Tuesday, August 25, 2015

အ ေ ၀ း တ ည္ က န္ ေ ဘ ာ မ် ာ း

No comments:
 
 

( ၁ )
မုန္ ့ပ်ားသလက္ကို
မပူသည္ ့အပိုင္း
ပါးသည္ ့အပိုင္းမွ
တျဖည္းျဖည္းဖဲ့၍စားသကဲ့သို ့။
ရန္သူကိုလည္း ဖဲ့ရာ၏။
မဟာမိတ္ကိုလည္း ဖြဲ ့ရာ၏။ ။
(၂)
တစ္ခါတစ္ခါ
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို
ခ်စ္ရတာလည္း
ေမရီအင္တြိဳင္းနက္ နဲ ့
ခ်စ္ရသလိုပါပဲ။
မရွိမဲ့ ရွိမဲ့
ကိတ္မုန္ ့ကေလး

ျခေသၤ့ ခ်ီသြားၿပီ။ ။

Saturday, August 8, 2015

၀ င္ း ေ မ ာ္ ဦ း သို ့ ေ ရႊ ၀ါ ေ ရ ာ င္ တ မ္ း ခ် င္ း - အ ပုိ င္း ( ၃ )

No comments:

 
(၃)
ဘာ့ေၾကာင့္ ၀င္းေမာ္ဦးလဲ
ဘာ့ေၾကာင့္ ေရႊ၀ါေရာင္လဲ။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရး…တဲ့
မရွိေတာ့ဘူး။

အေမလူထုေဒၚအမာ
မရွိေတာ့ဘူး။

ဆရာဒဂုန္တာရာ
မရွိေတာ့ဘူး။

သမီးေရ…
၀င္းေမာ္ဦးေရ…
မရွိေတာ့ဘူး။

ေရႊ၀ါေရာင္ေရ…
စက္တင္ဘာေရ…
မရွိေတာ့ဘူး။

အရာရာဟာ
ဆုံးပါး
မွဳန္၀ါး။

ေရႊတိဂံုကိုျမင္ရင္
နာက်င္တယ္။

၂၀၀၇
စက္တင္ဘာေကာင္းကင္ေအာက္က
ခြပ္ေဒါင္းအလံႏွစ္လက္
၂၀၁၃
ဒဂုန္တာရာစ်ာပနမွာျပန္ေတြ ့တယ္။

၁၉၈၈
စက္တင္ဘာ ၁၉
က်ဆုံးသြားတဲ့ေက်ာင္းသူအရိုး
ရန္သူကိုထိုးမယ္။

မေမ့ႏိုင္ဘူး
ခြင့္မလႊတ္ႏိုင္ဘူး
(ဒါေပမဲ့)
လက္စားမေခ်ပါဘူး။

အရံွဳးမေပးဘူး
လက္နက္မခ်ဘူး
(ဒါေပမဲ့)
လက္စားမေခ်ပါဘူး။

ငါတို ့သမိုင္း
ငါတို ့လြတ္လြတ္လပ္လပ္လြမ္းပရေစ။

ငါတို ့ မ်က္ရည္
ငါတို ့လြတ္လြတ္လပ္လပ္သုတ္ပရေစ။

ငါတို ့နာၾကည္းမႈ
ငါတို ့လြတ္လြတ္လပ္လပ္ထုဆစ္ပရေစ။

ေရႊ၀ါေရာင္ေရ…
မေအာင္ျမင္ေသးတဲ့
အတိတ္ကိုေတြးပါ။

သစ္ေတာႀကီးတစ္ခုလုံးကို
ေတြးပါ။

DAY 1 ကိုပဲေတြးပါ
DAY 2 ေတြ
DAY 3 ေတြ ခုမေတြးပါနဲ ့။

အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး
ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု
ဒါေတြ လူၾကားလို ့ေတာ့ေကာင္းပါရဲ ့။

ခုေတာ့
DAY 1 ကိုပဲေတြးပါ
တစ္ပင္ခ်င္းကိစၥေတြ
ေနာင္ျဖစ္လာမယ္။

သူရဲေကာင္းေသြး
မတိတ္ေသးဘူး။

သူရဲေကာင္းေတး
မဆိတ္ေသးဘူး။

စက္တင္ဘာေရ…
ႏွင္းဆီပြင့္ေပၚအိပ္ေပ်ာ္ပါေတာ့။

ေၾကကြဲမိပါရဲ ့
သို ့ေပတဲ့
ကြဲေၾကတဲ့ႏွလုံးသားက
ရဲရင့္လိုက္ပါရဲ ့။

တင့္ကားအစင္းစင္းကေတာ့
ႏွင္းဆီခင္းကို
ျဖတ္နင္းဖို ့လာေနၾကၿပီ။

ဘယ္သူေတြ
အလံျဖဴ ေ၀ွ ့ယမ္းျပေနသလဲ။

ခင္ဗ်ားတို ့အားလုံး
ေနာက္ဆုတ္ေပးလိုက္ၾကပါ
ဒီမွာ
၀င္းေမာ္ဦးလာေနတယ္။

ဒီတစ္ခါ
ေရႊ၀ါေရာင္တပ္ဦးထိပ္
ခြပ္ေဒါင္းအလံ ျပန္ခ်ိတ္တဲ့ေန့ ့။

ေလးကိုင္းကိုေကြးတင္၍
ေလးညိႇဳ႕ကို ငင္ၿပီးၿပီ
ျမားဦးမွာ မရပ္ခ်င္ပါနဲ ့အရွင္။      ။

(ၿပီးပါၿပီ)


၀ င္ း ေ မ ာ္ ဦ း သို ့ ေ ရႊ ၀ါ ေ ရ ာ င္ တ မ္ း ခ် င္ း - အ ပုိ  င္း ( ၁ )
၀ င္ း ေ မ ာ္ ဦ း သို ့ ေ ရႊ ၀ါ ေ ရ ာ င္ တ မ္ း ခ် င္ း - အ ပုိ  င္း ( ၂ ) 

Thursday, July 23, 2015

မ ဟ ာ ဇူ လို င္ ( ၂ ၃ )

No comments:

 ( ၆ ၁ ) ႏွ စ္ ျပ ည္ ့ ေ မြ း ေ န ့ မွ ာ ေ ရ း ျဖ စ္ တဲ့ က ဗ် ာ ။



  (အုန္း)
ေျခာက္ဆယ့္တစ္ကို
အေျမာက္နဲ ့ပစ္သဗ်။
(ဒုန္း)
အာဏာရွင္အလိုက်
ဘ၀ေတြ
လြန္ပါေစ။
 (ဗုန္း)
ေ အ ာ င္ ေ ၀ း ။

မစ္ခ်ီဂန္မွငမိုးရိပ္သို ့

No comments:

 

အားမာန္သစ္စာေပမွ ျဖန့္ခ်ိလိုက္ပါၿပီ၊  တန္ဖိုး ၁၅၀၀ က်ပ္

Saturday, July 4, 2015

ေ စ် း ကြ က္

No comments:

ယန္းကီးေတြလြတ္လပ္ေရးရတဲ့ေန ့မွာ
၃၃ လမ္းထဲ ၀ံပုေလြတစ္ေကာင္၀င္လာတယ္
ပေရရီဆိုတဲ့ျမက္ခင္းကေပါ ့။
စိတ္ကူးစိတ္သန္းေတြ ဟႏြဳိင္းၿမိဳ ့ႀကီးအျပည့္
လွမ္းလာပုံက ေကာင္းကင္ပိုင္ျခေသၤ့
သိမ္သိမ္ေမြ ့ေမြ ့ၾကြခ်ီေတာ္မူပုံမ်ိဳး။
ယန္းကီးေတြလြတ္လပ္ေရးရတဲ့ေန ့က
၀ံပုေလြတစ္ေကာင္ ၃၃ လမ္းထဲ၀င္လာၿပီး
ဟိုခ်ီမင္းၿမိဳ ့ႀကီး စီးပြားေရးေတြးဟန္နဲ ့
သံခင္းတမန္ခင္းအစပ္မွာရပ္တယ္။
ၿပီး၊ ဂ်ိန္းဖြန္ဒါ ဘီကီနီခၽြတ္ ပုံခ်လိုက္သလို
လွစ္ခနဲ ပစ္၀င္ေခ်တယ္ 
အဲဒါ ေလထန္ကုန္းဆိုတဲ့ ကေဖးေလ။
မ်က္လုံးေတြ ပန္းပြင့္ကုန္ၾကတယ္
ႏွဳတ္ခမ္းေပၚက တိုးလိုးတန္းလန္းမိုးတိမ္ေတြ
ဗီယက္နမ္ကမ္းေျခကိုေရႊ ့သြားၾကၿပီ။
အူသံ အူသံ အူသံ။
အမွန္တရားက သိပ္ေနာက္က်သြားခဲ့ၿပီ
မက္နာမားရား။
ေ၀ဖန္ေရးတစ္ခု၀ါးရင္း ၀ံပုေလြစဥ္းစားတယ္
မဲေခါင္ဆိုတဲ့ ေရဆန္။
သိုးေတြက ကဗ်ာမစပ္ၾကဘူး
နစ္ကဆင္က ဂုဏ္သိကၡာအတြက္
ရွံဳးေနတဲ့စစ္ႀကီးကို ရပ္ပစ္တယ္
မဲေခါင္ဆိုတဲ့ ေရဆန္။
အလို- ေမာင္သင္းခိုင္
ေအာင္ေ၀း၊ ေမာင္ညီညြတ္
ယန္းကီးေတြ လြတ္လပ္တဲ့ေန ့ကို ေမ့လို ့ပါလား။
မာယာေကာ့ဖ္စကီးေမြးေန ့ကိုေတာ့
သူတို ့မေမ့
ခုနစ္ရက္၊ ခုနစ္လ၊ တစ္ေထာင့္ရွစ္ရာကိုးဆယ့္သုံး
(၇- ၇- ၁၈၉၃)။
၀ုန္းဆို ၀ံပုေလြထခုန္တယ္
လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္ ႏွစ္ဆယ္
ဘယ္လိုအျဖစ္ႀကီးလဲဗ်ာ တဲ့။
အူသံ အူသံ အူသံ။
၀ံပုေလြအေတြးနဲ ့
ေလထန္ကုန္းကေဖးထဲထိုင္ေနတုန္း
ျဗဳန္းဆို၊ ေမာင္ခိုင္မာႀကီး ေရာက္လာတယ္
ကင္မရာတစ္လုံးနဲ ့။
အို- ငါ ့ရဲ ့ကာမုပါဒါန္ကိုမ်ား လာၿပီး
"ရာစုကာရန္ကေဖးေတးရီးယား" လို ့
"ပရိုဖိုင္း" ေနမွျဖင့္
ေတာ္ေနၾကာ စိုထိုင္းထိုင္းဖလင္ထဲ
ဟင္- ၀ံပုေလြတစ္ေကာင္ပါေနပါလားလို ့
အယ္ဒီတာမင္းမ်ား ၿငိဳျငင္ေခ်ေရာ့မယ္
ကိုင္း- ငါသြားတာေကာင္းတယ္
ဆိုၿပီး
လပ္ကီးစထရြဳိက္ ကိုယ္စားလွယ္
ထြက္သြားတယ္
ယန္းကီးေတြ လြတ္လပ္ေရးရတဲ့ေန ့မွာေပါ ့။ ။
ေ အ ာ င္ ေ ၀ း

(ဒီလိွဳင္းမဂၢဇင္း၊ အမွတ္- ၅၊ ၁၉၉၆)

ဒီ က ေ န ့ အ ေ မ ရိ က န္ လြ တ္ လ ပ္ ေ ရ း ေ န ့ အ မွ တ္ တ ရ ၊
ဘ ၀ ေ ဟ ာ င္ း က က ဗ် ာ ေ ဟ ာ င္ း တ စ္ ပု ဒ္ ျပ န္ တ င္ လို က္ ပါ တ ယ္ ။

HAPPY FOURTH jULY

Monday, June 15, 2015

န ရ သိ န္ လ ေ ရ ာ င္ ( သို ့မ ဟု တ္ ) ေ မ ာ င္ ေ လ း ေ အ ာ င္ တ မ္ း ခ် င္ း

No comments:
 
“ငါဟာ
လမင္းကို မျမင္ရတာ
အႏွစ္ သုံးဆယ္ ၾကာၿပီ”
ဒါက လူရႊန္းေရးခဲ့တာပါ။ A MAD MAN’S DIARY စာအုပ္ထဲမွာလို ့ထင္ပါသည္။ က်ေနာ့္ဘ၀မွာလည္း လမင္းႏွင့္လေရာင္ကို မျမင္ခဲ့ရသည့္ ေန ့ေတြ၊ လေတြ၊ ရက္ေတြ တရွည္တလ်ားရွိခဲ့ဖူးပါသည္။

ကဗ်ာဆရာေမာင္ေအာင္ပြင့္၏ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ရွိသည္။ ထို ကဗ်ာကို က်ေနာ္ ယခုအခ်ိန္အထိ စြဲလမ္း မွတ္မိေနသည္။ သူ၏ကဗ်ာမွာ ဤသို ့။

ရင္ပူည
လမင္းကို
ေပြ ့ဖက္ခ်င္ေဇာနဲ ့
ကဗ်ာဆရာႀကီး ပိုးအိ ေတာ့
ျမစ္၀ါျမစ္မွာ ေရနစ္ေသခဲ့ဖူးၿပီ။
ေဟာဒီ ေမာင္ေအာင္ပြင့္ဟာ
စကၠဴသားလိုပ်ားခ်ပ္ ေပ်ာ့ဖတ္သြားရင္ေတာင္
လသာသာမွာ ျဖန္ ့ခင္း
ေဘာလုံးလို ျပည့္တင္းေနေအာင္
လေရာင္ကို စုထုပ္
ပီဘိ ေမွာင္ႀကီးက်ေနတဲ့ ပုရြက္ဆိတ္တြင္းေတြထဲ
လေရာင္ကို ကဲ့ကဲ့ ထည့္ထည့္ေပးခ်င္တယ္။
ေရႊလည္တိုင္ေက်ာ့ေက်ာ့ ေရႊမ်က္ႏွာခပ္ေမာ့ေမာ့
ေရႊေရာင္ဆမ္းထားေတာ့
နမ္းဖို ့ မွင္တက္မိ ညခင္းေတြ
လမင္းေလ လမင္းသိမွာပါ။
ခ်စ္သူပါးႏွစ္ဖက္ နံ ့သာလ ႏွစ္မင္း
သာျခင္းရွိမွ ရွိပါေလစ
သတင္းမၾကားရ မသိရ။
အခန္းေရွ  ့ ေျမတလင္းေပၚ
ေသာက္ေရ တစ္အိုးလုံးသြန္ခ်
လကို ငုံ ့ၾကည့္ရင္း ငုံ ့ၾကည့္ရင္း
မိွန္
မိွန္ရာကေပ်ာက္
ေသာက္ေရ နဲ ့ လ
ေပ်ာက္ေလတဲ့ ည။   ။
(၂၂ - ၁၀ - ၁၉၉၀)

ထိုကဗ်ာကို က်ေနာ္ဘာေၾကာင့္ႀကိဳက္သလဲဟုေမးလာလွ်င္၊ အျဖစ္ခ်င္းတူလို ့ဟု က်ေနာ္ေျဖပါမည္။ ဘယ္လို အျဖစ္ခ်င္းတူတာလဲ။

ေမာင္ေအာင္ပြင့္ႏွင့္ က်ေနာ္၊ ကဗ်ာမွာေတာ့ ေခတ္ၿပိဳင္ဟု မဆိုထိုက္။ သို ့ေသာ္ …။ ႏိုင္ငံေရးမွာေတာ့
ေခတ္ၿပိဳင္ေတြျဖစ္သည္။ ကဗ်ာမွာ သူက ေခတ္ၿပိဳင္အရင့္။ က်ေနာ္က ေခတ္ၿပိဳင္အႏုဟု ေျပာႏိုင္သည္။ (သူက ၁၉၆၈ မွာ ကဗ်ာဆရာျဖစ္ေနၿပီ။ က်ေနာ္က ၁၉၈၂ က်မွ ကဗ်ာဆရာအျဖစ္ကိုရတာ)

ႏိုင္ငံေရးေခတ္ၿပိဳင္ဆိုတာကေတာ့၊ ေမာင္ေအာင္ပြင့္ေရာ က်ေနာ္ပါ၊ မ ဆ လ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို
ဆန္ ့က်င္တိုက္ခိုက္ေနၾကသည့္ ျပည္သူ ့ဒီမိုကေရစိေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုေတြထဲက၊ အေတာင္ပံတူတဲ့ငွက္ ေတြျဖစ္ၾကသည္။
ေမာင္ေအာင္ပြင့္၏ “ရင္ပူည” ကဗ်ာကို ျပန္ျပန္ဖတ္လွ်င္၊ က်ေနာ္က နရသိန္အက်ဥ္းေထာင္ထဲက
လမင္းကိုမျမင္ရေသာ ႀကိဳးတိုက္ထဲက ညညေတြကို ျပန္ျပန္သတိရမိသြားျခင္းျဖစ္သည္။

“အခန္းေရွ  ့ေျမတလင္းေပၚ
ေသာက္ေရ တစ္အိုးလုံးသြန္ခ်
လကို ငုံ ့ၾကည့္ရင္း ငုံ ့ၾကည့္ရင္း”

အဲဒါ၊ ဘယ္အက်ဥ္းေထာင္ ဘယ္ႀကိဳးတိုက္ထဲမွာျဖစ္ျဖစ္ ေနခဲ့ဖူးတဲ့သူေတြ ခံစားနားလည္ႏိုင္ၾကမည္။
က်ေနာ္က လေရာင္မွ်ားတာလို ့တင္စားမိဖူးသည္။

နရသိန္ည။ လသာတဲ့ညတခ်ိဳ ့မွာ၊ လျပည့္လိုညမ်ိဳး၊ မိုးေလကင္းစင္လို ့၊ တိမ္တစ္မွ်င္တစ္စ မရွိဘူးဆို
ရင္၊ လေရာင္က ႀကိဳးတိုက္ ရင္ကြဲတံခါးအစပ္ကို မသိမသာ လာလာထိနမ္း ဟပ္တတ္သည္။ အဲဒီေနရာဆီ၊
ႀကိဳးတိုက္အခန္း သံတံခါးအျပင္ဘက္၊ ေလွကားအုတ္ခုံမွာထားတဲ့ ေသာက္ေရအိုးထဲက ေရကို ခြက္နဲ ့ခပ္ၿပီး လွမ္းပက္လိုက္ရင္၊ ကံေကာင္းရင္ အဲဒီေရအိုင္ကြက္ကြက္ကေလးထဲမွာ ေကာင္းကင္ေပၚကလျပည့္၀န္းကကိုယ့္ကို ၿပံဳးၿပံဳးႀကီးနဲ ့ၾကည့္လို ့ျမွဴဆြယ္ေနတာ ျမင္ရပါလိမ့္မည္။ ကံေကာင္းရင္ေပါ ့။

ေမာင္ေအာင္ပြင့္ကေတာ့ ေသာက္ေရ တစ္အိုးလုံး သြန္ခ်ပစ္လိုက္တယ္တဲ့။

က်ေနာ့္ဘ၀မွာ “ကဗ်ာဆရာေမာင္ေလးေအာင္” ဆိုတာ၊ အဲဒီလို အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ တမ္းတလြမ္း
ဆြတ္ရသည့္ ရွားရွားပါးပါး လေရာင္လိုမ်ိဳူပါပဲ။ ေမာင္ေလးေအာင္လေရာင္။

ေမာင္ေအာင္ပြင့္ႏွင့္ ေမာင္ေလးေအာင္။ သူတို ့ေတြက ကဗ်ာဆရာေခတ္ၿပိဳင္ စစ္စစ္ႀကီးေတြျဖစ္ၾက
သည္။ သူတို ့ရဲ  ့”၁၉၇၀ မိုးေ၀ကဗ်ာေခတ္” ကို က်ေနာ္က၊ ပုသိမ္ၿမိဳ  ့၊ အ ထ က (၃)က ကဗ်ာ၀ါသနာပါတဲ့
ကိုးတန္းေက်ာင္းသားကေလးတစ္ေယာက္အျဖစ္ကေန ထိေတြ ့ေလ့လာ အားက်ခဲ့ရတာျဖစ္သည္။
ေမာင္ေလးေအာင္၊ ေဖာ္ေ၀း၊ ေမာင္သင္းခိုင္၊ ေမာင္ေသြးသစ္၊ ေမာင္လူမိွန္၊ ေအာင္ခ်ိမ့္၊ ေမာင္ေခ်ာ
ႏြယ္၊ ေမာင္စိမ္းနီ၊ သစၥာနီ … စသည္စသည္။ မိုးေ၀ကဗ်ာႏွင့္ ဗီယက္နမ္စစ္ဆန္ ့က်င္ေရး၊ တတိယကမၻာစစ္ တားဆီးေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး။ ဒီတုန္းက မိုးေ၀ကဗ်ာသည္ ေခတ္ၿပိဳင္ျမန္မာကဗ်ာ၏ အဓိကပင္မေရစီး။ အယ္ဒီတာ- နတ္ႏြယ္။ ကဗ်ာအယ္ဒီတာ- ေမာင္ေလးေအာင္၊ ေမာင္သင္းခိုင္။

ဒီတုန္းက က်ေနာ္က ဆယ္တန္းပင္ မေအာင္ေသး။ အထက္တန္းေက်ာင္းသားႀကီးေတြေပါ ့၊ စာေပ
၀ါသနာတူသူ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ ဖေယာင္းလက္ေရး စာကူးစက္ကဗ်ာစာအုပ္ကေလးေတြထုတ္သည္။ ေက်ာင္းမွာ “ျမကၽြန္းညိဳ” နံရံကပ္စာေစာင္လုပ္သည္။ (က်ေနာ္တို ့ထ- ၃၊ ပုသိမ္မွာ ဧရာမကၽြန္းပင္ႀကီးတစ္ပင္ရွိသည္)

ေနမ်ိဳးေဇာ္၊ တင္ေအာင္သန္း၊ သန္ ့စင္ႏွင့္က်ေနာ္။ အထူးတက္ၾကြေသာ စာေပ၀ါသနာရွင္ကေလးမ်ား။

ေနမ်ိဳးေဇာ္က ကဗ်ာလည္းေရး၊ ပန္းခ်ီလည္းဆြဲသည္။ တင္ေအာင္သန္းက စာအုပ္စုသမား။ သူ ့ဆီမွာ မိုးေ၀မဂၢဇင္းေတြစုထားတာ အထပ္လိုက္ရွိသည္။ သန္ ့စင္ကေတာ့ အခ်ိန္ပိုင္းကဗ်ာပိုး၀င္သူျဖစ္သည္။
က်ေနာ္တို ့ေတြ ကိုးတန္း၊ ဆယ္တန္း ေက်ာင္းသားဘ၀မွာ စာေတြအတူဖတ္ခဲ့ၾကသည္။ ကဗ်ာေတြ
အတူစပ္ခဲ့ၾကသည္။ သခင္ကိုယ္ေတာ္မိွဳင္းကို အတူဖတ္ခဲ့ၾကသည္။ ဒဂုန္တာရာကို အတူဖတ္ခဲ့ၾကသည္။ 
ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္၊ ၾကည္ေအး၊ ျမသန္းတင့္ အတူဖတ္ခဲ့ၾက။ လူထုေဒၚအမာ၊ သိန္းေဖျမင့္၊ ပါရဂူ အတူဖတ္ခဲ့ၾက။ မိုးေ၀နဲ ့ရွဳမ၀က ကဗ်ာေတြ အတူဖတ္ခဲ့ၾက။

အဲသည္တုန္းက က်ေနာ့္ဆီမွာ ေမာင္ယဥ္မြန္၊ ေမာင္ေလးေအာင္ - လကြယ္ည(၁၉၆၂)စာအုပ္ရွိသည္။
ေနမ်ိဳးေဇာ္ဆီမွာလား၊ တင္ေအာင္သန္းဆီမွာလား၊ မမွတ္မိေတာ့၊ ေမာင္သင္းခိုင္(ပါ) ၁၀ ဦး- ေတာ္လွန္ကဗ်ာ (၁၉၆၉) စာအုပ္ရွိသည္။

အဲဒီကတည္းက က်ေနာ္ ေမာင္ေလးေအာင္ကဗ်ာေတြႀကိဳက္သည္။ နစ္ကဆင္ႏွင့္စစ္တုရင္ကစားျခင္း၊
ငွက္မ်ား၊ (ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္တမ္းခ်င္းလို ့ဆိုတဲ့)ဒီဇင္ဘာ ၂၀ (သို ့မဟုတ္) ရဲေဘာ္သို ့တမ္းခ်င္း။ အထူးသျဖင့္ ေမာင္ေလးေအာင္၏ “နီနီဦး” ရင္ခုန္သံကဗ်ာေတြကို က်ေနာ္စြဲမက္တြယ္တာခဲ့သည္။ ၿပီးေတာ့ ရွိေသးသည္။

ရွဳမ၀မွာေရးခဲ့တဲ့ ေမာင္ေလးေအာင္ကဗ်ာေတြ။

၁၉၇၃ မွာ က်ေနာ္တို ့ဆယ္တန္းေအာင္ၾကၿပီး၊ တကၠသိုလ္ ေကာလိပ္အသီးသီးကိုေရာက္လာၾက
သည္။ တင္ေအာင္သန္းက ေဆးတကၠသိုလ္အမွတ္မီေသာ္လည္း၊ မိဘ ONE F R C ျဖစ္ေနလို ့၊ သူ ပညာေရး တကၠသိုလ္မွာ အဂၤလိပ္စာေမဂ်ာယူသည္။ (ဘြဲ ့ရေတာ့ ဆရာလင္းေ၀ၿမိဳင္တို ့နဲ ့အတူ WORKING PEOPLE’S DAILY မွာ အယ္ဒီတာ၀င္လုပ္ေသးသည္။ ေနာက္ေတာ့ ထိုင္၀မ္ကိုထြက္သြားၿပီး၊ အေမရိကမွာအေျခခ်သည္။ က်ေနာ္ မစ္ရွီဂန္ကိုေရာက္လာေတာ့၊ တင္ေအာင္သန္းက တက္ဆက္မွာ ကြယ္လြန္ႏွင့္ရွာပါၿပီ)
သန္ ့စင္က ေဆးေက်ာင္းေရာက္သည္။ (ေနာက္ပိုင္းမွာ အဂၤလန္ထြက္သြားသည္။ ယခု လန္ဒန္မွာ
အထူးကုသမားေတာ္ႀကီးျဖစ္ေနတာၾကာၿပီလို ့သိရသည္) ေနမ်ိဳးေဇာ္ကေတာ့ က်ေနာ္ႏွင့္အတူ ပုသိမ္ေကာလိပ္ေရာက္သည္။ (၁၉၇၆ က်ေနာ္ ပုသိမ္ေကာလိပ္ မတ္လအေရးအခင္း၊ မိွဳင္းရာျပည့္အေရးအခင္းေတြနဲ ့ေထာင္ထဲေရာက္ေတာ့၊ သူ အျပင္မွာက်န္ရစ္ေနခဲ့သည္)
ပုသိမ္အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ က်ေနာ္တို ့ႏိုင္ငံေရးအေတြးအေခၚေတြေလ့လာတည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့ၾက
သလို၊ ကဗ်ာလက္ေသြးခြင့္ေတြလည္းရခဲ့ၾကသည္။ က်ေနာ္တို ့၅- ည ေက်ာင္းသားေတြထဲက စိုးထိုက္(ေနာင္ မွာ- စိုးအိမ္ျဖစ္လာ) ကဗ်ာေရးသည္။ ၀င္းျမင့္(ေနာင္မွာ- ေျမႏုျဖစ္လာ)ကဗ်ာေရးသည္။ ထြန္းေ၀(ေနာင္မွာ-ေ မာင္စိုးသစ္၊ ယခု- စိုးေနလင္း)ကဗ်ာေရးသည္။

နရသိန္ထဲမွာ က်ေနာ္တို ့တစ္အုပ္စုလုံး လက္၀ဲစာေပေတြ အေလးအနက္ထားဖတ္ၾကသည္။ ေတာ္
လွန္ေရးကဗ်ာေတြ အင္တိုက္အားတိုက္ဖြဲ ့ၾကသည္။ ေန၀င္း- စန္းယု စစ္အစိုးရကိုတိုက္ဖို ့က်ေနာ္တို ့ႏိုင္ငံ
ေရးႏွင့္အႏုပညာကို ေရာစပ္ခဲ့ၾကသည္။

ဒီတုန္းက ဆရာထက္ျမက္တို ့၊ ႏိုင္၀င္းေဆြတို ့၊ ေက်ာ္ေဇာဦးတို ့၏ “မိုးႀကိဳမုန္တိုင္း” (မိုးႀကိဳးမုန္တိုင္း
မဟုတ္ပါ)စာအုပ္ဂယက္က၊ က်ေနာ္တို ့နရသိန္ႀကိဳးတိုက္နံရံေတြကိုပါ လာေရာက္ရိုက္ခတ္သည္။ ႏိူင္၀င္းေဆြ ၏ “ေရဆန္လမ္း” ကိုလည္း က်ေနာ္တို ့ဖတ္ၿပီး ေ၀ဖန္ခဲ့ၾကသည္။
က်ေနာ္တို ့သြားေနတာက “ျပည္သူ ့ဒီမိုကေရစီေတာ္လွန္ေရး”။ လက္၀ဲအလြန္အကၽြံျဖစ္မွဳေတြကို
က်ေနာ္တို ့ဆန္ ့က်င္ခဲ့ၾကသည္။ လက္၀ဲအေခ်ာင္သမား၀ါဒကို က်ေနာ္တို ့ေရွာင္ရွားခဲ့ၾကသသည္။ က်ေနာ္
တို ့က အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ။ ေမာင္ေလးေအာင္တို ့က အျပင္မွာ။

က်ေနာ္တို ့ပုသိမ္အက်ဥ္းေထာင္ထဲ မေရာက္ခင္ကတည္းကျဖစ္မည္။ မိုးေ၀မဂၢဇင္းက “ေအာင္ေမာ္၊
ညိဳသစ္၊ သန္းအုန္း” အယ္ဒီတာအဖြဲ ့သစ္၏လက္ထဲေရာက္ေနခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ က်ေနာ္တို ့အိမ္ေတြက ေထာင္၀င္စာလာလွ်င္၊ အခါအားေလွ်ာ္စြာ မိုးေ၀မဂၢဇင္းေတြ ပါပါလာတတ္သည္။ က်ေနာ္တို ့မိုးေ၀ထဲက ကဗ်ာေတြကို ဖတ္ရသည္။ “တိုက္သုံးတိုက္ကစာ” ႀကိဳက္သည္။ ဒဂုန္တာရာ၏ “ပန္းႏုေရာင္ႏွစ္ကာလမ်ား” အခန္းဆက္ေဆာင္းပါး၊ လစဥ္ေစာင့္ဖတ္ရ။ က်ေနာ္က ေမာင္ေလးေအာင္ကဗ်ာေ တြပါလာရင္ ၾကည္ႏူးမဆုံး။ (ေနမ်ိဳးေဇာ္က အဲဒီမိုးေ၀မွာ ပန္းခ်ီေတြ၊ ကဗ်ာေတြေရးေနၿပီ) ထိုစဥ္က က်ေနာ္တို ့မွာ ေက်ာင္းသားစိတ္ဓာတ္၊ ခြပ္ေဒါင္းစိတ္ဓာတ္ျပည့္ျပည့္ႀကီးႏွင့္၊ မ ဆ လ စစ္ အစိုးရဆန္ ့က်င္ေရး၊ လက္၀ဲႏိုင္ငံေရးအေတြးအေခၚက ထက္သန္စူးရွေနၿပီး၊ စာေပအႏုပညာဟာ ႏိုင္ငံေရးရဲ  ့ လက္ေအာက္ခံျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့အယူအဆကို လက္ခံနားလည္ ကိုင္စြဲထားၾကသည့္အခ်ိန္ျဖစ္သည္။ (ထိုအယူ အဆကို ယခုအထိလည္း က်ေနာ္ မေျပာင္းမလဲ ခံယူထားဆဲျဖစ္ပါသည္)

ေမာင္ေလးေအာင္ကဗ်ာေတြ ဒီေလာက္အမ်ားႀကီး အစားႀကီး မဖတ္ခဲ့ရပါဘဲႏွင့္၊ ေမာင္ေလးေအာင္
ၾသဇာက က်ေနာ့္အေပၚ လြမ္းမိုးအရိပ္ထိုးခဲ့သည္။ က်ေနာ္ ေမာင္ေလးေအာင္ခေရဇီ။

အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ လေရာင္ကိုတမ္းတသလို၊ က်ေနာ္ ေမာင္ေလးေအာင္ကဗ်ာေတြကိုလည္း
တမ္းတတတ္လာခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္က “က်ဴးဘားေတာ္လွန္ေရး” ဆိုသည့္ ကဗ်ာရွည္ႀကီးကို
ေရးေနခဲ့သည့္အခ်ိန္ျဖစ္သည္။

က်ေနာ္က ဆန္ ့က်င္ဘက္တို ့၏ေပါင္းစည္းမွဳကို ယုံၾကည္ႏွစ္သက္ လက္ခံသူျဖစ္သည္။ ရဲေဘာ္
ေခ်ေဂြဗားရားကို က်ေနာ္ေလးစားသလို၊ မဟတၱမဂႏၵီကိုလည္း က်ေနာ္ၾကည္ညိဳပါသည္။ ဒဂုန္တာရာ၏
“ေပ်ာ့ေပ်ာင္းျခင္းသည္ သန္စြမ္းျခင္းျဖစ္သည္”ဆိုေသာအယူအဆကို က်ေနာ္ႀကိဳက္သည္။
က်ေနာ္ ေမာင္ေလးေအာင္ကိုအသည္းစြဲတာလည္း၊ ထိုကဲ့သို ့ဆန္ ့က်င္ဘက္တို ့၏ေပါင္းစည္း
မွဳသီ၀ရီေၾကာင့္ပဲျဖစ္မည္။ ေမာင္ေလးေအာင္ကဗ်ာေတြမွာ ဗီယက္နမ္စစ္ဆန္ ့က်င္ေရး၊ လူတန္းစားအေရး
ကဗ်ာေတြ ေရးတာဖြဲ ့တာမ်ားသည္။ သို ့ေသာ္ သူ ့ရဲ  ့ကဗ်ာေတြက လွပညႊတ္ေပ်ာင္းေနတတ္သည္။ ခိုင္
မာထက္ျမက္ေသာအဘိဓမၼာကို လွပညက္ေညာေသာအႏုပညာအစြမ္းႏွင့္ ဖြဲ ့စည္းထုံမႊမ္းထားျခင္း။ ေမာင္
ေလးေအာင္သည္ အေမရိကန္သမၼတနစ္ကဆင္ႏွင့္ စစ္တုရင္ထိုးေနရင္းက၊ သူ ့ခ်စ္သူ “နီနီဦး” ကိုလည္း
လြမ္းဆြတ္တမ္းတေနတတ္သူ မဟုတ္လား။

ေႀသာ္ … က်ေနာ္သည္ နရသိန္အက်ဥ္းေထာင္ထဲက၊ လမင္းကိုမွ်ားခဲ့ရေသာ၊ ေမာင္ေလးေအာင္ညည
မ်ားႏွင့္၊ မ ဆ လ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ျဖဳတ္ခ်ေရး၊ ေန၀င္း- စန္းယု စစ္အစိုးရဆန္ ့က်င္ေရး ေက်ာင္းသား
တိုက္ပြဲေတြကို ျပန္လည္လြမ္းေနမိတာပါလား။

တစ္ည။ ခက္ထန္ေသာ အေနာက္ေတာင္မုတ္သုံေလဦး ေသြးတိုးစမ္းလာသည့္အခိုက္၀ယ္၊ အက်ဥ္း
ေထာင္ ႀကိဳးတိုက္ထဲက၊ ေရးလက္စ “က်ဴးဘားေတာ္လွန္ေရး” ကဗ်ာရွည္ႀကီးလည္း တုန္ ့ခနဲ ရပ္တန္ ့သြား။
ေထာင္နံရံအုတ္ရိုးေတြေပၚက နာရီေမာင္းေခါက္သံေတြလည္း မၾကားမိေတာ့။ မိမိကိုယ္မိမိလည္း ရွာေဖြလို ့
မရေတာ့။

လက္ထဲမွာ ေထာင္၀င္စာကသြင္းလာတဲ့ မိုးေ၀မဂၢဇင္းအသစ္တစ္အုပ္။ ပထမဆုံးစာမ်က္ႏွာမွာ၊

ေမာင္ေလးေအာင္၏ “အခ်စ္ျဖင့္စီးဆင္းေနေသာႏွလုံးအိမ္” ကဗ်ာ။

“မည္သို ့ပင္ျဖစ္ေစ
ခ်စ္ေနေသးသည္
…………………….
မည္သို ့ပင္ျဖစ္ေစ
ခ်စ္ေနေသးသည္
……………………..
မည္သို ့ပင္ျဖစ္ေစ
ခ်စ္ေနေသးသည္
ေၾကြးေႀကာ္စူးရဲ၊ အားမာန္ခဲတဲ့
တိုက္ပြဲထဲက ျပည္သူေလ”

အို … ေမာင္ေလးေအာင္၏ ေနာက္ဆုံးကဗ်ာ လို ့ဆိုထားပါလား။ ကဗ်ာဆရာေမာင္ေလးေအာင္၊
၁၉၇၇- ေမလ(၁၉)ရက္ေန ့က၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ ့မွာ ကြယ္လြန္ခဲ့ၿပီဆိုပါလား။

မည္သို ့ပင္ျဖစ္ေစ
ခ်စ္ေနေသးသည္
ေမာင္ေလးေအာင္ မဟာႏွင္းဆီနီနီ။

ထိုညက လမသာခဲ့ပါ။ နာရီေတြ အရည္ေပ်ာ္က်။ ေလညင္းပတတ္ရပ္။ အလြမ္းဇာတ္က ႀကိဳးတိုက္
အခန္းက်ဥ္းကေလးထဲမွာ တစ္ခန္းမရပ္။ လက္ထဲက မိုးေ၀မဂၢဇင္းကို က်ေနာ္ အသိမဲ့ ဟိုလွန္သည္လွန္လုပ္ရင္း၊ တစ္ေနရာမွာ ရဲေဘာ္ရင္းတစ္ေယာက္ကေရးထားတဲ့ အမွတ္တရေဆာင္းပါးထဲမွာ၊ ေမာင္ေလးေအာင္ လက္ေရးႏွင့္ သူမကြယ္လြန္ခင္ေရးခဲ့ေသာကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကိုေတြ ့လိုက္ရျပန္၏။ ကဗ်ာေခါင္းစဥ္က- “ ခ်စ္သူတို ့၏အလွဆုံးေခတ္ဦးသို ့” တဲ့။

“အခ်စ္ေၾကာင့္
တို ့ေၾကာင့္
စိုးေႏွာင့္ဗ်ာမူး၊ ထိုရက္ဦးေတြ
မူးယစ္ေ၀ရပါလားကြယ္” တဲ့။

“အခ်စ္ေရ
ေျမနဲ ့ေကာင္းကင္၊ ျမင္ေနသမွ်
အလွေခတ္ဦး
ဖူးသစ္လာမွာပါပဲကြယ္၊ ယုံပါ” တဲ့။

ေမာင္ေလးေအာင္(၁၉၃၈- ၇၇) သူသည္ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ႏွင့္ပင္၊ သူ ့ခ်စ္သူ “နီနီဦး” ကိုတမ္းတရင္း
ကြယ္လြန္ခဲ့ရွာေပလိမ့္မည္။ က်ေနာ္တို ့၏ က်န္စာသင့္ေသာ နရသိန္ညအေမွာင္ေတြပါလား။

၁၉၇၈- ဇူလိုင္လ(၃)ရက္။ ေဖာ္ေ၀း(၁၉၄၄- ၇၈) ကြယ္လြန္သြားခဲ့ျပန္သည္။ အက်ဥ္းေထာင္ႀကီးေပၚ
ရြာခ်ေနတဲ့ ေၾကကြဲျခင္းမိုးျပင္းေတြက မတိတ္ၾကေတာ့ဘူးလား။

၁၉၇၈- ေအာက္တိုဘာလ(၂၃)ရက္။ ဆရာဗန္းေမာ္တင္ေအာင္(၁၉၂၀- ၇၈) ကြယ္လြန္သြားခဲ့ျပန္ပါ
သည္။ က်ေနာ္သည္ က်ေနာ့္ကိုယ္က်ေနာ္ ေပ်ာက္ဆုံးသြားခဲ့ၿပီဟု ခံစားကြဲေၾကေနခဲ့ရေပေတာ့သည္။

“ငါဟာ
လမင္းကို မျမင္ရတာ
အႏွစ္သုံးဆယ္ ၾကာၿပီ”

ဒီလိုႏွင့္ပဲ၊ သူတို ့ကို လြမ္းတဲ့၊ တမ္းတတဲ့စိတ္ေတြနဲ ့၊ ၁၉၇၈- ေအာက္တိုဘာ(၂၆)မွာ က်ေနာ္ ပုသိမ္
အက်ဥ္းေထာင္က လြတ္ေျမာက္လာခဲ့ပါသည္။

ေနာက္တစ္ေန ့(၂၇- ၁၀- ၇၈)မွာေတာ့၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ ၊့ ႀကံေတာသုသန္က ဆရာဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ရဲ  ့
စ်ာပနမွာ၊ က်ေနာ့္ကိုယ္က်ေနာ္ျပန္ရွာေတြ ့ခဲ့ၿပီလားဟု၊ ေဆြးေဆြးမွဳန္မွဳန္ ေတြးေတာယုံၾကည္ခ်င္ေနခဲ့မိေလ
သည္။     ။

(ေမာင္ေလးေအာင္ကြယ္လြန္ျခင္း  ၃၈ ႏွစ္ျပည့္အမွတ္တရ)
ေ အ ာ င္ ေ ၀ း 


ဇြန္ ၁၄- ၂၉၁၅။

Wednesday, June 10, 2015

က် ေ န ာ္ တို ့ အ တိ တ္ ကို ပဲ အ တူ ျပ န္ သြ ာ း ၾက ပါ စို ့ အ ေ မ

No comments:




အေမကား ကြယ္လြန္ခဲ့ေပၿပီ
အေမသည္ သက္ေတာ္ရာေက်ာ္ရွည္ပါေစသတည္း။

( ၁ )
အေမ -
ဒီႏွစ္ (၂၀၁၅၊ ႏို၀င္ဘာ- ၂၉)
အေမ အသက္(၁၀၀)ျပည့္ၿပီ
ေမြးေန ့ရာျပည့္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ အေမ။

ဆရာဒဂုန္တာရာတို ့
ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္တို ့
အဘေလထီးဦးအုန္းေမာင္တို ့
သခင္အုန္းျမင့္တို ့နဲ ့ေတြ ့ေသးလားအေမ။

အေမ့ရဲေဘာ္ႀကီး ကိုဗဟိန္းနဲ ့ေကာ ေတြ ့ေသးလား
အေမ့သား ကိုဖိုးသံေခ်ာင္းတို ့
က်ေနာ္တို ့ေတာ့
ကြန္ျမဴနစ္တေစၦေျခာက္ျပန္တဲ့တိုင္းျပည္မွာ
သက္ဆိုးရွည္ေနရတုန္းပါပဲ အေမ။

ဒီေခတ္ဆိုး ေခတ္ပ်က္ႀကီးထဲမွာလူျဖစ္ရတာ
မေပ်ာ္ပါဘူး
အေမလည္း ေပ်ာ္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး
က်ေနာ္တို ့အတိတ္ကိုပဲ အတူျပန္ၾကပါစို ့အေမ။

( ၂ )

မေန ့တစ္ေန ့တုန္းကေတာ့
၁၉၃၉ - ၂၀၁၄
ပါတီက စိန္ရတုသက္တမ္းတိုင္ခဲ့တယ္ေလ။

က်ေနာ္တို ့မက်ဆုံးေသးပါဘူး
က်ေနာ္တို ့အရွံဳးမေပးေသးပါဘူး
က်ေနာ္တို ့ဒူးမေထာက္ေသးပါဘူး
က်ေနာ္တို ့လက္နက္မခ်ေသးပါဘူး။

စိတ္မေကာင္းစရာေတြ မေျပာခ်င္ပါဘူးအေမရယ္
မေန ့တစ္ေန ့တုန္းကပဲ
က်ေနာ္တို ့ေၾကာင့္
လက္ပံတန္းမွာ
ေက်ာင္းသားေလးေတြ
အၾကမ္းဖက္ ရိုက္ႏွက္ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရ
ေက်ာင္းသားသပိတ္ဟာ
တားဆီးႏွိမ္နင္းခံခဲ့ရတယ္ အေမ။

သူတို ့ဟာ
“ဗ က သ” ေက်ာင္းသားေလးေတြပါအေမရယ္
ဗ က သ ကို
“ဗ က ပ” တံဆိပ္တပ္ၿပီး
လုံထိန္းရဲတပ္ရင္းေတြ ႏွစ္ထပ္ႏွစ္တန္ပိတ္ဆို ့
ရိုက္ႏွက္လို ့ဖမ္းဆီးခဲ့ၾကတာပါ။

အေမ -
အေမဟာ “ဗ က သ အေမ” ပါ
အခု အရိုက္ခံရ အဖမ္းခံရတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ
ဗ က သ ေတြ
အေမ့ရဲ  ့ဗ က သ ေျမးျမစ္ေတြပါပဲ အေမ။

သမၼတလုပ္တဲ့လူကိုယ္တိုင္က
“ေက်ာင္းသားေတြက အရင္ရိုက္လို ့
ရဲေတြက ျပန္ရိုက္ရတာပါ” ဆိုၿပီး
ေျဗာင္လိမ္ေျဗာင္စားလုပ္ေနတဲ့ အစိုးရေအာက္မွာ
စိတ္မခ်မ္းသာပါဘူး
အေမလည္း စိတ္ခ်မ္းသားမွာမဟုတ္ေတာ့
က်ေနာ္တို ့အတိတ္ကိုပဲ အတူျပန္ၾကပါစို ့အေမ။

( ၃ )

အခုေတာ့
မႏၱေလးကေန ရန္ကုန္ခ်ီၾကတဲ့
၂၀၁၅ ေက်ာင္းသားသပိတ္ဟာ
စစ္ကၽြန္ဒီမိုကေရစီ အဆိပ္သင့္ၿပီး
လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရး အဆိပ္သင့္ၿပီး
တိုက္ပြဲေရွာင္ အေခ်ာင္သမား
ေဖာက္ျပန္သူမ်ားအလယ္မွာ
ေတာ္လွန္ေရးအသားတစ္ေတြကို
စစ္ေခြးေတြကလည္း၀င္ဆြဲ
စစ္ေခြးတစ္ျဖစ္လဲ
ႀကံ့ဖြတ္ေခြး
မ ဘ သ ေခြးေတြကလည္း၀င္ဆြဲ
စစ္ေခြးမဟုတ္တဲ့
(လစ္ဘရယ္ဒီမိုကရက္ဆိုတဲ့)
လစ္ေခြးေတြကလည္း အလစ္၀င္ဆြဲ
ခြပ္ေဒါင္းဟာ
သူရဲေကာင္းဟာ
ေခြးဆြဲခံေနရေပါ ့။

တခ်ိဳ ့ေတြ ေနႏိုင္လြန္းတယ္
ေရငုံႏွဳတ္ပိတ္
စစ္မိစၦာနဲ ့မိတ္ဖြဲ ့
ဗ က သ ကိုေတာ့ ဆန္ ့က်င္
ေက်ာင္းသားစိတ္ဓာတ္
ခြပ္ေဒါင္းစိတ္ဓာတ္ကိုလည္း ခ်ိဳးႏွိမ္
သူခိုးဓားရိုးကမ္း
ႏိုင္ငံေရးုလုပ္တမ္းကစား
အတိုက္မခံတဲ့ အတိုက္အခံဆိုသူေတြ
ဒီမိုကေရစီေလခ်ဥ္တက္ေနတဲ့ေခတ္ႀကီးမွာ
သား မေနခ်င္ေတာ့ဘူး
က်ေနာ္တို ့အတိတ္ကိုပဲ အတူျပန္ၾကပါစို ့အေမ။

( ၄ )

၂၀၀၇ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးမွာ
ဗ က သ ဟာ
န အ ဖ ဆန္ ့က်င္ေရး
တိုက္ပြဲၾကားက တစ္ဖန္ျပန္လည္ေမြးဖြား
၈၈ ဗ က သ ကို အသက္သြင္းခဲ့
မႏၱေလးကအေမ
ေရဒီယိုထဲကေန ဒီသတင္းၾကားေတာ့
သူ ့သားေျမးျမစ္ ဗ က သ ေတြအတြက္
ဗ က သ အေမဟာ ဂုဏ္ယူေနခဲ့မယ္
ဟုတ္တယ္မဟုတ္လားအေမရယ္။

၉၀ ျပည့္ႏွစ္မ်ား
န ၀ တ ေခတ္ႀကီးတစ္လႊား
အေမ့သား ဘိုညိဳ
(စာေရးဆရာညီပုေလး)
ပုဒ္မ ၅(ည) သရက္အက်ဥ္းေထာင္
အေမ့ရဲ  ့မွတ္ပုံတင္မပါလို ့
ေထာင္၀င္စာ မေတြ ့ခဲ့ရတဲ့ေန ့မ်ား။

၁၉၈၈

မင္းကိုႏိုင္

ကိုကိုႀကီး

မိုးသီးဇြန္

ရန္ကုန္တကၠသိုလ္၊ ဆဲဗင္းဂ်ဴလိုင္ရင္ျပင္နီက
(၇)ႀကိမ္ေျမာက္ ဗ က သ (ဗကသမ်ားအဖြဲ ့ခ်ဳပ္)ညီလာခံ

မႏၱေလးက ဗ က သ အေမ
ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္ေနခဲ့မယ္။

အခုေတာ့အေမရယ္
ေက်ာင္းသားသမဂၢေတြဖြဲ ့စည္းခြင့္မျပဳတဲ့
ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတာ္ထူေထာင္ၾကဦးမတဲ့
ရင္ေမာတယ္အေမ
အေမလည္း စိတ္ပ်က္ေနမွာဆိုေတာ့
က်ေနာ္တို ့အတိတ္ကိုပဲ အတူျပန္ၾကပါစို ့အေမ။

( ၅ )

ကိုကိုးကၽြန္းကျပန္လာတဲ့သား
အေရွ  ့ေျမာက္စစ္ေဒသကို ခရီးဆက္ေတာ့
အေမဟာ အင္းစိန္ေထာင္ထဲေရာက္ခဲ့ရ
ေမာင္သင္းခိုင္
ေမာင္ေအာင္ပြင့္တို ့ရဲ  ့နရသိန္ကာလ
မ ဆ လ
၁၉၇၈။

ပဲခူးရိုးမေပၚက
ျပည္သူ ့ဒီမိုကေရစီေတာ္လွန္ေရး
ေတာတြင္းလက္နက္ကိုင္တိုက္ပြဲမွာ
သားတစ္ေယာက္ဆုံးရွံဳးခဲ့ရတဲ့အေမ။

ႏိုင္ငံေရးအစိုးရလက္ထက္
ခင္ပြန္းသည္အတြက္
ေထာင္၀င္စာသြားေတြ ့ခဲ့ရတဲ့ အေမ။

အေမဟာ
ကိုယ္က်င့္တရား ေျဖာင့္မတ္ျဖဴစင္သူရဲ  ့ဇနီး။

အေမဟာ
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဗိသုကာ
(အဖိုးမိွဳင္း)ရဲ  ့သမီး။

အေမဟာ
လြတ္လပ္ေရးဖခင္
(ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း)ရဲ  ့သူငယ္ခ်င္း။

အေမဟာ
ဂ်မ္းတို ့၊ စြမ္းတို ့၊ ၾကည္ေအာင္တို ့ရဲ  ့အေဒၚရင္း။

အေမဟာ
တိုက္ရဲ ေတာ္လွန္ရဲသူတို ့ရဲ  ့ရဲေဘာ္။

အေမဟာ
အဖိႏွိပ္ခံ၊ အေစာ္ကားခံ၊ အႏွိမ္ခံ၊ အားနည္းသူေတြရဲ  ့အေဖာ္။

တိုက္ပြဲေခၚသံေတြၾကားမွာ
ေႏြဦးေပ်ာက္ကိုရွာတုန္း
ဒဂုန္တာရာက
ဆိတ္ဖလူးရနံ ့ၾကားမွာ
သူကိုယ့္သူရွာေတြ  ့ခဲ့ရ။

ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိွဳင္းအတြက္
ဥကၠ႒သခင္သန္းထြန္းရဲ  ့လက္ေဆာင္
ေဒါင္းတစ္ေကာင္နဲ ့ပ်ားရည္တစ္အိုး
နတ္ဆိုးတို ့ခိုး၀ွက္ခဲ့ၾက။

၁၉၆၃
ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲ
ေန၀င္းရဲ  ့ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီက
တစ္ဖက္သတ္ဖ်က္သိမ္းလိုက္ေတာ့
ေတာထဲျပန္၀င္သြားတဲ့
ဗိုလ္ေဇယ်တို ့ေနာက္ေက်ာမွာ
အေမ့ရဲ  ့ခံျပင္းေတာက္ေခါက္သံေတြ
ကပ္ပါသြားခဲ့မယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ
အဲဒီကတည္းက
အၿပီးအပိုင္ေျမျမွဳပ္ခံခဲ့ရ
အခုအထိပဲ မဟုတ္လားအေမရယ္။

၁၉၆၂
စစ္အာဏာရွင္စနစ္
အက္စစ္ျမစ္တစ္စင္းလို
ေန၀င္းဟာ ဖက္ဆစ္လက္နဲ ့ရမ္းခဲ့။

မႏၱေလးကအေမ
ဗ က သ အေမ
၆၂ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္(၈)ရက္
မနက္အေစာႀကီး
အိပ္မက္ဆိုးႀကီးမက္ခဲ့ရ။

မိုင္းခြဲၿဖိဳခ်ခံလိုက္ရတဲ့
ေက်ာင္းသားသမဂၢအေဆာက္အအုံႀကီးနဲ ့အတူ
အေမ့ႏွလုံးသားလည္း ဗံုးခြဲ ခံခဲ့ရ။
ကမၻာမေက်ဘူးအေမရယ္
ဥဒါန္းလည္း မေၾကပါဘူး။

အေမလည္း
စစ္ကၽြန္ေခတ္မွာ လူရာ၀င္ခ်င္ခဲ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး
က်ေနာ္တို ့လည္း
စစ္ကၽြန္ေခတ္မွာ လူတြင္က်ယ္ မလုပ္ခ်င္ပါဘူး
က်ေနာ္တို ့အတိတ္ကိုပဲ အတူျပန္ၾကပါစို ့အေမ။

( ၆ )
“၁၉၅၁၊ ၾသဂုတ္- ၁၅
ကနဦး ဗမာႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားမ်ားသမဂၢ (ဗ က သ)
ALL BURMA STUDENTS UNION (A B S U) ကိုဖ်က္သိမ္း၊
ဗမာႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားအဖြဲ  ့ခ်ဳပ္ (ဗ က သ မ်ားအဖြဲ ့ခ်ဳပ္)
ALL BURMA  FEDERATION OF STUDENT UNIONS (A B F S U) ကို
ေျပာင္းလဲ ဖြဲ ့စည္း”
အေမ သာဓုေခၚခဲ့မယ္။

“အမာသည္ အေပ်ာ့မဟုတ္
အျဖဴသည္ အမည္းမဟုတ္
အေျဖာင့္သည္ အေကာက္မဟုတ္။
အမာကို မေပ်ာ့ေစႏွင့္
အျဖဴကို မမည္းေစႏွင့္
အေျဖာင့္ကို မေကာက္ေစႏွင့္။
မင္းသု၀ဏ္”

(၁၉၃၆- ဒုတိယ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားသပိတ္
ေရႊတိဂံုကုန္းေတာ္၊ ေမာ္လၿမိဳင္ဇရပ္။
အင္းလ်ားေဆာင္ေက်ာင္းသူ၊ သပိတ္ေမွာက္ေက်ာင္းသူ
မႏၱေလးသူ မအမာ၏ ေအာ္တိုစာအုပ္ မွ)

၁၉၃၆၊ ေမ- ၈
သပိတ္ေမွာက္ေက်ာင္းသူ မအမာ အဆိုတင္သြင္းသျဖင့္
ဗမာႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားမ်ားသမဂၢ (ဗ က သ)
ALL BURMA STUDENTS UNION (A B S U) ကို
ညီလာခံေခၚယူ ဖြဲ ့စည္းႏိုင္ခဲ့

အေမ
ေက်နပ္ခဲ့မယ္။

ခုေတာ့ အေမရယ္္
၂၀၁၅
အေမ့ရဲ  ့”ဗ က သ” ဟာ
“ဗ က ပ” တံဆိပ္အကပ္ခံရၿပီး
အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲမွာ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံေနရၿပီ အေမ။

ခုေတာ့ အေမရယ္
ဗ က သ (ဗကသမ်ားအဖြဲ ့ခ်ဳပ္)ဟာ
ဖက္ဆစ္မုန္တိုင္းထဲ
ႀကံ့ႀကံ့ခံ အန္တုရင္ဆိုင္ဆဲ။

စစ္ကၽြန္ေခတ္ကိုလြန္ေျမာက္ရင္
ေက်ာင္းသားသမဂၢေတြ
လြတ္လြတ္လပ္လပ္ဖြဲ ့စည္းႏိုင္မွာပဲလို ့
က်ေနာ္တို ့ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကတယ္။

ဒီေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ ့
က်ေနာ္တို ့တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့ၾကတယ္။

အခုေတာ့ အေမရယ္
ေက်ာင္းသားသမဂၢေတြကို
စစ္အစိုးရသမၼတႀကီးကလည္း မႀကိဳက္သလို
အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ႀကီးကလည္း မႏွစ္ၿမိဳ  ့ျပန္ဘူး။

က်ေနာ္တို ့ဘာလုပ္ရမလဲ အေမ
တိုက္ပြဲလည္း မၿပီးေသးဘူးအေမ။

က်ေနာ္တို ့က
အေမ့ရဲ  ့ႏွစ္(၁၀၀)ျပည့္ေမြးေန ့မွာ
“ဗ က သ အေမ”
အေမ့ကို ေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္တာပါ။

အခုေတာ့ ဗ က သ ခမ်ာ
ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ခံေနရ
ဗ က သ ဟာ ၀ရမ္းေျပးျဖစ္ေနရ
ဗ က သ သမိုင္းကို ေမ့ေဖ်ာက္ေနၾကဆိုေတာ့
အေမ ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ပါ ့မလား
က်ေနာ္တို ့မေပ်ာ္ႏိုင္ဘူးအေမရယ္
က်ေနာ္တို ့အတိတ္ကိုပဲ အတူျပန္ၾကပါစို ့။

တိုက္ပြဲကို
တစ္က ျပန္စၾကပါစို ့။

ေက်ာင္းသားတိုက္ပြဲေတြ
အသစ္ စၾကပါစို ့။     ။

(အေမလူထုေဒၚအမာ ႏွစ္တစ္ရာျပည့္သို ့)

ေ အ ာ င္ ေ ၀ း

ဇြန္ ၆ - ၂၀၁၅။