲေတြမရွိပါဘူး။
ရန္ကုန္မွာ၊ စစ္ပြဲေတြရပ္။
ေနျပည္ေတာ္မွာ
စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေတြရပ္။ ။
ေ အ ာ င္ ေ ၀ း
(ဇန္န၀ါရီ ၁၆- ၂၀၁၇)
.jpg)
