Wednesday, December 28, 2011

ေၾကး သြန္း အိပ္ မက္


ေအာင္ေ၀း
ဒီဇင္ဘာ ၂၉၊ ၂၀၁၁


က်ေနာ့္အတြက္
ငွက္ေတြရဲ ့လမ္းက
ခရမ္းႏုေရာင္။
အိပ္တန္းျပန္
ငွက္ကေလးတို ့ေရ
ဒီ ျမစ္ကမ္းမွာ
ငါ ့အလြမ္းတို ့
မိွဳင္းမွဳိင္းေ၀။
သယ္သြားပါေတာ့
သယ္သြားပါေတာ့
ငါတို ့ရဲ ့
အိပ္မက္ေတြကိုေလ
ေဟာဟိုက
ညေနဆီ။
စည္တယ္ေလ
စည္တယ္ေလ
ရီေ၀ရီေ၀
မစၥစၥပီ ေရ
ငါ ့စိတ္ေတြ
အိမ္ျပန္ကုန္ၿပီ။
ဆည္းဆာအရိပ္မွာ
တိတ္တိတ္ကေလး
ငါ ျပန္လာခဲ့တာပါ။
ႀကိဳးၾကာငွက္ေတြရဲ ့
အေတာင္ပံမွာ
ငါ ့ကိုယ္ငါ
အပ္ႏွံလိုက္ပါရဲ ့။
မနက္ျဖန္ေတာ့
ၿခံစည္းရိုးေလးမွာ
ငါ ့အလံကို
ငါျပန္ေတြ ့တန္ေကာင္းပါရဲ ့။
ေလထန္ေနတုန္းပဲလား
ေရဆန္ကို
ျဖတ္ေနတုန္းပဲလား
ဧရာ၀တီ။
သီခ်င္းသံေတြ
ၾကားတယ္
ပန္းမ်ားဘယ္ေတာ့ပြင့္မလဲ။
ေႏြဦးကေကာ
ေဟာဟို ရထားနဲ ့
ပါလာမွာလား။
ဒီ ရထား
ဖီလာဒဲဖီးယား ကေန
ၿခံအမွတ္(၅၄)ကို
သြားမွာလား။
ၿခံအမွတ္(၅၄)မွာ
“ပါ၀ါ ၅၄“ ေစာင့္ေနတယ္။
မေန ့တေန ့က
ေလးျဖဴနဲ ့ေတြ ့တယ္
၅၄ မွာေပါ ့။
၅၄ ဟာ
တရားတဲ့ေတး
ဆိုေတာ့မယ္။
၅၄ မွာ
ျမားနဲ ့ေလး
မလိုေတာ့ဘူးလား။
မုဆိုးရာသီ
ကုန္ခဲ့ၿပီလား
၅၄ ရယ္။
ေရခဲေလ
တဟူးဟူးၾကား
ဖို ့တ္၀ိန္းၿမိဳ ့နားက
“၀ါတာလူး“ဘူတာကေလးမွာ
က်ေနာ္ လြမ္းတယ္။
ခ်ိဳတူးေဇာ္က
၀ါရွင္တန္ရထားေပၚ
တက္သြားတယ္။
က်ေနာ္တို ့က
ကိုယ့္အိပ္မက္ဆီ
ကိုယ္ျပန္ခဲ့ၾကတယ္။
ဘ၀က
အသိကိုျပဌာန္း
အိပ္မက္ကို
ေၾကးသြန္းထားတယ္။
လြမ္းတယ္
၃၃ လမ္း
အႏုပညာပုန္ကန္မွဳေတြ
က်ေနာ္ လြမ္းတယ္။
ခ်စ္သူေရ
ငါတို ့ဟာ
ဒဂုန္တာရာရဲ ့
ကုတ္အက်ၤ ီက
ဆင္းသက္လာခဲ့ၾကတာပါ။
လြမ္းတယ္
သာမိုင္းခမ္း က်ဴဗစ္ဇင္ကို
က်ေနာ္ လြမ္းတယ္။
မစၥစၥပီ ေရ
ေတြ ့လား
ဒီမွာ
ငါ ့ရင္အုံအျပည့္
ငါ ့ယုံၾကည္ခ်က္ေတြ။
ႏွင္းမုန္တိုင္းထဲ
ငန္းရိုင္းေတြ
ပ်ံသန္းခဲ့ၾက။
လေရာင္ထဲ
ျမင္းရိုင္းေတြ
ခုန္ေပါက္ခဲ့ၾက။
ေတာရိုင္းေတာင္ရိုင္းမွာ
ငါတို ့လည္း
ေက်ာခိုင္းခဲ့
အမုန္းတရားကို။
သူတို ့လည္း
ေက်ာခိုင္းရဲ ့
အမွန္တရားကို။
ႏွင္းထူထူမွာ
ဘယ္အျဖဴေရာင္က
ျဖဴၿပီး
ဘယ္အျဖဴေရာင္က
မျဖဴဘူးလဲ။
လြမ္းတယ္
ေညာင္ညိဳပင္လမ္းလြဲမွာ
ဘယ္သူေတြ
၀မ္းနည္းက်န္ရစ္လဲ။
စစ္ပြဲတခါ ရွဳံးရင္
အႏွစ္ သုံးဆယ္ၾကာတယ္။
မစၥစၥပီ ေရ
ငါက
ေသမင္းလက္က
ထြက္ေျပးလာခဲ့သူပါ။
ငါတို ့
မလြတ္ေျမာက္ေသးဘူး
မစၥစၥပီ။
ဒီ ညေနမွာ
ငါ ့စိတ္က
မေျပာမဆိုနဲ ့
စစ္ထြက္သြားျပန္ၿပီ။
ငါ ့စိတ္ကို
ငါမႏိုင္ေတာ့ဘူး
စိတ္ခိုင္ခိုင္ထား
ဧရာ၀တီ။
အိပ္မက္က
အခန္းဆက္
ေရွ ့ည ဆက္မက္ပါ။
ရထားမလာခင္
ငါ ့ဓားကို
ဓားအိမ္ထဲမွာ
သမိုင္းသင္မယ္။
နရသိန္တံခါးေတြ
တို ့သြားဖြင့္မယ္။
သတင္းေကာင္း ပါးပိမ့္
ႏွလုံးသားမ်ား ၾကားခ်ိမ့္။
ၿခံအမွတ္(၅၄)မွာ
“ပါ၀ါ ၅၄“ ေစာင့္ေနတယ္။
ခ်ိဳတူးေဇာ္က
၀ါရွင္တန္ရထားေပၚ
တက္သြားတယ္။
က်ေနာ့္အတြက္
ငွက္ေတြရဲ ့လမ္းက
ခရမ္းႏုေရာင္။
အိပ္မက္က
အခန္းဆက္
ေရွ ့ည ဆက္မက္ပါ။ ။

(၂၀၁၂ သို ့တမ္းခ်င္း)
ေအာင္ေ၀း
ေခတၱ-မစ္ရွီဂန္
၁၂-၂၇-၁၁။

Photograph: Nyein Chan Naing/EPA

3 comments:

ayechanthu said...

ဆရာ
ဆရာ့အလြမ္းေတြနဲ႔ထပ္တူ သမီးလည္း ဆရာ့ကို လြမ္းပါတယ္။ ဆရာနဲ႔ေတြ႕တဲ့ခဏမွာ ဆရာ့ရဲ႕ျဖဴစင္တဲ့ေစတနာနဲ႔ သင္ၾကားျပသမႈေတြအေပၚလည္း လြမ္းတယ္။ ဆရာ ျပန္လာမွာကိုလည္း ေမွ်ာ္ပါတယ္။

ေအးခ်မ္းသူ

hnin said...

ေအးခ်မ္းသူ

Shwe Wah Htun said...

ဆရာ ေအာင္ေဝးရွင္႔

က်ြန္မကို က်ြန္မ အရင္ မိတ္ဆက္ပါရေစ။ က်ြန္မက ဆရာတို႔ ေဌးလြန္းလို႔ သိတဲ႔ ဖန္မီးအိမ္ English စာ အလြတ္သင္ေက်ာင္းကို ဖြင္႔လွစ္ခဲ႔တဲ႔ ဦးေဌးေအာင္ရဲ႕ တပည္႔ပါ။ စင္ကာပူေရာက္ ဆရာ႔ တပည္႔ေတြက ဆရာအတြက္ လြမ္းေစတီေလး တည္ဘို႔ တိုင္ပင္ၾကရင္းနဲ႔ ဆရာ ေက်ာ္ဝဏ္ဏက ဆရာ႔ရဲ႔ စာမူကို စာအုပ္ထုတ္ေဝေပးခ်င္တဲ႔ အေၾကာင္းတိုင္ပင္ၾကရင္းနဲ႔ ဆရာနဲ႔ ဆက္သြယ္ဘို႔႔ အၾကံေပးလို႔ ဆက္သြယ္လိုက္ရပါတယ္ရွင္႔။

က်ြန္မရဲ႕ facebook (swahtun@gmail.com)မွာ ဝင္ေရာက္ၾကည္႔ ရွဳနိုင္ပါတယ္ရွင္႔။