Monday, May 18, 2015

ကက္ကင္း မိတ္ဆက္ အေ၀းက သ၀ဏ္လႊာ

No comments:

WIN AUNG & AUNG WAY - 
က က္ က င္ း စ ာ အု ပ္ မိ တ္ ဆ က္ ပြဲ သို ့။

အားလုံး မဂၤလာပါ။  ၾကြေရာက္လာသူအားလုံး ၾကည္သာခ်မ္းျမ ရွိၾကပါေစလို ့ ဦးစြာႏွဳတ္ခြန္းဆက္သအပ္ပါတယ္။

အခုလို က်ေနာ္တို ့သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ရဲ ့စာအုပ္မိတ္ဆက္ပြဲကေလးကို တက္ေရာက္လာၾကသူ၊ စာေပအႏုပညာေလာက၊ သတင္းမီဒီယာေလာက၊ ႏိုင္ငံေရးေလာကေတြက ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား၊ ရဲေဘာ္ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား-

အဂၤလိပ္စာဆိုၾကီး ေလာင္းဖဲလိုုး ရဲ “့ျမားတစ္စင္းနဲ ့သီခ်င္းတစ္ပုဒ္” ဆိုတဲ့ကဗ်ာထဲမွာ၊ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို ရင္ဖြင့္ဆို္ ထုတ္လိုက္တယ္၊ ေလထဲအေ၀းၾကီး၊ ဘယ္ဆီေရာက္သြားပလဲ။ ျမားတစ္စင္းကိုလည္း ပစ္လႊတ္လႊင့္တင္လိုက္တယ္၊မ်က္ေစ့တစ္ဆုံး၊ ဘယ္၀ယ္ေရာက္သြားသလဲ။ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာတဲ့အခါမွာေတာ့၊ အဲဒီသီခ်င္းကို သူငယ္ခ်င္းရဲ ့ ႏွလုံးအိမ္ထဲမွာ အစ အဆုံး ျပန္ၾကားလိုက္ရတယ္တဲ့။ ျမားကိုလည္း ၀က္သစ္ခ်ပင္တစ္ပင္မွာ မက်ိဳးမပဲ့ စိုက္လ်က္သား တန္းလန္း ျပန္ေတြ့လိုက္ရပါသတဲ့။

အခု ဒီ ကက္ကင္း စာအုပ္ကေလးကေတာ့၊ က်ေနာ္တို ့သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္၊ တစ္ေယာက္ရဲ ့သီခ်င္းကို တစ္ေယာက္ရဲ ့ရင္ထဲမွာ ျပန္နားေထာင္လိုက္ရတာပါပဲ။ တစ္ေယာက္ရဲ ့ျမားကိုလည္း တစ္ေယာက္ရဲ ့၀က္သစ္ခ်ပင္မွာ ျပန္ေတြ ့ျမင္လိုက္ရတာပါပဲ။ တိုင္းျပည္နဲ ့လူမ်ိဳးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ဒီေန ့က်ေနာ့္အေနနဲ ့၊ က်ေနာ့္ဘက္က ၀န္ခ်ေတာင္းပန္စရာရွိတာတစ္ခုကိုလည္း အမ်ားဆုံတုန္း ၀န္ခ် ေတာင္းပန္သြားပရေစ။

ဟိုး လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္(၃၀)ေလာက္၊ ၁၉၈၆ မွာ ဆရာဦးေအာင္သင္းက(ေပဖူးလႊာအင္တာဗ်ဴးမွာထင္တယ္) “ျပည္သူကို လွဳံ ့ေဆာ္ စည္းရံုးႏိုင္စြမ္း နိမ့္ျမင့္ တန္းစီမယ္ဆိုရင္၊ ကဗ်ာက ဟိုး ေနာက္ဆုံးတန္းေလာက္မွာ ေရာက္ေနပါလိမ့္မယ္” လို ့ေျပာလိုက္ပါတယ္။ ဒီတုန္းက က်ေနာ္ ဆရာ့ကို “ေအာင္သင္း ဘာေျပာေျပာ” ဆိုၿပီး အသက္(၃၀)အရြယ္ ငယ္စိတ္ငယ္မာန္နဲ ့သဲသဲမဲမဲတုန္ ့ျပန္ခဲ့တယ္။ ၁၉၈၆ ဇြန္လထုတ္၊ ခ်ယ္ရီမဂၢဇင္းကေန “ေ၀ဖန္ေရးဆရာႏွင့္ စီးခ်င္းထိုးျခင္း“ ဆိုတဲ့ ကဗ်ာရွည္ၾကီးေရးၿပီး၊ ဆရာဦးေအာင္သင္းကို ထိုးႏွက္တိုက္ခိုက္ခဲ့ပါတယ္။ ပြဲကလည္းႀကီးခဲ့ပါတယ္။

က်ေနာ့္ဘက္က ေမာင္ယဥ္ေမာ္၊ ေမာင္ခိုင္မာ စတဲ့ ကဗ်ာဆရာႀကီးေတြ၊ ေခတ္ၿပိဳင္လူငယ္ကဗ်ာဆရာေတြ အမ်ားႀကီး ၀င္ကူတိုက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေနာက္ဆုံးမွာ ဆရာဦးေအာင္သင္းကပဲ၊ လူႀကီးပီပီ သေဘာထားႀကီးႀကီးနဲ ့စစ္ေျပၿငိမ္း ေလးခ်ိဳးကဗ်ာႀကီးတစ္ပုဒ္ေရးလို ့ပြဲသိမ္းလိုက္ပါတယ္။ ခုေတာ့ ဆရာလည္းကြယ္လြန္သြားခဲ့ပါၿပီ။

အခု၊ အဲဒီအခ်ိန္ ၁၉၈၆ ေအာင္သင္း- ေအာင္ေ၀းတိုက္ပြဲကေန ေရတြက္ရင္၊ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာၿပီးတဲ့အခါ၊ လြန္ခဲ့တဲ့(၃)ႏွစ္ေလာက္က(ေလးႏွစ္ ငါးႏွစ္ရင္လည္းျဖစ္မယ္) ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏိုဘယ္ဆုရွင္၊ ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ ့စာေပအႏုပညာရွင္ေတြ၊ ေတာ္၀င္ႏွင္းဆီမွာ ပထမဆုံးေတြ ့တဲ့ပြဲမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က “ဒီေန ့ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအေရးမွာ၊ ဒီေန ့ကာတြန္းဆရာေတြရဲ ့ကာတြန္းလက္ရာေတြက လူထုထဲအေရာက္ဆုံး၊ အထိေရာက္ဆုံးျဖစ္တယ္” ဆိုတဲ့သေဘာ ျမြက္ၾကားသြားခဲ့တာကို၊ အေ၀းကေနၾကားရၿပီး၊ အသက္(၆၀)နားကပ္လာတဲ့ႏွလုံးသားနဲ ့မုဒိတာပြားႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ေၾသာ္ … ငါတို ့ဆရာ ဦးေအာင္သင္းက၊ ဒီသေဘာမ်ိဳးပါပဲမဟုတ္လား၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အရင္ အႏွစ္ ၃၀- ၃၅ ႏွစ္ေလာက္ေစာၿပီးေျပာခဲ့တာပါလား။

ေၾသာ္ … ငါတို ့အစ္မ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကေတာ့၊ ဦးေအာင္သင္းလို တုတ္ထိုးအိုးေပါက္ ဒဲ့မေျပာဘဲ၊ သြယ္၀ိုက္ၿပီး(ကဗ်ာဆရာေတြကို အားနာလို ့ထင္တယ္) ကဗ်ာေတြက ကာတြန္းေလာက္ မစြံဘူးဆိုတဲ့သေဘာေပါ ့ေလ၊ သူေျပာခ်င္တာမ်ားလား။

အခုေတာ့၊ က်ေနာ္ ဆရာဦးေအာင္သင္းကို ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ဆရာ ခြင့္လႊတ္ပါ။ ခြင့္လႊတ္ပါဆရာ။
ဟုတ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို ့ကဗ်ာဆရာေတြ အမ်ားႀကီးလိုပါေသးတယ္။ က်ေနာ္တို ့ဆက္လက္ႀကိဳးပမ္းၾကပါဦးစို ့။ က်ေနာ္တို ့စာေပအႏုပညာ၊ သတင္းမီဒီယာ၊ ႏိုင္ငံေရး၊ သုံးေလာက တပ္ေပါင္းစုႀကီး စည္းကမ္းရွိ ညီညြတ္ၿပီး အမွန္တရားနဲ ့ကိုက္ညီတဲ့အင္အားနဲ ့ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအေရးကို ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ၾကပါဦးစို ့။

အားလုံးကို အထူးပဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။    ။
ေ အ ာ င္ ေ ၀ း
ေမ ၄ - ၂၀၁၅


ေခတၱ- မစ္ရွီဂန္။

Monday, April 20, 2015

ငါ တို ့ ခြ ပ္ ေ ဒါ င္ း အ လံ ျပ န္ ေ ပ း

No comments:


အို – က်ဆုံးေလၿပီးေသာ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္အေပါင္းတို ့။

သင္တို ့၏ ႀကီးျမတ္၍ ဂုဏ္ထည္ေသာ
၀ိညာဥ္ကိုတိုင္တည္၍
ငါ ေတာင္းဆိုပါအံ့။

ငါတို ့ရဲ  ့ခြပ္ေဒါင္းအလံ ျပန္ေပး
ငါတို ့အလံ ျပန္ေပး။

အို – က်ဆုံးေလၿပီးသူမ်ားတို ့။

သင္တို ့၏စြန္ ့လႊတ္အနစ္နာခံမွဳမ်ားအေပၚတြင္
အေပ်ာ္ႀကံ အခြင့္ေကာင္းယူ၍
ယခုအခါ သင္တို ့အား မညွာမတာျပစ္တင္ေစာ္ကားေနေသာ
ယခုအခါ သင္တို ့၏ပညာေရးသပိတ္တိုက္ပြဲကိုေသးသိမ္ေမွးမိွန္ေအာင္လုပ္ေနေသာ
ယခုအခါ ျပည္သူလူထု၏ယုံၾကည္ကိုးစားမွဳကိုအလြဲသုံးစားျပဳေနေသာ
ထိုအတိုက္မခံမ်ား၏လက္အတြင္းမွ
ငါတို ့၏ ခြပ္ေဒါင္းအလံကို
ငါ ျပန္ေတာင္းဆိုပါ၏။

အို – ရဲေဘာ္ကိုသက္(ဗ  က သ)
အို – ရဲေဘာ္ကိုဗေဆြေလး(တ က သ)
သင္တို ့၏သံမဏိႏွလုံးသားမ်ားမွ
သူရဲေကာင္းပီသစြာ က်ဆင္းေစးထန္းခဲ့ေသာေသြးအတိျဖင့္
ငါတို ့၏ခြပ္ေဒါင္းအလံသည္
မိုးယံလႊင့္ခ်ီ ခ်င္းခ်င္းနီဘိ၏။

ေန၀င္း- စန္းယု စစ္အစိုးရ
သန္းေရႊ- ေမာင္ေအး စစ္အစိုးရ
သိန္းစိန္- မင္းေအာင္လိွဳင္ စစ္အစိုးရ
စစ္အစိုးရအဆက္ဆက္
ေခတ္အဆက္ဆက္
စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကိုဆန္ ့က်င္ေတာ္လွန္ခဲ့ၾက
အနာဂတ္ကိုခ်ီတက္ခဲ့ၾက
ဗ က သ
တ က သ။

အို – အက်ဥ္းေထာင္ထဲတြင္က်ဆုံးခဲ့ေသာ
ရဲေဘာ္ဆလိုင္းတင္ေမာင္ဦး။

ႀကိဳးစင္ေပၚက ထာ၀ရလင္းလက္ေတာက္ပေနေသာ
သင့္၀ိညာဥ္ကိုဦးခိုက္ပူေဇာ္၍
ငါေတာင္းဆိုပါအံ့။

ယုတ္မာေကာက္က်စ္သူ
သစၥာေဖာက္သူ
သူခိုးဓားရိုးကမ္းသူတို ့၏လက္အတြင္းမွ
ငါတို ့၏သမိုင္း၀င္အလံေတာ္အား
ငါ ျပန္လည္ရယူလိုေၾကာင္း
အတိအလင္းေတာင္းဆိုပါ၏။

အို – ရဲေဘာ္ဖုန္းေမာ္
အို – ရဲေဘာ္သက္၀င္းေအာင္
သင္တို ့၏က်ဆုံးမွဳကိုအေလးနီျပဳေမာ္ကြန္းတင္၍
ျပည္သူတစ္ရပ္လုံးက သင္တို ့ေပးဆပ္မွဳအတြက္
ေသြးမ်က္ရည္သြင္သြင္က်ခဲ့ၾကပါ၏။

အို – ရဲေဘာ္၀င္းေမာ္ဦး
အို – ရဲေဘာ္ညိဳမင္းထက္
ထိုေသြးမ်က္ရည္တို ့ကား ယေန ့တိုင္မေျခာက္ေသး
ထိုေသြးမ်က္ရည္တို ့ျဖင့္အထပ္ထပ္လိမ္းက်ံေစးကပ္လ်က္
ငါတို ့ရဲ ့မဟာခြပ္ေဒါင္းအလံသည္
ယခုတိုင္စိမ္းစိုနီျမန္း တိုက္ပြဲေခၚေနဆဲျဖစ္ပါ၏။

အို – က်ဆုံးေလၿပီးေသာပန္းပြင့္မ်ား
ၾကယ္တာရာမ်ား
ေတာတြင္း
အက်ဥ္းေထာင္အတြင္း
ေက်ာင္းတြင္း
ပဲခူးရိုးမေပၚ
ကတၱရာလမ္းမေပၚ
သင္တို ့က်ဆုံးခဲ့ေသာ္လည္း
သင္တို ့ရဲ  ့အလံကား ဘယ္ေတာ့မွ မလဲ။

သင္တို ့အထံမွ
ငါတို ့အထံသို ့
၁၉၆၂ ဆဲဗင္းဂ်ဴလိုင္မွ
၂၀၁၅ ဒီမိုကေရစီပညာေရးသပိတ္စစ္ေၾကာင္းသို ့
ခြပ္ေဒါင္းအစဥ္အလာ
ရာဇ၀င္ေမာ္ကြန္း
အိုင္ထြန္းေနတဲ့ေသြးေတြက သက္ေသခံခဲ့ၿပီ။

အို – က်ဆုံးေလၿပီးေသာေက်ာင္းသားသူရဲေကာင္းအေပါင္းတို ့။

သင္တို ့၏အရိုးပုံမ်ားမွခြေက်ာ္ၿပီး
သင္တို ့၏တိုက္ပြဲ၀င္အလံေတာ္အား ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း
မိတၱဴကူး ခိုးယူ၍
ယခုအခါ သင္တို ့၏ခရီးရွည္ခ်ီတက္ပြဲကိုလည္းဆန္ ့က်င္
သင္တို ့အက်ဥ္းေထာင္ထဲတြင္အဖမ္းခံေနရသည္ကိုလည္း
မသိက်ိဳးကၽြန္ျပဳေနေသာ-

ယခုအခါ ျပည္သူထူထုအားလည္း
စစ္အာဏာရွင္ဖက္ဆစ္သံဖေနာင့္ေအာက္
ျပားျပားေမွာက္ ေၾကာက္စိတ္ႏွင့္ ဖား၀ပ္၀ပ္ေနေအာင္
ေသြးေဆာင္ဖ်ားေယာင္းေဖ်ာင္းဖ်နားခ်ေနေလေသာ-
ေသြးေၾကာင္သူ
ေရြးေကာက္ပြဲမဲဆာေလာင္သူ
တိုက္ပြဲေရွာင္သူအေခ်ာင္းသမားမ်ား၏လက္အတြင္းမွ
သူတို ့ေျဗာင္ခိုးယူထားေသာ
ငါတို ့၏ခြပ္ေဒါင္းအလံအားျပန္ေပးရန္

ငါ ဟစ္ေအာ္ေတာင္းဆိုပါ၏။

ငါတို ့ခြပ္ေဒါင္းအလံ ျပန္ေပး
ငါတို ့ရဲ  ့သမိုင္း၀င္ခြပ္ေဒါင္းအလံ ျပန္ေပး။

ငါတို ့၏ခြပ္ေဒါင္းအလံသည္
ေဖာက္ျပန္လိမ္ညာရဲသူ သူတို ့ႏွင့္လားလားမွ မထိုက္တန္။
ယခုအခါ
သူရဲေဘာေၾကာင္ရံုသာမဟုတ္
ရန္သူႏွင့္ပါေစ့စပ္ကာ
ေက်ာင္းသားႏွင့္ျပည္သူကိုရက္စက္စြာသတ္ေသာ
ရန္သူ၏ေသနတ္ေျပာင္းမ်ားကိုပင္
ဂုဏ္ယူစြာနမ္းရွဳိက္၀ံ့သူ လူမိုက္မ်ား၏လက္အတြင္းမွ
ငါတို ့၏ အစဥ္အလာခြပ္ေဒါင္းအလံအား ျပန္ေပးရန္
ငါ ရာဇသံေပး ေတာင္းဆိုပါ၏။

အို – က်ဆုံးေလၿပီးေသာသူရဲေကာင္းေက်ာင္းသားအေပါင္းတို ့။

ငါသည္ သင္တို ့၏ရဲရင့္ေတာ္လွန္ေသာ၀ိညာဥ္ေတာ္ကိုတိုင္တည္၍
အေရးေတာ္ပံု မၿပီးဆုံးမခ်င္း
အခါခါေၾကြးေၾကာ္ေတာင္းဆိုပါ၏။

ငါတို ့ခြပ္ေဒါင္းအလံ ျပန္ေပး

ငါတို ့ခြပ္ေဒါင္းအလံ ျပန္ေပး

ငါတို ့ခြပ္ေဒါင္းအလံ ျပန္ေပး။    ။

( ဗ … သို ့ )

ေ အ ာ င္ ေ ၀ း

ဧၿပီ ၉- ၂၀၁၅။

Wednesday, April 1, 2015

ခိုင္မာၿငိမ္း

No comments:




ခိုင္မာၿငိမ္း(ဘ)ဦး၀င္းျမင့္(ေျမႏု)
ေျမာင္းျမ။

ပုဒ္မ- ၁၄၃၊ ၁၄၅၊ ၁၄၇၊ ၃၃၂၊ ၅၀၅(ခ)
သာယာ၀တီအက်ဥ္းေထာင္။

ထီးရိုးကို မိုးႀကိဳးပစ္ခဲ့
နဂါးကို ဂဠဳန္သုတ္ခဲ့။

ခိုင္မာၿငိမ္း
ျခေသၤ့ကို ေဒါင္းခြပ္မယ္
မိစၦာကို ျမားနဲ ့ခြင္းမယ္။

ေထာင္အုတ္ရိုးထဲမွာ
တိုင္းျပည္ ေနာင္အုပ္စိုးမယ့္ သူရဲေကာင္းေတြရွိတယ္။

ခိုင္မာၿငိမ္း
ငရဲ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ
တိုင္းျပည္ အၿမဲလင္းေအာင္ အေမွာင္ခြင္းမယ့္လက္ေတြရွိတယ္။

ထမင္းေကၽြးတဲ့လက္ကိုျပန္ကိုက္တဲ့ေခြးဟာ
ထမင္းမေကၽြးတဲ့လက္ကိုလ်က္တယ္။

ခိုင္မာၿငိမ္း
ေက်ာင္းသားသပိတ္ကိုေမးခြန္းထုတ္သူဟာ
ရန္သူရဲ ့ႀကိဳးကြင္းနဲ ့ကိုယ့္လည္ပင္းကိုယ္ျပန္စြပ္သူေပါ ့။

ေနျပည္ေတာ္က ေဒၚစုက အၾကမ္းဖက္မွဳကိုဆန္ ့က်င္သတဲ့
အရပ္ထဲက ေဒၚပုတို ့၊ ေဒၚႏုတို ့ကလည္း အၾကမ္းဖက္တာမႀကိဳက္ပါဘူး။

ခိုင္မာၿငိမ္း
ေတြ ့ဆုံေဆြးေႏြးတာဟာ ေတြ ့ဆုံေဆြးေႏြးတာပါပဲ
အေျဖရသြားတာမဟုတ္ပါဘူး။

ေရႊည၀ါဆရာေတာ္က တရားပြဲအပိတ္ခံရ
မစုပုံခ်စ္က ေပးထားတဲ့တိုက္ခန္းျပန္အသိမ္းခံရ။

ခိုင္မာၿငိမ္း
ရန္သူဆန္ ့က်င္ခံရျခင္းဟာ ကိစၥဆိုးမဟုတ္
ကိစၥေကာင္း။

လြတ္လပ္ေရးဖခင္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုေက်းဇူးကန္းတယ္
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဗိသုကာဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိွဳင္းကိုဖုံးကြယ္တယ္။

ခိုင္မာၿငိမ္း
လက္မွတ္ထိုးတာဟာ လက္မွတ္ထိုးတာပါပဲ
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရသြားတာမဟုတ္ပါဘူး။

အသက္တစ္ရာမေနရ၊ အမွဳတစ္ရာေတြ ့ရ တဲ့
နႏၵာစစ္ေအာင္ေတာ့ ေနာက္ထပ္(၆၂)မွဳေတြ ့ရဦးမယ္။
ခိုင္မာၿငိမ္း

ေပျဖစ္ခံရဲတာသတၱိမဟုတ္
တူျဖစ္ေအာင္လုပ္ရဲမွ သတၱိ။

ၿခံစည္းရိုးခြထိုင္တဲ့လီကြမ္းယူကေတာ့သြားၿပီ
လူဆိုးဗိုလ္ႀကီးေရႊေရႊသြားဖို ့ပဲလိုေတာ့တယ္။

ခိုင္မာၿငိမ္း
လႊတ္ေတာ္က ဇြတ္ေခၚတာမဟုတ္ဘူး
လႊတ္ေတာ္တက္ခ်င္တဲ့သူေတြကခၽြတ္ေခ်ာ္တာပါ။

မိုးမခပင္ေတာအုပ္က မုန္တိုင္းကိုညႊတ္ေကြးခံတယ္
ဘယ္ေတာ့မွမၿပိဳလဲ အလံမလဲွ။

ခိုင္မာၿငိမ္း
အဘိဓမၼာက လူကိုေပ်ာ့ေပ်ာင္းေစတယ္
ေပ်ာ့ေပ်ာင္းျခင္းဟာ သန္စြမ္းျခင္းပဲ။

အေပ်ာ့ေပ်ာင္းဆုံးေလးကိုင္းနဲ ့
အေ၀းဆုံးရန္သူကို ရင္အုံထိေအာင္ပစ္ႏိုင္သတဲ့။

ခိုင္မာၿငိမ္း
ပစ္လိုက္၊ ပစ္လိုက္
စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကိုပစ္လိုက္။

၁၉၆၂-၂၀၁၅ စစ္အာဏာရွင္ေခတ္တစ္ေလွ်ာက္မွာ
ေက်ာင္းသားမ်ိဳးဆက္(၄)ဆက္ရွိတယ္။

ခိုင္မာၿငိမ္း
ဆဲဗင္းဂ်ဴလိုင္မ်ိဳးဆက္က
ေန၀င္း- စန္းယုစစ္အစိုးရကိုဆန္ ့က်င္ခဲ့ၾကတယ္။

ဦးတို ့၊ ညည္းအေဖတို ့ဟာ ၇၄- ၇၅- ၇၆ မ်ိဳးဆက္ေတြပဲ
မ ဆ လ စစ္အစိုးရကိုေတာ္လွန္ခဲ့ၾကတာေပါ ့။

ခိုင္မာၿငိမ္း
၁၉၈၈ ရွစ္ေလးလုံးမ်ိဳးဆက္ကေတာ့
စစ္အာဏာရွင္သမၼတ(၃)ေယာက္ကိုျဖဳတ္ခ်ႏိုင္ခဲ့တယ္။

သမီးတို ့ဟာ စတုတၳနဲ ့ေနာက္ဆုံး ၂၀၀၇ ေရႊ၀ါေရာင္မ်ိဳးဆက္ပဲ
အာဏာသိမ္းမ်ိဳးဆက္ျဖစ္ရမယ္။

ခိုင္မာၿငိမ္း
ေတာ္လွန္တဲ့ေက်ာင္းသားမ်ိဳးဆက္တိုင္းဟာ
အက်ဥ္းေထာင္အသီးသီးကိုျဖတ္သန္းခဲ့ရတယ္။

အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ ရဲရင့္ပါ၊ ႀကံ ့ခိုင္ပါ၊ က်န္းမာေအာင္ေနပါ
ရဲေဘာ္ေတြနဲ ့အတူရွင္သန္ပါ။

ခိုင္မာၿငိမ္း
ခြပ္ေဒါင္းဆိုတာ အေတာင္ျဖတ္လည္း ခြပ္ၿမဲခြပ္ေနမွာပဲ
ခြပ္ေဒါင္းဆိုတာ ၿခံခတ္ထားလည္း လြတ္လပ္ေနမွာပဲ။

နာဇီေတြလက္ေအာက္မွာေလာက္
ျပင္သစ္ေတြလြတ္လပ္တာဘယ္တုန္းကမွမရွိ တဲ့။

ခိုင္မာၿငိမ္း
မေၾကာက္ရင္ လြတ္လပ္တာပဲ
မေၾကာက္တတ္ရင္ လြတ္လပ္တာပဲ။    ။

ေ အ ာ င္ ေ ၀ း

မတ္ ၃၁- ၂၀၁၅။

ရည္ညႊန္း။  ။ ေအာင္မိွဳင္းဆန္း(ပါ) ၆၉ ဦး
ျပစ္မွဳႀကီးအမွတ္ ၅၉၃/၂၀၁၅
တရားလို- ရဲမွဴးဖုန္းျမင့္
လက္ပံတန္းၿမိဳ ့နယ္တရားရံုး။

Sunday, March 29, 2015

ဗ ာ း ေ တ ာ့ ဗ ရ က္ အ တြ က္ ျပ ဇ ာ တ္ တ စ္ ပု ဒ္

No comments:



ျမင္ကြင္း။   ။ လက္ပံတန္းၿမိဳ ့နယ္တရားရံုး
                 မတ္ ၂၅- ၂၀၁၅။

ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီးတုန္းက
ပိုလန္က ကေလးေတြ အေမေပ်ာက္ေတာ့
ကေလးခ်င္းစုၿပီး
အေမေပ်ာက္ရွာတဲ့အေၾကာင္း
ခင္ဗ်ားေရးခဲ့တယ္ ဗားေတာ့ဗရက္။

ခင္ဗ်ားက ဟစ္တာလာကိုဆန္ ့က်င္တဲ့
ဂ်ာမန္ျပဇာတ္ဆရာ၊ ကဗ်ာဆရာ။

က်ေနာ္က စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကိုဆန္ ့က်င္တဲ့
ျမန္မာကဗ်ာဆရာ။

ဗားေတာ့ဗရက္ရယ္
အခုျပဇာတ္ကေတာ့
ဗမာျပည္ ဖက္ဆစ္သံဖေနာင့္
မတရားမွဳေတြေအာက္
သမီးငယ္ကေလးတစ္ေယာက္
အေဖေပ်ာက္စဥ္ကေပါ ့။

အျပစ္ကင္းစင္တဲ့
မ်က္လုံးကေလးေတြနဲ ့
ကေလးသူငယ္ေတြနဲ ့ဘယ္လိုမွမပတ္သက္တဲ့
တရားရံုး(အမွန္က မတရားရံုး)တစ္ခုေရွ ့မွာေပါ ့။

ဗားေတာ့ဗရက္ရယ္
ကေလးလက္ထဲမွာလည္း
ႏွင္းဆီပန္းေတြတစ္ေပြ ့တစ္ပိုက္နဲ ့ေပါ ့။

ကေလးရဲ ့မ်က္လုံးေတြထဲမွာလည္း
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ တလက္လက္နဲ ့ေပါ ့။

က်ေနာ္က အေမရိကမွာေနတာပါ
ကေလးက လက္ပံတန္းတရားရံုးေရွ ့မွာပါ
မစၥတာဗားေတာ့ဗရက္။

က်ေနာ္နဲ ့ကေလး
စိတ္ခ်င္းဆက္သြယ္
အေမး- အေျဖ လုပ္လိုက္ၾကတယ္။

က်ေနာ္။   ။ ႏွင္းဆီပန္းေတြက ဘယ္သူ ့အတြက္လဲ။
ကေလး။   ။ ေဖေဖ့အတြက္။

- ေဖေဖက ဘာလဲ။
- ေဖေဖက ခြပ္ေဒါင္း
  ေဖေဖက သူရဲေကာင္း။

- ႏွင္းဆီနီေတြနဲ ့ဘာလုပ္ဖို ့လဲ။
- ဆုေတာင္းဖို ့။

- ဘာေတြဆုေတာင္းဖို ့လဲ။
- ခြပ္ေဒါင္းေတြလြတ္ေျမာက္ဖို ့
  သူရဲေကာင္းေတြလြတ္ေျမာက္ဖို ့။

- ဘယ္ၿမိဳ ့ကလဲ၊ ဘယ္သူ ့သမီးလဲ။
- ေတာင္ငူက၊
  ေတာ္လွန္တဲ့ကဗ်ာဆရာႀကီး
  ေကတုဘုန္းေမာ္ရဲ ့ေျမး။

အို ... မစၥတာဗားေတာ့ဗရက္
ဒါဟာ ခင္ဗ်ားအတြက္ျပဇာတ္တစ္ပုဒ္။

တစ္မနက္
အိပ္မက္မဟုတ္တဲ့အိပ္မက္ထဲ
ကေလးနဲ ့က်ေနာ္
ရဲေဘာ္ေတြျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္ေလ။    ။

ရဲေဘာ္ေအာင္ထက္သမီးငယ္ေလး ေဆာင္းထက္၀င့္သို ့။

ေ အ ာ င္ ေ ၀ း
(ျမန္မာႏိုင္ငံကဗ်ာဆရာ)

 

Monday, March 23, 2015

သံ ၿပိ ဳ င္ ဆို အ လြ မ္ း ေ တ း အ ေ တ ာ ပို ဒ္

No comments:

အလံဟာ မလဲဘူး
အသံဟာ မစဲဘူး။

ေက်ာင္းသား ႏိုင္သည္
အစိုးရ ရွံဳးသည္။

သိန္းစိန္ ညာသည္
ရဲထြဋ္ ဖာသည္။

ေက်ာင္းသား ႏိုင္သည္
အစိုးရ ရွံဳးသည္။

အလံဟာ မလဲဘူး
အသံဟာ မစဲဘူး။

အလံဟာ မလဲဘူး
အသံဟာ မစဲဘူး။

ေက်ာင္းသား ႏိုင္သည္
အစိုးရ ရွံဳးသည္။

လႊတ္ေတာ္ ခ်ာသည္
ေရႊမန္း အာသည္။

ေက်ာင္းသား ႏိုင္သည္
အစိုးရ ရွံဳးသည္။

အလံဟာ မလဲဘူး
အသံဟာ မစဲဘူး။

အလံဟာ မလဲဘူး
အသံဟာ မစဲဘူး။

ေက်ာင္းသား ႏိုင္သည္
အစိုးရ ရွံဳးသည္။

ႀကံ ့ဖြတ္ ေသြးဆာသည္
ျပည္သူ ထမင္းရွာသည္။

ေက်ာင္းသား ႏုိင္သည္
အစိုးရ ရွံဳးသည္။

အလံဟာ မလဲဘူး
အသံဟာ မစဲဘူး။

အလံဟာ မလဲဘူး
အသံဟာ မစဲဘူး။

ေက်ာင္းသား ႏိုင္သည္
အစိုးရ ရွံဳးသည္။

လုံထိန္းရဲ လာသည္
လက္ပတ္နီ ပါသည္။

ေက်ာင္းသား ႏိုင္သည္
အစိုးရ ရွံဳးသည္။

အလံဟာ မလဲဘူး
အသံဟာ မစဲဘူး။

အလံဟာ မလဲဘူး
အသံဟာ မစဲဘူး။

ေက်ာင္းသား ႏိုင္သည္
အစိုးရ ရွံဳးသည္။

အတိုက္အခံတခ်ိဳ ့ ျပာသည္
အတိုက္မခံအခ်ိဳ ့ ၀ါသည္။

ေက်ာင္းသား ႏိုင္သည္
အစိုးရ ရွံဳးသည္။

အလံဟာ မလဲဘူး
အသံဟာ မစဲဘူ။။

အလံဟာ မလဲဘူး
အသံဟာ မစဲဘူး။

ေက်ာင္းသား ႏိုင္သည္
အစိုးရ ရွံဳးသည္။

ဗ က သ မာသည္
သာယာ၀တီေထာင္ထဲ လသာသည္။

ေက်ာင္းသား ႏိုင္သည္
အစိုးရ ရွံဳးသည္။

အလံဟာ မလဲဘူး
အသံဟာ မစဲဘူး။    ။

ေ အ ာ င္ ေ ၀ း



မတ္ ၂၂-၂၀၁၅။

Thursday, March 19, 2015

လ က္ ပံ တ န္ း စ စ္ တ မ္ း

No comments:

(ေသြးနဲ ့ေရးတဲ့အက္ေဆး)
BURMA : THE STRUGGLE BETWEEN STUDENTS, GOVERNMENT AND DAW AUNG SAN SUU KYI



တိုက္ပြဲ၀င္ေက်ာင္းသားျပည္သူရဲေဘာ္အေပါင္း၏ေတာ္လွန္ေရးဂုဏ္ကို အစဥ္ယုံၾကည္အေလးျပဳလ်က္။

အို – ရဲေဘာ္တို ့ …

ငါတို ့ရဲ ့ရက္ေပါင္း(၅၀)၊ မိုင္းေပါင္း(၅၀၀) ခရီးရွည္ခ်ီတက္ပြဲ ဘာ့ေၾကာင့္ရပ္တန္ ့သြားခဲ့ရသလဲ။

အို – ရဲေဘာ္အေပါင္းတို ့ …

ငါတို ့ရဲ ့ဒီမိုကေရစီပညာေရး ပင္မသပိတ္စစ္ေၾကာင္း လက္ပံတန္းၿမိဳ ့မွာ ဘာ့ေၾကာင့္အၾကမ္းဖက္ၿဖိဳခြင္းခံခဲ့ရတာလဲ။

ငါတို ့ေက်ာင္းသားေတြဟာ အၿမဲမွန္တယ္။ ငါတို ့ေက်ာင္းသားေတြဟာ အၿမဲရိုးသားတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက- လူတစ္ေယာက္မွာ အေရးအႀကီးဆုံးက၊ အမွန္တရားျမတ္ႏိုးမွဳနဲ ့ရိုးသားမွဳ၊ ဒီႏွစ္ခုပဲ လို ့သင္ၾကားခဲ့တယ္။ ငါတို ့ေက်ာင္းသားေတြဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသင္ၾကားခဲ့တဲ့အတိုင္း၊ အမွန္တရားကိုျမတ္ႏိုးတန္ဖိုးထားၾကတယ္။ အဲဒီအတြက္ မမွန္တဲ့၊ မတရားတဲ့ အဓမၼလုပ္ရပ္မွန္သမွ်ကို ငါတို ့ေခါင္းငုံ ့မခံ၊ ဆန္ ့က်င္တြန္းလွန္ခဲ့ၾကတယ္။ ငါတို ့ဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသင္ၾကားခဲ့သလို ရိုးသားတဲ့ေက်ာင္းသားေတြပဲ။ ရိုးသားတဲ့အတြက္ ငါတို ့လိပ္ျပာအစဥ္လုံတယ္။ ငါတို ့ရဲ ့စိတ္ထားဟာ မိခင္ႏို ့ရည္လိုပဲျဖဴစင္တယ္။ ငါတို ့ဟာ ရဲရင့္တည္ၾကည္တဲ့ခြပ္ေဒါင္းေတြပဲ။ ငါတို ့ဟာ ေကာက္က်စ္ယုတ္မာတဲ့ေျမေခြးအရိုင္းအစိုင္းေတြမဟုတ္ဘူး။

ရဲေဘာ္တို ့-

လႊတ္ေတာ္ထဲကထြက္လာတဲ့၊ အစိုးရကအတည္ျပဳထားတဲ့ အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒကို ငါတို ့တညီတညြတ္တည္းကန္ ့ကြက္ခဲ့ၾကတယ္။ ငါတို ့သပိတ္ ေမွာက္ဆႏၵျပခဲ့ၾကတယ္။ အဓိကနဲ ့အေရးအႀကီးဆုံးအခ်က္က အဲဒီအမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒထဲမွာ၊ ငါတို ့ေက်ာင္းသားသမဂၢေတြလြတ္လပ္စြာဖြဲ ့စည္း ရပ္တည္ခြင့္မပါဘူး။ ခြင့္မျပဳဘူး။ ဒီအခ်က္က ေသေရးရွင္ေရးအဓိကအခ်က္ပဲ။ က်န္တာေတြက ဒီမိုကေရစီပညာေရးစနစ္ရဲ ့အႏွစ္သာရဆိုင္ရာ (ေက်ာင္းသား-မိဘ-ဆရာ)အေျခခံအခြင့္အေရးေတြကိုေတာင္းဆိုခဲ့တာပဲ။ အားလုံးေပါင္း(၁၁)ခ်က္။

အားလုံးသိျပီးသား။

၂၀၁၄ ႏို၀င္ဘာ။ ငါတို ့ရဲ ့(၄)ရက္တာသပိတ္ေမွာက္ဆႏၵျပပြဲဟာ ငါတို ့ေက်ာင္းသားထုရဲ ့လိုလားခ်က္နဲ ့သတၱိကို စုစည္းျပႏိုင္ခဲ့တယ္။ ငါတို ့ဟာ
ငါတို ့လက္မခံတဲ့အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒဆိုတာကိုျပင္ဆင္ဖို ့၊ ေလးပြင့္ဆိုင္ေတြ ့ဆုံေဆြးေႏြးေရးကို ေတာင္းဆိုခဲ့တယ္။ အစိုးရကိုစဥ္းစားဖို ့ငါတို ့ ရက္ေပါင္း(၆၀)အခ်ိန္ေပးခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ အစိုးရက ဒါကိုလုံးလုံးဂရုမစိုက္ လ်စ္လ်ဴရွဳထားခဲ့တယ္။

အားလုံးသိၿပီးသား။

ဒါေၾကာင့္ ငါတို ့ဟာ ငါတို ့ရဲ ့နဂိုဆုံးျဖတ္ခ်က္( ၄ ရက္သပိတ္ဆုံးျဖတ္ခ်က္)အတိုင္း ငါတို ့ေက်ာင္းသားထုရဲ ့ေတာင္းဆိုခ်က္(၁၁)ခ်က္ရရွိဖို ့၊
မႏၱေလးကေန ရန္ကုန္အထိ ဆႏၵျပသပိတ္ေမွာက္တဲ့အေနနဲ ့ခရီးရွည္ခ်ီတက္ပြဲစတင္ဆင္ႏႊဲခဲ့ၾကတယ္။ ဇန္န၀ါရီ(၂၀)မွာ ငါတို ့ရဲ ့ဒီမိုကေရစီပညာေရး ပင္မသပိတ္စစ္ေၾကာင္း စခ်ီတက္ခဲ့တယ္။ အၿမိဳ ့ၿမိဳ ့အရြာရြာေတြကိုငါတို ့ျဖတ္သန္းခဲ့ၾကတယ္။ အခက္အခဲ၊ အဟန္ ့အတား၊ အေႏွာင့္အယွက္ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ငါတို ့ရင္ဆိုင္ေက်ာ္လြားခဲ့ရတယ္။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ၿမိဳ ့တကာ နယ္တကာက ျပည္သူေတြဟာ ငါတို ့ေက်ာင္းသားသပိတ္စစ္ေၾကာင္းကို မေမာမပန္းႀကိဳဆို၀န္းရံေပးခဲ့ၾကတယ္။ တစ္ခဲနက္ေထာက္ခံကူညီေပးခဲ့ၾကတယ္။

ငါတို ့ရဲ ့ေျခေထာက္ေတြ ေပါက္ၿပဲေသြးျခည္ဥကုန္ၿပီ။ ငါတို ့ႏုနယ္တဲ့ေက်ာင္းသားေျခေထာက္ေတြအပူေလာင္ အရည္ၾကည္ဖုေတြေပါက္ကုန္ၿပီ။
အစိုးရက တုတ္တုတ္မွ်မလွဳပ္ေသး။ ငါတို ့ကိုအထင္ေသးတာလည္းပါမယ္။ ငါတို ့အစြမ္းကို သင္းတို ့ေလွ်ာ့တြက္ထားပုံလည္းရတယ္။ ငါတို ့ဟာ
ျပည္သူေတြရဲ ့၀န္းရံမွဳနဲ ့မမွိတ္မသုန္ ကိုယ့္ယုံၾကည္ခ်က္ခရီးကိုဆက္ခဲ့ၾကတယ္။ ေဟာ- ငါတို ့ေတြ ေတာင္သာ၊ နပ်င္း(ႏြားပ်င္း)ေတာင္ၾကား
မွာ အႀကီးအက်ယ္ပိတ္ဆို ့ဟန္ ့တားထားတဲ့ အစိုးရလုံထိန္းရဲ၊ ႀကံ ့ဖြတ္စြမ္းအားရွင္လူရမ္းကားေတြကို၊ ေအာင္ျမင္စြာထိုးေဖာက္ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ သင္းတို ့အစိုးရၿငိမ္ေနလို ့မရေတာ့ပါဘူး။ ဒီေတာ့မွ အစိုးရက ငါတို ့ေက်ာင္းသားေတြအေလးအနက္ေတာင္းဆိုထားတဲ့ ေလးပြင့္ ဆိုင္ေတြ ့ဆုံေဆြးေႏြးကို ကမ္းလွမ္းခဲ့ရေတာ့တယ္။ (သူတို ့ရဲ ့စိတ္ထားမမွန္ဘူးဆိုတာကေတာ့ ေနာက္ပိုင္းမွာေပၚထြက္လာခဲ့ပါတယ္)

ငါတို ့သြားေတြ ့ဆုံတယ္။ ေဆြးေႏြးတယ္။ ပထမေတာ့ ဟုတ္ေတာ့မလိုလိုပဲ။ စစခ်င္းရန္ကုန္မွာေတြ ့တယ္။

ေနာက္ေတာ့ ေနျပည္ေတာ္ေရႊ ့တယ္။

သမၼတအမိန္ ့နဲ ့ေဆြးေႏြးပြဲရပ္ရ၊ ရက္ေရႊ ့ရျဖစ္တယ္။

ေနာက္ျပန္စေတာ့ ရန္ကုန္မွာလုပ္တယ္။

ရွဳပ္ေနတာပဲ။ အမ်ိဳးမ်ိဳးပဲ။ ငါတို ့ေက်ာင္းသားေတြ(နဲ ့) ေဒါက္တာသိန္းလြင္တို ့ဘက္က စိတ္ရွည္သီးခံခဲ့တယ္။ အစိုးရက ေျဗာင္လိမ္ေျဗာင္စားညစ္ပတ္တာ တိုင္းျပည္ကျမင္ေနတယ္။

ပထမဆုံးစေတြ ့တဲ့ အခ်ိန္တုန္းက MPC ၀န္ႀကီးဦးေအာင္မင္းပါတယ္။ သူက အစိုးရဘက္က ေရရာတဲ့ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ သေဘာတူညီခ်က္မေပးေသးဘဲနဲ ့၊ ပင္မသပိတ္စစ္ေၾကာင္းက ေက်ာင္းသားေတြကို သပိတ္အရင္လွန္ခိုင္းေနတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ငါတို ့ပင္မသပိတ္စစ္ေၾကာင္းက ၀ဲေလာင္ကိုေက်ာ္၊ ပုပၸားကိုေမွ်ာ္ေနၿပီ။ ေအာင္မင္းက ပုပၸားေက်ာ္လာရင္ သူတာ၀န္မယူဘူးလို ့စတင္ၿခိမ္းေျခာက္စကားေျပာတယ္။

ငါတို ့ပင္မသပိတ္စစ္ေၾကာင္းကေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြခမ်ာ သပိတ္စစ္ေၾကာင္းနဲ ့လည္း မနားတမ္းအတူခ်ီတက္ၾကရ၊ ေနျပည္ေတာ္- ရန္ကုန္ အစုန္အဆန္ေျပးေျပးလႊဲလႊဲ ေတြ ့ဆုံေဆြးေႏြးပြဲေတြလည္းတက္ၾကရ၊ ပင္ပန္းလြန္းလွပါတယ္။ ငါတို ့ပင္ပန္းခံခဲ့ၾကရတယ္။ ငါတို ့ေက်ာင္းသားထုရဲ ့ ေတာင္းဆိုခ်က္(၁၁)ခ်က္ အျပည့္အ၀ မရမခ်င္း ငါတို ့ပင္ပန္းမယ္၊ ဆင္းရဲမယ္၊ ဒါကိုငါတို ့သိၿပီးသား။ ငါတို ့မမွဳဘူး။ ပင္ပန္းခံ၊ ဆင္းရဲခံၿပီး ဆက္ခ်ီတက္ ရမွာပဲ။ ဆက္တိုက္ပြဲ၀င္သြားရမွာပဲ။ တစ္တိုင္းတစ္ျပည္လုံးက ငါတို ့ရဲ ့မိဘေတြ၊ ငါတို ့ရဲ ့ဆရာေတြ၊ ျပည္သူလူထုႀကီးတစ္ရပ္လုံးက ငါတို ့ရဲ ့မွန္ကန္တဲ့ ဒီမိုကေရစီပညာေရးလွဳပ္ရွားမွဳကို အၿမဲနားစြင့္အားေပးေထာက္ခံေနတယ္။ ဂုဏ္ယူေမွ်ာ္လင့္ႀကိဳဆိုေနတယ္။

ငါတို ့မႏၱေလး- ရန္ကုန္ခ်ီ ပင္မသပိတ္စစ္ေၾကာင္းကို တစ္ခဲနက္အားျဖည့္ကူညီတဲ့ ပညာေရးစစ္ေၾကာင္းေတြ တစ္ျပည္လုံးေနရာအႏွံ ့ကေပၚထြက္လာခဲ့တယ္။ ဧရာ၀တီစစ္ေၾကာင္း၊ ေျမလတ္စစ္ေၾကာင္း၊ ထား၀ယ္စစ္ေၾကာင္း။ အားလုံးဟာ ပင္မသပိတ္စစ္ေၾကာင္းနဲ ့အတူ ေပါင္းဆုံၿပီး သပိတ္တပ္ေပါင္းစု အသြင္နဲ ့ရန္ကုန္မွာဗိုလ္၀င္ခံဖို ့စိတ္အားေတြထက္သန္ေနခဲ့ၾကတယ္။ ေက်ာင္းသားက ေက်ာင္းသားအေရးမွာ ေသြးမေ၀းဘူး၊ ေသြးမက်ဲဘူး၊ ခြပ္ေဒါင္း ေသြးခ်င္းနီးတယ္။ ခြပ္ေဒါင္းေသြးေတြ ခြပ္ေဒါင္းအခ်င္းခ်င္းပူးကပ္နီရဲတယ္။

ငါတို ့ေက်ာင္းသားစစ္ေၾကာင္းအသီးသီးလည္းဆက္လက္ခ်ီတက္ခဲ့ၾကတယ္။ ေလးပြင့္ဆိုင္ေတြ ့ဆုံေဆြးေႏြးပြဲလည္းဆက္လုပ္ခဲ့ၾကတယ္။ အဆင့္တစ္ဆင့္ကို ျဖတ္သန္းၿပီးတဲ့အခါ၊ အစိုးရပညာေရးဥပေဒကိုျပင္ဆင္တဲ့ဥပေဒၾကမ္း လႊတ္ေတာ္ကိုတင္ဖို ့အသင့္အေနအထားအထိ၊ သေဘာတူညီခ်က္ေတြ ရလာခဲ့တယ္။

ေက်ာင္းသားေတြရဲ ့ေတာင္းဆိုခ်က္အားလုံးကို အစိုးရ(ပညာေရး၀န္ႀကီးဌာန)နဲ ့လႊတ္ေတာ္ကသေဘာတူခဲ့တယ္။ သပိတ္စစ္ေၾကာင္းေတြ ေက်ာင္းသားေတြ၊ ၀န္းရံသူေတြ၊ ျပည္သူေတြကို အေရးယူအျပစ္မေပးပါဘူးလို ့အစိုးရက ကတိျပဳလက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့တယ္။

လႊတ္ေတာ္မွာ ဒီသေဘာတူ ထားတဲ့ အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒကိုျပင္ဆင္သည့္ဥပေဒၾကမ္းကိုတင္ျပသုံးသပ္ၿပီး ျပ႒ာန္းအတည္ျပဳလိုက္ၾကရံုပဲ။

ဒီအတိုင္းဆိုရင္ အဆင္ေျပၿပီေပါ ့။ လႊတ္ေတာ္ကိုေစာင့္ရံုေပါ ့။

အစိုးရနဲ ့လႊတ္ေတာ္ကို မဟုတ္တာေတြလုပ္မွန္း သိေပမဲ့၊ ဒီတစ္ခါေတာ့ မလုပ္ေလာက္ဘူးလို ့အဟုတ္ထင္လိုက္မိၾကတဲ့ ဧရာ၀တီ- ေျမလတ္- ထား၀ယ္ အရန္စစ္ေၾကာင္းေတြက၊ သပိတ္လွန္တာမဟုတ္ဘူး၊ ေစာင့္ၾကည့္ဖို ့ဆိုၿပီး၊ သပိတ္စစ္ေၾကာင္းေတြကို စြန္ ့လႊတ္ရပ္နားပစ္လိုက္ၾကေတာ့တယ္။ (ဒါဟာ ေက်ာင္းသားေတြစမွားတဲ့ ပထမအမွားျဖစ္သြားတယ္။ ေနာင္မွ အက်ယ္ရွင္းပါမယ္)

ေလးပြင့္ဆိုင္ရလဒ္ေကာင္းထြက္ၿပီပဲ၊ ဘာလိုေသးလဲဆိုၿပီး သီတဂူ ဘုန္းႀကီးက ေက်ာင္းသားသပိတ္စစ္ေၾကာင္းရန္ကုန္၀င္မလာေအာင္၊ ေက်ာင္းသား ေတြသပိတ္လွန္ဖို ့ေျဗာင္သပ္လွ်ိဳလာတယ္။ ဒါကို ႏိုင္ငံေရးပါးမ၀တဲ့၊ သို ့မဟုတ္ ေသြးေၾကာင္တဲ့အေခ်ာင္သမားတစ္သိုက္က သံေယာင္လိုက္ၿပီး၀ိုင္းအာၾကပါတယ္။ မ ဟ န နဲ ့မ ဘ သ ဘုန္းႀကီးရူးနဲ ့ေလွလူးေတြက အျပဴးဆုံးပဲ။ ဒီအထဲမွာ NDF ပါတီက ဦးခင္ေမာင္ေဆြလိုလူမ်ိဳးကေတာင္ ေက်ာင္းသား ေတြ သပိန္မလွန္ မက်ိဳးမႏြံ အာခံခ်ီတက္ေနတာကို၊ အစိုးရဘက္ကေန၀င္ၿပီး အျပစ္တင္ဆန္ ့က်င္ရွဳတ္ခ်သံ ေပၚတင္ထြက္လာပါတယ္။ (အဲဒီအခ်ိန္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဘာမွ၀င္မေျပာေသးပါ။ မင္းကိုႏိုင္၊ ကိုကိုႀကီးတို ့ဘာသံမွထြက္မလာေသးပါ)

ျပည္သူထဲစိုးမေၾကာက္လို ့၊ သီတဂူလည္းတိုးမေပါက္ခဲ့ပါဘူး။ ငါတို ့ပင္မသပိတ္စစ္ေၾကာင္းဟာ ျပည္- ယုန္ျဖဴေတာင္တိုက္ပြဲမွာ၊ အစိုးရရဲ ့လုံထိန္းရဲ၊ ႀကံ ့ဖြတ္စြမ္းအားရွင္လူရမ္းကားေတြ၊ အင္အားအလုံးအရင္းနဲ ့ဟန္ ့တားပိတ္ဆို ့ၿခိမ္းေျခာက္ေနတဲ့ၾကားက၊ ထပ္မံၿပီးရဲရဲရင့္ရင့္ထိုးေဖာက္လို ့ေရွ ့ခရီး ကိုဆက္လက္ခ်ီတက္ႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ ျပည္သူလူထုဟာ ငါတို ့ေက်ာင္းသားေတြကို အင္နဲ ့အားနဲ ့၀န္းရံကူညီခဲ့ၾကတယ္။ တိုတိုဆိုပါစို ့။ ငါတို ့ဟာ ျပည္- ရန္ကုန္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ အားေပးႀကိဳဆိုေထာက္ခံေနတဲ့ ျပည္သူလူထုရဲ ့ေကၽြးတဲ့ထမင္းနဲ ့၊ တိုက္တဲ့ေရနဲ ့အသက္ဆက္ၿပီး၊ လက္ပံတန္းၿမိဳ ့ ကိုဆိုက္ေရာက္လာခဲ့ၾကတယ္။

ေဖေဖာ္၀ါရီလရဲ ့တတိယပတ္၊ ေနာင္ဆုံးပတ္ေတြမွာ မူလတန္း၊ အလယ္တန္းကေလးငယ္ေတြအတန္းတင္စာေမးပြဲရွိတယ္။ ေလးတန္း၊ ရွစ္တန္း
အစိုးရစစ္စာေမးပြဲေတြက အေရးႀကီးတယ္။ ( မ ဟ န ဘုန္းႀကီးေတြကလည္း သူတို ့ဘုန္းႀကီးစာေမးပြဲရွိတယ္ဆိုၿပီး သပိတ္ကိုလာဟန္ ့ေသးတယ္)

ငါတို ့ဟာ ပညာေရးကိုေကာင္းလာေအာင္ေတာင္းဆိုေနတာ။ (အာဏာေတာင္းေနတာမဟုတ္) ပညာေရးကိုေကာင္းေစခ်င္တဲ့ေစတနာက ေ၀ဒနာ ျဖစ္သြားမွာကို ငါတို ့သပိတ္ေမွာက္ေက်ာင္းသားထုက မလိုလားဘူး။ လုံး၀မလိုလားဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေရွ ့ဆက္ခ်ီတက္မယ့္ လက္ပံတန္း- သာယာ၀တီ စတဲ့ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္က ေက်ာင္းသားငယ္ကေလးေတြ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း အေႏွာင့္အယွက္ကင္းကင္း၊ အပူအပင္ကင္းကင္း စာေမးပြဲေျဖၾကပါေစ ဆိုတဲ့စိတ္နဲ ့၊ ငါတို ့ဟာ လက္ပံတန္းမွာ ခရီးတစ္ေထာက္နားေပးလိုက္ၾကတယ္။

ငါတို ့စိတ္ေတြကေတာ့ ေရွ ့ကို တဟုန္ထိုး ဆက္ခ်ီတက္ေနၾကဆဲ ေပါ ့။

လႊတ္ေတာ္ထဲေရာက္ေနတဲ့ ငါတို ့ရဲ ့အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒကိုျပင္ဆင္တဲ့ဥပေဒၾကမ္း၊ လႊတ္ေတာ္က ဘယ္ပုံေျခလွမ္းလွမ္းေနၿပီလဲ ဆိုတာကိုလည္း ေစာင့္ၾကည့္အကဲခတ္ရင္းနဲ ့ေပါ ့။

ရပ္တာကေတာ့ရပ္ထားလိုက္ၿပီ။ ငါတို ့ပင္မသပိတ္စစ္ေၾကာင္း လက္ပံတန္းမွာ လာလမ္းျပန္လြမ္းရင္း၊ အေမာအပန္းေျဖခဏနားလိုက္ၾကတာပဲ။
ဒုန္းစိုင္းႏွင္ေနတဲ့ျမင္းကို ျဗဳန္းဆို ဖက္ခြံ ့လိုက္တာလား။ ဇက္သတ္လိုက္တာလား။ (အဲဒီမွာ ငါတို ့ဟာ၊ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ဒုတိယနဲ ့ေနာက္ဆုံးျပင္မရတဲ့ မဟာအမွားႀကီးကို ကိုယ္ကမရည္ရြယ္ဘဲနဲ ့သူ ့အလိုလိုက်ဴးလြန္လိုက္မိသလိုျဖစ္သြားခဲ့ေတာ့တာပဲ။ ဒါကို ေနာင္မွာအက်ယ္ရွင္းပါမယ္)

ေနာက္ဆုံးမွာ အစိုးရကညစ္ပတ္တတ္တယ္၊ ညစ္ပတ္မယ္မွန္းလည္းသိသိႀကီးနဲ ့ငါတို ့ဟာ သပိတ္ကိုခဏနားခဲ့တယ္။ ငါတို ့ဟာ အမ်ိဳးသား
ပညာေရးဥပေဒ ကိုျပင္ဆင္တဲ့ေလးပြင့္ဆိုင္သေဘာတူညီခ်က္ ဥပေဒၾကမ္းကို လႊတ္ေတာ္မွာ ေဖေဖာ္၀ါရီလ(၂၈)ရက္ေနာက္ဆုံးထားၿပီး
သုံးသပ္ျပ႒ာန္းအတည္ျပုေပးဖို ့ေတာင္းဆိုခ်က္နဲ ့ လက္ပံတန္းမွာ သပိတ္စစ္ေၾကာင္းကို ခဏရပ္နားခဲ့ၾကၿပီ။

ငါတို ့သပိတ္ခဏရပ္နားထားတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ၊ ငါတို ့ေက်ာင္းသားေတြရန္ကုန္၀င္လာမွာကိုစိုးရိမ္ေၾကာက္လန္ ့ေနတဲ့၊ ငါတို ့ေက်ာင္းသားတိုက္ပြဲကို
မလိုလားမႏွစ္သက္တဲ့ ဘက္ႏွစ္ဖက္က အင္အားစုႀကီးႏွစ္တြဲ ဘြားဘြားႀကီးေပၚထြက္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္။

ပထမတစ္ဖက္က အာဏာရအစိုးရ(ႀကံ ့ဖြတ္ပါတီ)နဲ ့လႊတ္ေတာ္တို ့ပါပဲ။ (အစိုးရနဲ ့လႊတ္ေတာ္၊ နာမည္ပဲကြဲတာပါ၊ အလိုတူအလိုပါခ်ည္းပါပဲ) ေနာက္ဘက္တစ္ဖက္ကေတာ့၊ အတိုက္အခံလို ့ဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံေရးပါတီႀကီးတခ်ိဳ ့နဲ ့အရပ္ဖက္လူ ့အဖြဲ ့အစည္းလို ့နာမည္ခံထားတဲ့ အဖြဲ ့ႀကီးတခ်ိဳ ့ပါ။

အရင္ဦးစြာ အစိုးရက ေလးပြင့္ဆိုင္ေတြ ့ဆုံေဆြးေႏြးပြဲေနာက္ဆုံးသေဘာတူညီခ်က္ကတိက၀တ္ေတြကို စတင္ေဖာက္ဖ်က္လိုက္ပါတယ္။ ပညာေရး၀န္ႀကီး(ဌာန)က ေက်ာင္းသားေတြနဲ ့ေဒါက္တာသိန္းလြင္တို ့ကို ခ်က္ေအာက္ထိုးလုပ္ႀကံတဲ့ လွ်ိဳ ့၀ွက္စာေစာင္ေတြရိုက္ႏွိပ္ၿပီး၊ တကၠသိုလ္အာဏာပိုင္ ေတြၾကားမွာ ကန္ ့သတ္ျဖန္ ့ေ၀တဲ့အမွဳကိုက်ဴးလြန္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အစိုးရ(ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီး)သတင္းစာေတြက ေက်ာင္းသားေတြနဲ ့ေဒါက္တာသိန္းလြင္တို ့ႏွစ္ဖြဲ ့ကိုဆန္ ့က်င္တဲ့၊ တိုက္ခိုက္တဲ့ေဆာင္းပါးေတြ တရစပ္ထည့္အေကာက္ႀကံပါတယ္။

လႊတ္ေတာ္ကလည္း၊ ဥပေဒၾကမ္းေကာ္မတီက(ခင္ေမာင္ရီ၊ ျမတ္ဥာဏစိုး) အခ်ိန္ဆြဲတဲ့နည္းဗ်ဴဟာကိုေဖာေဖာသီသီထုတ္သုံးစြဲလာပါတယ္။

(ဒီၾကားမွာ ပြဲစားခိုင္ေမာင္ရည္ကတစ္ဆင့္ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒သူရေရႊမန္းက ေက်ာင္းသားေတြကိုေခၚၿပီး မထီေလးစားလုပ္ အႏိုင္က်င့္ခဲ့ပါေသးတယ္)

ေအာက္လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ကလည္းတစ္မ်ိဳးအေကာက္ဥာဏ္ဆင္ပါတယ္။ ဦးခင္ေအာင္ျမင့္က (အျခားဘယ္ဥပေဒ၊ ညာဥပေဒမွာမွ တစ္ခါဘူးမွ မလုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့။ လုပ္ခဲ့ဖူးရိုးထုံးစံလည္းလုံးလုံးမရွိတဲ့) ပညာေရးဥပေဒျပင္ဆင္ေရး ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား၊ အရပ္ဖက္အဖြဲ ့အစည္းမ်ား၊ ပညာရွင္မ်ား(အစိုးရအလိုေတာ္ရိ)၊ တိုင္းရင္းသားအင္အားစုမ်ား၊ အစိုးရသူလွ်ိဳဒလန္မ်ား စတဲ့ လူေပါင္းစုံေျပာက္ေသာက္ပါ၀င္တဲ့ ၾကားနာပြဲဆိုတာကို လတ္တေလာတီထြင္တင္သြင္းလာခဲ့တာပါပဲ။

အစိုးရက(ပညာေရး၀န္ႀကီး) ေက်ာင္းသားေတြနဲ ့ေဒါက္တာသိန္းလြင္တို ့ရဲ ့ပညာေရးအျမင္တင္ျပခ်က္ေတြကို ကြန္ျမဴနစ္ပညာေရး လို ့သမုတ္ၿပီး၊ ျပည္သူကိုလိမ္ညာဖို ့လုပ္ပါသည္။ ျပည္သူေတြက နလပိန္းတုံးေတြမဟုတ္မွန္း ပညာေရး၀န္ႀကီးေကာင္းေကာင္းသိသြားပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္က ခင္ေအာင္ျမင့္တင္သြင္းလာတဲ့ ႏိုင္ငံေရးလူပ်က္လူရွဳပ္ေတြကလည္း အခြင့္ရသခိုက္ ေက်ာင္းသားထုနဲ ့ျပည္သူကိုေစာ္ကားသြားပါတယ္။ ေနမ်ိဳးေ၀လို တစ္လုံးခ်ိဳင့္ လူမိုက္က ၾကားနာပြဲလာၿပီး။ ေက်ာင္းသားေတြရဲ ့ေတာင္းဆိုခ်က္(၁၁)ခ်က္ကိုမေပးဖို ့၊ စစ္ကၽြန္ပညာေရးလို ့ေျပာတဲ့သူဖမ္းခ်ဳပ္ဖို ့အစိုးရအႀကိဳက္ အႀကံေပး အေၾကြးယူသြားခဲ့ပါေသးတယ္။

ရဲေဘာ္ေက်ာင္းသားျပည္သူ၊ တိုက္ပြဲ၀င္သူရဲေကာင္းအေပါင္းတို ့-

ငါတို ့က ခၽြတ္ေခ်ာ္တဲ့ လႊတ္ေတာ္ကို (ဖြတ္ေပၚလာမွေတာင္ပို ့မွန္းသိတဲ့အျဖစ္မ်ိဳးမဟုတ္သည့္တိုင္) ဇြတ္ေမွ်ာ္ေနမိတုန္း၊ ငါတို ့က အစိုးမရတဲ့ အစိုးရကို အာရံုေရာက္ေနတုန္း၊ အစိုးရနဲ ့အာဏာရႀကံ ့ဖြတ္ပါတီရဲ ့ေကာက္က်စ္ယုတ္မာတဲ့ စာအုပ္ေဟာင္းႀကီးျပန္လွန္တဲ့အက်င့္ထြက္ေပၚလာေတာ့တယ္။ အဲဒါကေတာ့ ငါတို ့ေက်ာင္းသားသပိတ္ကိုဆန္ ့က်င္ၿဖိဳခြဲဖို ့လုပ္တဲ့တန္ျပန္ဆႏၵျပပြဲေတြကို ႀကံ ့ဖြတ္စြမ္းအားရွင္လူရမ္းကားေတြက ဦးေဆာင္ၿပီးက်င္းပလာတာပဲ။ အသည္းယားဖို ့ေကာင္းတယ္။ ငါတို ့က ေဒသခံ(လက္ပံတန္း)ကေလးေတြစာေမးပြဲထိခိုက္မိမွာစိုးလို ့သပိတ္ကို လိုအပ္တဲ့အခ်ိန္အတိုင္းအတာအထိ ရပ္နားေပးထားခဲ့တယ္။ သင္းတို ့က ကေလးေတြစာေမးပြဲေျဖေနတဲ့အခ်ိန္ႀကီးမွာ ဆူပူေအာင္လွံဳ ့ေဆာ္ဖန္တီး တန္ျပန္ဆႏၵျပခဲ့ၾကတာပဲ။ အသည္းနာဖို ့မေကာင္းဘူးလား။

အဲဒီလို အစိုးရနဲ ့လႊတ္ေတာ္က ငါတို ့ေက်ာင္းသားသပိတ္အေပၚ ညစ္ပတ္ယုတ္မာ ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲလုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ငါတို ့စိတ္ထိခိုက္စရာ စကားၾကမ္းေတြ၊ ငါတို ့ရဲ ့လူထုေခါင္းေဆာင္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ ့ႏွဳတ္က ဆက္တိုက္ဆိုသလိုထြက္ေပၚလာခဲ့တာပါပဲ။ ငါတို ့အားလုံး၀မ္းနည္း ေၾကကြဲစိတ္မေကာင္းျဖစ္ၾကရရံုကလြဲလို ့ဘာမွျပန္မေျပာႏိုင္ခဲ့ၾကပါဘူး။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွစ္၁၀၀ျပည့္ပြဲ) ဟသၤာတမွာ ေျပာခဲ့တယ္။ ျပည္မွာေျပာခဲ့တယ္။ အတိတ္ကစစ္အစိုးရရဲ ့လုပ္ရပ္ေတြကို ျပန္ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုေနတာဟာ၊ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကို ထိခိုက္ေစပါသတဲ့။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေက်ာင္းသားေတြက လႊတ္ေတာ္ကိုဖိအားေပးေနတာဟာ ဒီမိုကေရစီမဆန္ဘူးတဲ့ခင္ဗ်။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေနနဲ ့သူပါ၀င္ေနတဲ့လႊတ္ေတာ္ကျပ႒ာန္း(ၿပီး အစိုးရက သမၼတကလက္မွတ္ေရးထိုးအတည္ျပဳ)ထားတဲ့ ပညာေရးဥပေဒကို ေက်ာင္းသားေတြ စတင္ကန္ ့ကြက္စဥ္ကတည္းက သေဘာက်ခဲ့ဟန္မတူပါ။ ေက်ာင္းသားေတြက သူတက္ေရာက္ေနတဲ့လႊတ္ေတာ္ကို ဖိအားတစ္စုံတစ္ရာေပးတာကိုလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လက္ခံႏိုင္ပုံမရွီပါ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ပညာေရးဥပေဒျပင္ဖို ့စိတ္မ၀င္စား၊ ဖြဲ ့စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရး ျပည္သူေတြေမ့မသြားဖို ့သာေျပာလိုဟန္တူပါသည္။ (ေတာ္ပါေသးသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွဳတ္မွေန၍ ေက်ာင္းသားေတြသပိတ္လွန္ပါလို ့ဒဲ့မေျပာခဲ့တဲ့အတြက္ေတာ့ ေက်းဇူးတင္ရပါမယ္)

NLD က ေက်ာင္းသားသပိတ္ေမွာက္စစ္ေၾကာင္းကို မသိက်ိဳးကၽြန္၊ မ်က္ႏွာလႊဲခဲပစ္လုပ္ေနသည့္အခ်ိန္ တစ္ၿပိဳင္တည္းမွာပင္၊ ၈၈ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ပြင့္လင္းလူ ့အဖြဲ ့အစည္း ဘာလုပ္ေနပါသနည္း။ သူတို ့ရဲ ့သေဘာထားအသံကို၊ ျမေအးက ျပည္ပေရဒီယိုေတြ ့ဆုံေမးျမန္းခန္းေတြမွာ အတိအလင္းကိုယ္စားျပဳေျပာသြားခဲ့ၿပီျဖစ္တယ္။ ၈၈ ၿငိမ္း/ပြင့္ အေနနဲ ့ဒီလို(ေက်ာင္းသားေတြမရပ္မနားခ်ီတက္သပိတ္ေမွာက္)လုပ္လို ့၊ ေတြ ့ဆုံေဆြးေႏြးပြဲပ်က္ျပားသြားမွာကို အလြန္အမင္းစိုးရိမ္ပူပန္မိေၾကာင္း( MPC အေထာက္အပံ့ခံ မလြန္ဆန္သာတဲ့ေလသံမ်ိဳးနဲ ့)ေျပာသြားတဲ့စကားဟာ၊ အစဥ္အလာေမ့ၿပီး၊ ညီငယ္ ေနာင္ငယ္ေက်ာင္းသားေတြရဲ ့တိုက္ပြဲကို မသိမသာဆန္ ့က်င္၊ သိသိသာသာပုတ္ခ်လိုက္တာပါပဲ။

အစိုးရနဲ ့လႊတ္ေတာ္က ငါတို ့ေက်ာင္းသားသပိတ္စစ္ေၾကာင္းကို လိမ္ညာလွည့္ဖ်ားတယ္။ ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္လုပ္ႀကံတယ္။ ေက်ာင္းသားအခ်င္းခ်င္း၊ ျပည္သူအခ်င္းခ်င္းလည္း ေသြးကြဲေအာင္ မုသာ၀ါဒစိတ္ဓာတ္ေရးရာစစ္ဆင္မွဳေတြလည္း မျပတ္တမ္းလုပ္တယ္။ အစိုးရက ေလာက္ကိုင္ကိစၥနဲ ့ပ်ားတုပ္ ခံေနရတယ္။ လႊတ္ေတာ္က အခ်ိန္ဆြဲဆြဲလာတယ္။

ငါတို ့ဟာ အစိုးရနဲ ့လႊတ္ေတာ္က လိမ္ညာလွည့္စားတာကို ေခါင္းငုံ ့ခံမယ့္ သိုးသူငယ္ေတြ မဟုတ္ဘူး။

ငါတို ့ကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ NLD နဲ ့၈၈ ၿငိမ္း/ပြင့္လို အတိုက္အခံဆိုသူေတြက မေထာက္ခံလည္းအေရးမႀကီးပါ။

ငါတို ့ဟာဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ ့အႏိုင္မခံ အရွံဳးမေပးတဲ့စိတ္ဓာတ္ကို သမိုင္းအေမြခံရထားတဲ့ အတိဇာတသားေတြ ေျမးေတြ ျမစ္ေတြျဖစ္တယ္။
ငါတို ့ဟာ နယ္ခ်ဲ ့နဲ ့ဖက္ဆစ္ကိုေတာ္လွန္ခဲ့တဲ့ခြပ္ေဒါင္းစိတ္ဓာတ္ကစီးဆင္းလာတဲ့ေက်ာင္းသားေတြ၊ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို တစ္ေလွ်ာက္လုံးဆန္ ့က်င္တိုက္ ခိုက္လာတဲ့ခြပ္ေဒါင္းအစဥ္အလာနဲ ့ႀကီးျပင္းလာတဲ့ေက်ာင္းသားေတြ၊ ငါတို ့ဟာ အမွန္တရားျဖစ္တယ္။

ငါတို ့ဟာ ျမင့္ျမတ္တဲ့ဇာတိႏြယ္၀င္ျဖစ္တယ္။

ငါတို ့ဟာျပည္သူျဖစ္တယ္။ ျပည္သူဟာ ငါတို ့ျဖစ္တယ္။

အစိုးရနဲ ့လႊတ္ေတာ္ရဲ ့လုပ္ရပ္ကို ငါတို ့လက္မခံႏိုင္ၾကေတာ့ဘူး။ လက္ပံတန္းမွာေခတၱယာယီခဏရပ္နားထားတဲ့ ငါတို ့ရဲ ့ပင္မသပိတ္စစ္ေၾကာင္းကို ေရွ ့ဆက္ခ်ီတက္ဖို ့ငါတို ့တညီတညြတ္တည္း ျခြင္းခ်က္မရွိဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ၾကတယ္။ မတ္လ(၂)ရက္။ လက္ပံတန္းမွ သာယာ၀တီသို ့။ ထိုမွ …။

ထိုမွ … ။ သို ့ေသာ္ ငါတို ့ေနာက္က်သြားခဲ့ၿပီ။ ငါတို ့ေကာင္းေကာင္းႀကီးေနာက္က်သြားခဲ့ရၿပီ။ ငါတို ့လက္ပံတန္းကေန ထြက္လို ့မရေတာ့ဘူး။

ရဲေဘာ္တို ့-

တိုက္ပြဲ၀င္ေက်ာင္းသားျပည္သူအေပါင္းတို ့-

ငါတို ့ဟာ ငါတို ့ကိုယ္တိုင္တည္ေဆာက္မိလ်က္သားျဖစ္သြားတဲ့ အက်ဥ္းစခန္းအတြင္းမွာ၊ ငါတို ့ကိုယ္တိုင္ အေသအပိတ္ခံလိုက္တဲ့အျဖစ္မ်ိဳးဆိုက္ခဲ့ ပါပေကာလား။ ဘယ္သူ ့ကိုမွ အျပစ္မတင္ပါ။ တင္လို ့လည္းမရေတာ့ပါ။ ငါတို ့လွဳပ္မရ၊ ထြက္မရေအာင္ အခ်ဳပ္ခံလိုက္ရၿပီ။ အပိတ္ခံလိုက္ရၿပီ။ ငါတို ့အင္အားရွိသမွ်ရုန္းကန္ၾကည့္ခဲ့ၾကပါေသးတယ္။ မရေတာ့ပါ။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေရွ ့က ကတၱရာလမ္းမဟာ ငါတို ့အတြက္ သတ္ကြင္း (KILLING FIELD) ျဖစ္လာေတာ့မယ္ဆိုတာ ငါတို ့နည္းနည္းေတာ့ရိပ္စားမိလာခဲ့ၾကၿပီ။

ငါတို ့ဟာ ကမၻာကသိေအာင္ မွန္ခဲ့သလို၊ ရာဇ၀င္မွာ ေသြးစက္စြန္းထင္ေအာင္လည္း ငါတို ့မွားခဲ့ၾကၿပီ။ ဒီအမွားကို ငါတို ့၀န္ခံရမယ္။ အမွန္တကယ္ ငါတို ့မွားသြားခဲ့တယ္။ ငါတို ့ေက်ာင္းသားစစ္ေၾကာင္းေတြအရွိန္အဟုန္ေကာင္းေနတုန္း၊ အစိုးရနဲ ့လႊတ္ေတာ္က အခ်ိဳသပ္၊ ခဏပန္း ဟန္ေဆာင္ ၿပံဳးျပ၊ ေလးပြင့္ဆိုင္သေဘာတူတယ္ဆိုရံုေလးနဲ ့(လႊတ္ေတာ္က ဘယ္လိုညစ္ပတ္ဦးမလဲဆိုတာကိုသိသိႀကီးနဲ ့) ငါတို ့ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြရၿပီ၊ ငါတို ့ ႏိုင္ၿပီလို ့ထင္ၿပီး၊ အရန္သပိတ္စစ္ေၾကာင္းေတြ အေဆာတလ်ဥ္ရပ္နားလိုက္ၾကတာဟာ ပထမအမွား။ အစိုးရနဲ ့အစိုးရအလိုေတာ္ရိေတြ၊ ေသြးေၾကာင္သူ အေခ်ာင္သမားေတြ ဟားတိုက္ရယ္စရာ အမွားပဲ။ ဒါကို (ပင္မသပိတ္စစ္ေၾကာင္းမဟုတ္လို ့) အမွားငယ္လို ့ပဲဆိုလိုက္ပါစို ့။ မွားတာကေတာ့ ငါတို႔  မွားမိလိုက္ၾကၿပီ။ ဘယ္သူ ့ကိုမွအျပစ္မတင္ပါ။ တင္၍လည္းမသင့္ေတာ့ပါ။

ငါတို ့အမွားႀကီးႀကီးမွားလိုက္မိတဲ့ မဟာအမွားကေတာ့၊ လက္ပံတန္းမွာ ငါတို ့ေက်ာင္းသားသပိတ္စစ္ေၾကာင္း၀င္ေခြေနလိုက္တဲ့အမွားပဲ။ ဒါဟာ
ျပန္ျပင္လို ့မရေအာင္၊ ခြင့္လႊတ္စရာမရွိေအာင္မွားသြားတဲ့ တကယ့္ဧရာမအမွားႀကီးပဲ။ ဒီအမွားအတြက္ ငါတို ့ဟာ ေသြးအလိမ္းလိမ္းနဲ ့အသက္ပါ
ေသသြားမတတ္ ေပးဆပ္ခဲ့ၾကရၿပီ။ အစိုးရရဲ ့(ပဲခူးတိုင္းနယ္လုံ၀န္ႀကီး)လိမ္ညာလွည့္ဖ်ား အေကာက္ႀကံေထာင္ေခ်ာက္ဆင္မွဳထဲမွာ ငါတို ့သက္ဆင္း ခဲ့ၾကရၿပီ။ လုံထိန္းရဲနဲ ့ႀကံ ့ဖြတ္စြမ္းအားရွင္လူရမ္းကားေတြနဲ ့ေဒါသတႀကီးနဲ ့လူမဆန္ေအာင္၊ အၿငိွဳးတႀကီး မေသေသေအာင္ရိုက္ႏွက္တာကို ငါတို ့ ေက်ာင္းသားေတြ၊ ငါတို ့ကို၀န္းရံသူေတြ၊ ငါတို ့ကိုကူညီတဲ့ျပည္သုူေတြ အျပင္းအထန္ခံခဲ့ၾကရၿပီ။ နာက်င္ေၾကကြဲခံျပင္းေတာက္ေခါက္ခဲ့ၾကရၿပီ။

ငါတို ့ဟာ၊ ငါတို ့ေက်ာင္းသားထုေသြးစည္းညီညြတ္မွဳနဲ ့၊ ျပည္သူေတြတစ္ခဲနက္၀န္းရံကာကြယ္ကူညီမွဳနဲ ့၊ အစိုးရရဲ ့အႀကီးက်ယ္ဆုံးအဟန္ ့အတားေတြျဖစ္တဲ့၊ ေတာင္သာ- နပ်င္း(ႏြားပ်င္း)ေတာင္ၾကားက လုံထိန္းရဲ၊ ႀကံ ့ဖြတ္စြမ္းအားရွင္လူရမ္းကား အတားအဆီးတံတိုင္းကိုလည္း ေအာင္ျမင္စြာ ထိုးေဖာက္ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒီလိုပဲ၊ ျပည္- ယုန္ျဖဴေတာင္တိုက္ပြဲမွာ ပိတ္ဆို ့ကာဆီးထားတဲ့ လုံထိန္းရဲ၊ ႀကံ ့ဖြတ္စြမ္းအားရွင္လူရမ္းကား ေတြကိုလည္း ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္နဲ ့ထိုးေဖာက္ေက်ာ္ထြက္ ေရွ ့ခရီးဆက္ႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေတြဟာ ငါတို ့ေက်ာင္းသားသမိုင္းရဲ ့ဂုဏ္ေရာင္ ေျပာင္တဲ့ မဟာေအာင္ပြဲေတြပါ။

အကယ္၍၊ ငါတို ့ဆက္ခ်ီတက္ခဲ့မယ္၊ ရန္သူကိုစဥ္းစားခြင့္အခ်ိန္မေပးခဲ့ဘူး၊ လက္ပံတန္းမွာ အဲဒီေလာက္ အခ်ိန္ၾကာၾကာမနားဘဲ၊ အစိုးရက ခံစစ္ျပင္ အသင့္ေစာင့္ ပိတ္ဆို ့ထားတဲ့ မီးနင္းေခ်ာင္းကိုအေရာက္ ငါတို ့ဆက္ခ်ီတက္ႏိုင္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ … ။ အဲဒီမွာ အစိုးရကဘယ္လိုပဲျပင္ဆင္ထား ျပင္ဆင္ထား၊ လုံထိန္းရဲ၊ ႀကံ ့ဖြတ္စြမ္းအားရွင္လူရမ္းကားေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲပိတ္ဆို ့ထား ပိတ္ဆို ့ထား၊ ငါတို ့သပိတ္စစ္ေၾကာင္းဟာ ေက်ာင္းသားျပည္သူစည္းလုံး ညီညြတ္မွဳစြမ္းပကားနဲ ့၊ ၿပီးေတာ့ ျပည္သူေက်ာင္းသား မတြန္ ့မဆုတ္တဲ့ ဦးလည္မသုန္စိတ္ဓာတ္နဲ ့၊ ငါတို ့ႀကံ ့ႀကံ ့ခံရင္ဆိုင္တြန္းလွန္ရင္၊ ငါတို ့ မုခ်အႏိုင္ရမွာပဲ။ ငါတို ့ေဖာက္ထြက္ ေရွ ့ဆက္ခ်ီတက္ႏိုင္မွာပဲ။ ဒါကို ငါတို ့လုံး၀စိတ္ခ်ယုံၾကည္ႏိုင္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့၊ ခုေတာ့ ငါတို ့ေနာက္က်ခဲ့ ရၿပီ။

အစိုးရနဲ ့လႊတ္ေတာ္က ငါတို ့ေက်ာင္းသားထုအေပၚညစ္ပတ္ေလေလ၊ ျပည္သူေတြက ငါတို ့ေက်ာင္းသားထုကို ပိုၿပီးေထာက္ခံအားေပးေလေလပဲ။

ငါတို ့ကို အတိုက္အခံႏိုင္ငံေရးအင္အားစုဆိုသူေတြက လ်စ္လ်ဴရွဳေလေလ၊ ငါတို ့ေက်ာင္းသားေတြဟာ၊ ခြပ္ေဒါင္းစိတ္ဓာတ္နဲ ့တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ ေယာက္ ပိုၿပီးခ်စ္ၾကည္ယိုင္းပင္း၊ ေက်ာင္းသားအခ်င္းခ်င္း ပိုပိုၿပီး ေသြးစည္းညီညြတ္ေလေလပဲ။ ငါတို ့ဘာျဖစ္လို ့ငါတို ့ရဲ ့ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ျဖစ္တဲ့ ရန္ကုန္ကို အခ်ိန္မီ မ၀င္ႏိုင္ရမွာလဲ။ ေၾကာက္ေမြးပါရင္ ဇာဂနာနဲ ့ဆြဲႏုတ္ပစ္။

ရဲေဘာ္ေက်ာင္းသားျပည္သူအေပါင္းတို ့-

နာၾကည္းခံျပင္း၍ ဥဒါန္းမေၾကႏိုင္ေသာတိုက္ပြဲ၀င္သူအေပါင္းတို ့-

ခုေတာ့ ငါတို ့ဟာ မထင္မွတ္ဘဲ အမွားႀကီးတစ္ရပ္ကိုလုပ္မိခဲ့ၾကၿပီ။ အဲဒီ မရည္ရြယ္ဘဲမွားလိုက္တဲ့အမွားအတြက္ ငါတို ့ဟာ ကတိမတည္တဲ့
အစိုးရတစ္ရပ္ရဲ ့လူမဆန္တဲ့အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာေပးဆပ္ေနၾကရၿပီ။ ငါတို ့ေတြ အၿငိွဳးအေတးအာဃာတဲ့ၾကီးတဲ့ အစိုးရစစ္ပုလိပ္ေတြရဲ ့လိုက္လံ
ေခ်ာင္းေျမာင္းဖမ္းဆီးေနတဲ့ ၀ရမ္းေျပးေတြအျဖစ္နဲ ့ေပးဆပ္ေနၾကရၿပီ။ အက်ဥ္းေထာင္ထဲက ငါတို ့ရဲေဘာ္ညီေနာင္ ေက်ာင္းသားျပည္သူေတြ
ဟာ ရန္သူရဲ ့မတရားတဲ့ တရားရံုးေတြေပၚမွာ မတရားတဲ့ျပစ္ဒဏ္ေတြစီရင္ခံၾကရေတာ့မယ္။ အဖမ္းမခံရဘဲ လြတ္ေျမာက္ေနတဲ့ ငါတို ့ရဲေဘာ္
ညီေနာင္ ေက်ာင္းသားျပည္သူေတြလည္း ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ရင္း ပုန္းေအာင္းခိုလွံဳေနၾကရေတာ့မယ္။ မတတ္ႏိုင္ဘူး။ ဘယ္သူ ့ကိုမွလည္း
အျပစ္မတင္ပါဘူး။

အကယ္၍ … ။ အကယ္၍၊ ငါတို ့သာ လက္ပံတန္းမွာ မရပ္မနားဘဲ၊ ရဲရင့္က်ယ္ျပန္ ့တဲ့ရင္အုပ္ေတြနဲ ့၊ ျပတ္သားခိုင္က်ည္တဲ့ ဥာဏ္အေျမာ္အျမင္ေတြနဲ ့၊ ေနာက္မတြန္ ့တဲ့ မေၾကာက္မရြံ ့ေျခေထာက္ေတြနဲ ့၊ ေသနတ္ေျပာင္းေတြကို မ်က္ႏွာခ်င္းတည့္တည့္ ရင္ေကာ့ရင္ဆိုင္ရဲတဲ့ သူရဲေကာင္း ခြပ္ေဒါင္းစိတ္ဓာတ္အျပည့္၊ ဗဟိန္းစိတ္ဓာတ္၊ ေအာင္ဆန္းစိတ္ဓာတ္၊ ေအာင္ေက်ာ္စိတ္ဓာတ္အျပည့္နဲ ့၊ ရန္ကုန္ကို ဆက္လက္ခ်ီတက္ခဲ့ၾကမယ္ဆို ရင္ … ၊ ဆိုရင္ … ၊ ဆိုရင္ … ။

ငါတို ့လက္ပံတန္းမွာနားလိုက္တဲ့အတြက္၊ ရန္သူက ငါတို ့ကို၀ိုင္းပတ္ပိတ္ဆို ့ေခ်မွဳန္းဖို ့ အခ်ိန္ေကာင္းေကာင္းရသြားခဲ့တယ္။ အစိုးရက
ၿမိဳ ့လူထုနဲ ့သပိတ္ေမွာက္ေက်ာင္းသားေတြၾကား ခေလာက္ဆန္၀ါဒမိွဳင္းတိုက္ဖို ့ အခ်ိန္လုံလုံေလာက္ေလာက္ရသြားခဲ့တယ္။ အစိုးရ(ပဲခူးတိုင္း
နယ္လုံ၀န္ႀကီး)က သူ ့ရဲ ့လုံထိန္းရဲ(ရဲေမ၊ ရဲသား)ေတြကို စနစ္တက်တပ္ျဖန္ ့ခ်ထားဖို ့၊ သူ ့ရဲ ့ႀကံ ့ဖြတ္စြမ္းအားရွင္လူရမ္းကားေတြကို
ၿမိဳ ့မိၿမိဳ ့ဖအေယာင္ေဆာင္ၿပီး ေက်ာင္းသားသပိတ္အ၀န္းအ၀ိုင္းထဲလွ်ိဳ ့၀ွက္ျမွဳပ္ႏွံဖို ့၊ အစိုးရပိုင္မီဒီယာ(သတင္းစာ၊ ေရဒီယို၊ ရုပ္ျမင္သံၾကား)
ေတြကေန သူခိုးလူဟစ္ အသံေကာင္းပစ္ႏိုင္ဖို ့၊ ငါတို ့က အဲဒီ ဆင္ႀကံႀကံဖို ့အကြက္ေခ်ာင္းေနတဲ့ အဲဒီနယ္လုံဆိုတဲ့ေကာင္ႀကီး သိုက္ထြန္းကို
အခ်ိန္ေတြ ဗံုးေပါလေအာေပးလိုက္သလိုျဖစ္မသြားခဲ့ေပဘူးလားကြာ။ ငါတို ့မွားခဲ့တယ္။

ကတၱရာလမ္းေပၚမွာ၊ ေနပူခ်စ္ခ်စ္ေတာက္ေအာက္မွာ၊ ေအးျမခ်မ္းစီးတဲ့တေပါင္းညထီးထီးေတြမွာ ငါတို ့ရက္ရက္စက္စက္အစမ္းသပ္ခံခဲ့ၾက
ရတယ္။ ငါတို ့ဟာ မိုင္(၄၀၀)ေက်ာ္ ခရီးျပင္းႏွင္ခဲ့ရလို ့အမွန္တကယ္ပင္ပန္းႏံုးခ်ည့္အားနည္းေနခဲ့ၿပီ။ ငါတို ့မွာ မာတာဆိုလို ့စိတ္ဓာတ္နဲ ့၀ိညာဥ္ပဲ ရွိေတာ့တာပါ။ ငါတို ့ဟာ ေဒသခံျပည္သူေတြ မေၾကာက္မရြံ ့သတၱိရွိရွိလာေကၽြးတဲ့ဟာနဲ ့ရုပ္ကိုအာဟာရေစာင့္ခဲ့ရတာပါ။ အသက္ဆက္ခဲ့ရတာပါ။

ႏုနယ္လွတဲ့ ေက်ာင္းသား(အထူးသျဖင့္ေက်ာင္းသူေတြရဲ ့) ေျခေထာက္ေတြဟာ ေပါက္ၿပဲစုတ္ျပတ္ ဒဏ္ရာအထပ္ထပ္ရေနတာပါ။ ငါတို ့ဆီ
မေရာက္ေရာက္ေအာင္( ပိတ္ဆို ့ထားတဲ့ လုံထိန္းရဲေတြကို ခပ္တင္းရင္ဆိုင္အေရးဆိုၿပီး) လာေရာက္အားေပးခဲ့တဲ့ ျပည္သူေတြ၊ အႏုပညာရွင္
ေတြ၊ ကဗ်ာဆရာေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္းေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးတက္ၾကြလွဳပ္ရွားသူေတြေၾကာင့္သာ၊ ငါတို ့ရဲ ့စိတ္ဓာတ္ခြန္အားေတြ ျပန္လည္ ျပည့္တင္းေနတာပါ။ ငါတို ့ခႏၶာကိုယ္ေတြက(နယ္လုံေကာင္ႀကီးသိုက္ထြန္းယုတ္မာေကာက္က်စ္ပိတ္ဆို ့ထားလို ့) လမ္းမေပၚမွာ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေနခဲ့ ၿပီ။ ငါတို ့မွာစိတ္ဓာတ္ပဲက်န္ေတာ့တဲ့အခ်ိန္မွာ၊ ရန္သူက ငါတို ့ရဲ ့အားနည္းခ်က္အေပၚမွာ ခ်က္ေကာင္းယူ တအားဖိနင္းခ်လိုက္ေတာ့တာပဲ။

တကယ္တမ္း၊ မတ္လ(၁၀)ရက္ နံနက္၊ ရန္သူက လိမ္လည္လွည့္ဖ်ား ေကာက္က်စ္ယုတ္မာလိုက္တာကို ခံလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ၊ ငါတို ့ဟာ တိုးထြက္ဖို ့ လုံေလာက္တဲ့ ရုပ္အင္အားမ်ိဳးမရွိေတာ့ဘူး။ ရန္သူရဲ ့စစ္ဦးဘီလူး သရမရဲစီး ထိုးစစ္၀င္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ ငါတို ့စနစ္တက်ဆုတ္ခြာဖို ့လည္းအခ်ိန္မရေတာ့ ဘူး။ နဂိုကတည္းက ငါတို ့ဟာ ေသနဂၤဗ်ဴဟာထိုးစစ္အေနအထား၊ နပ်င္း(ႏြားပ်င္း)ေတာင္ၾကားနဲ ့ယုန္ျဖဴေတာင္တုန္းကအေနအထားမ်ိဳးရွိေနတဲ့အေျခ အေနကေန၊ လက္ပံတန္းမွာ ခဏတန္ ့လိုက္ရပ္လိုက္တာဟာ၊ ထိုးစစ္အေနအထားကေန ခံစစ္ကိုေျပာင္းလိုက္သလိုျဖစ္သြားခဲ့တာပဲ။ ခံစစ္ေတာင္မွ ငါတို ့ဟာ ခံစစ္ကိုရွင္ေအာင္မလုပ္ခဲ့မိၾကဘူး။ ငါတို ့ခံစစ္က ခံစစ္ေသ။ အဲဒီခံစစ္အေသႀကီးကို စစ္ေညာင္းလာေအာင္ပိတ္ဆို ့ၿပီး၊ ငါတို ့ေခါင္းေတြ မီးေတာက္လာတဲ့အခ်ိန္၊ ငါတို ့ေဒါင္းေတြ မခံမရပ္ႏိုင္ျဖစ္ၿပီးထခြပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ၊ သင္းတို ့က ရက္ရက္စက္စက္ေခ်မွဳန္းခဲ့တာပါပဲ။ ငါတို ့ဘယ္လိုပဲ ခြပ္ေဒါင္းေသြးဗီဇစိတ္နဲ ့ဘယ္ေလာက္ႀကံ ့ႀကံ ့ခံ ခုခံခုခံ၊ ရန္သူက လူမဆန္တဲ့ ဘီလူးသဘက္ေတြ၊ အစိုးရက ဒီမိုကေရစီအတုအေယာင္သူခိုးဓားျပ၊ ငါတို ့ဘယ္နည္းနဲ ့မွ ငါတို ့အတြက္ေၾကကြဲနာက်င္ေနတဲ့ လက္ပံတန္းၿမိဳ ့သူၿမိဳ ့သားေတြရဲ ့ေသာကနဲ ့ဗ်ာပါဒေတြကို ငါတို ့ဘယ္လိုနည္းနဲ ့မွ ေျဖသိမ့္ ႏွစ္သိမ့္မေပးႏိုင္ခဲ့ေတာ့ပါဘူး။ ငါတို ့အေပၚမွာ လက္ပံတန္းၿမိဳ ့ကေလးရဲ ့ရာဇ၀င္ေၾကြးတင္ခဲ့ပါပေကာလား။

ရဲေဘာ္ေက်ာင္းသားျပည္သူအေပါင္းတို ့-

ငါတို ့ဟာ ရန္ကုန္မေရာက္ခင္ လမ္းခုလတ္မွာ၊ မထင္မွတ္ဘဲ၊ မရည္ရြယ္ဘဲ မွားလိုက္တဲ့အမွားတစ္ခုေၾကာင့္၊ ၾကက္ကေလးငွက္ကေလးေတြလို
ရိုက္ႏွက္ဖန္းဆီးခံရဖို ့၊ ကိုယ့္အက်ဥ္းေထာင္ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္တည္ေဆာက္မိသလိုျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ လက္ပံတန္းမွာ အမွတ္မထင္ လက္ထဲက ေလးနဲ ့ျမား ကို ခဏခ်ထားမိလိုက္တာဟာ၊ ငါတို ့ကိုယ္ငါတို ့ေသတြင္းထဲပို ့လိုက္မိသလိုျဖစ္သြားခဲ့ၿပီ။ ငါတို ့သပိတ္စစ္ေၾကာင္းၿဖိဳခြဲခံရေပမဲ့၊ ငါတို ့ေက်ာင္းသား ခြပ္ေဒါင္းအလံကေတာ့ ၿပိဳလဲမသြားပါဘူး။ ေလွခြက္ခ်ည္းက်န္ အလံမလွဲစတမ္းပဲေဟ့ မိစၦာဖက္ဆစ္အစိုးရေရ။ နင္တို ့ကို ငါတို ့တစ္သက္မေက်။

ႏွစ္သက္ရွိရင္ ႏွစ္သက္မေက်ဘူးေဟ့။

တကယ္ေတာ့၊ ငါတို ့ဘာကိုေထာက္ ေၾကာက္ခဲ့ရမွာလဲ။ ေၾကာက္ေမြးပါ ဇာဂနာနဲ ့ဆြဲႏုတ္ပစ္။ ငါတို ့နဂိုဦးတည္ခ်က္၊ မူလရည္မွန္းခ်က္၊ ကနဦး
ပထမစတင္စဥ္ကဆုံးျဖတ္ခဲ့တဲ့အတိုင္း၊ ငါတို ့ပန္းတိုင္၊ ငါတို ့ေအာင္ပြဲရွိရာ ရန္ကုန္ကို မေရာက္ေရာက္ေအာင္ အျပင္းခ်ီတက္ခဲ့ၾကရမွာပဲ။ အစိုးရ၊ ဘာျဖစ္လဲ၊ ဒီအစိုးရကေတာ့ ညစ္ပတ္တဲ့အစိုးရ၊ သူညစ္ပတ္ေနက် ဆက္ညစ္ပတ္ေနဦးမွာပဲ။ ဂရုစိုက္ေနဖို ့မလို။ ၿပီးေတာ့ လႊတ္ေတာ္။

ဒီေလာက္သုံးစားမရတဲ့ ခၽြတ္ေခ်ာ္ႀကီး ဘာလုပ္ရမလဲ။ ပစ္ထားလိုက္။ လႊတ္ေတာ္ကလည္း ယုတ္မာၿမဲ၊ ယုတ္မာႏိုင္သေလာက္ သူတို ့
ႀကံ ့ဖြတ္နဲ ့စစ္ဗိုလ္အမတ္ေတြ ယုတ္မာၾကဦးမွာပဲ။ လွည့္ၾကည့္စရာမလို။ အစိုးရနဲ ့လႊတ္ေတာ္ေတြက ေကာက္က်စ္သမွ်ကို ငါတို ့
ခြပ္ေဒါင္းေတြ ေခါင္းငုံ ့ခံေနစရာအေၾကာင္းစိုးစဥ္းမွ်မရွိ။ ငါတို ့ဘာ့ေၾကာင့္မတိုက္ခိုက္ရဲရမွာလဲ။ ငါတို ့ဘာ့ေၾကာင့္ ရန္ကုန္ေရာက္ေအာင္
မခ်ိီတက္ႏိုင္ခဲ့ရမွာလဲ။ အေပ်ာ္တမ္းအတိုက္အခံႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ဆိုသူေတြ၊ ပါတီအဖြဲ ့အစည္းဆိုတာေတြက ငါတို ့ကို အသိအမွတ္
မျပဳလည္း ဘာအေရးလဲ။ ငါတို ့ေရွ ့မွာ အစဥ္အလာေကာင္းေတြရွိတယ္။ ငါတို ့အသက္ပတ္ပတ္လည္မွာ ျပည္သူုေတြရွိတယ္။ ငါတို ့
ေက်ာင္းသားေတြကို စစ္မွန္တဲ့ျပည္သူလူထုႀကီးက အစဥ္ယုံၾကည္၀န္းရံအားေပးေနဖို ့ပဲလိုတယ္။ ျပည္သူသာအဓိက။ ျပည္သူသာ
ပဓာန။ ျပည္သူသာ ပထမ။ ျပည္သူရွိရင္ ေအာင္ပြဲရွိမယ္။ ျပည္သူ ့ေထာက္ခံမွဳရွိရင္၊ ျပည္သူရွိရင္ ငါတို ့ဟာ ရန္သူအစိုးရနဲ ့မေစ့စပ္စတမ္း
(အၾကမ္းမဖက္)ရင္ဆိုင္တိုက္ခိုက္ေတာ္လွန္ႏိုင္တယ္။

သပိတ္ပြဲစားေတြရဲ ့စကားကို ငါတို ့နားေထာင္စရာမလို၊ နားေယာင္စရာလည္းမလို။

ေစ့စပ္ေၾကေအးေရး ေရႊျပည္ေအးတရားေဟာတဲ့သူေတြကို ငါတို ့ဂရုျပဳစရာမလို။

ငါတို ့ရန္ကုန္ကို မေရာက္ေရာက္ေအာင္ခ်ီတက္ဖို ့ပဲလိုခဲ့တယ္။

သူရဲေကာင္းအေပါင္းတို ့-

စြန္ ့လႊတ္အနစ္နာခံခဲ့တဲ့ေက်ာင္းသားျပည္သူအေပါင္းတို ့-

ထပ္ေျပာမယ္။ ငါတို ့ေတြဟာ ကမၻာသိေအာင္လည္း မွန္ခဲ့တယ္။ ထပ္ေျပာဦးမယ္။ ငါတို ့ေတြဟာ ျပန္ျပင္လို ့မရေတာ့တဲ့အမွားႀကီးတစ္ရပ္ကိုလည္း မထင္မွတ္ဘဲ၊ မရည္ရြယ္ဘဲ မွားခဲ့ၾကတယ္။ ဒါကိုငါတို ့၀န္ခံရဲရမယ္။ ဒီအမွားအတြက္ ငါတို ့ေတြဟာ၊ အစိုးရအက်ဥ္းသမားေတြအျဖစ္နဲ ့သာယာ၀တီ ေထာင္ငရဲခန္းမွာခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံေနၾကရၿပီ။ ဒီအမွားအတြက္ ငါတို ့ဟာ၊ ၀ရမ္းေျပးေတြအျဖစ္နဲ ့ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ပုန္းေအာင္းေနၾကရၿပီ။ ငါတို ့ရဲ ့ မဟာအမွာႀကီးတစ္ခုအတြက္ ငါတို ့အမ်ားႀကီးေပးဆပ္ေနၾကရၿပီ။

အို- သူရဲေကာင္းေက်ာင္းသားျပည္သူစြန္ ့လႊတ္သူ၊ အနစ္နာခံသူ၊ ျမင့္ျမတ္သူ လူစြမ္းေကာင္းတို ့ ငဲ့ –

ငါတို ့ေတြ မတရားေပးဆပ္ခံေနၾကရတဲ့အခ်ိန္မွာ၊ နာက်င္ခံခက္ေၾကကြဲေနတဲ့အခ်ိန္မွာ၊ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးေအာ္ၿပီး၊ ၂၀၁၅ မွာ မေရရာ မေသခ်ာေသးတဲ့ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ဖို ့ေမွ်ာ္ၿပီး၊ ေက်ာင္းသားေတြရဲ ့လွဳပ္ရွားမွဳမွန္သမွ်ဟာ၊ သူေအာ္ေနတဲ့ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးနဲ ့သူေမွ်ာ္ ေနတဲ့ေရြးေကာက္ပြဲေတြကို ထိခိုက္ေစႏိုင္တယ္လို ့ယူဆထားပုံရတဲ့၊ ငါတို ့ယုံၾကည္ကိုးစားတဲ့၊ ငါတို ့ရဲ ့လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ငါတို ့ခရီးရွည္ခ်ီတက္သပိတ္ေမွာက္လို ့ေထာင္ထဲေရာက္၊ ၀ရမ္းေျပးျဖစ္ေနတဲ့ေက်ာင္းသားေတြကို အတိအလင္းေမးခြန္းထုတ္လိုက္ပါၿပီ။

ငါတို ့ဘာဆက္လုပ္ၾကမလဲ။

ငါတို ့ဘာဆက္လုပ္ၾကမလဲ။

အို – သူရဲေကာင္းခြပ္ေဒါင္းအေပါင္းတို ့။   ။

ေ အ ာ င္ ေ ၀ း

မတ္ ၁၆- ၂၀၁၅။

Sunday, March 15, 2015

တ ေ ပါ င္ း ေ ခၚ သံ

No comments:
၂ ၀ ၁ ၅ – ေ က် ာ င္ း သ ာ း အ ေ ရ း ေ တ ာ္ ပုံ သ စ္
 

ေၾသာ္ … ေတာလွန္ ့ေတာင္လွန္ ့
မုန္တိုင္းလွန္ ့၍
ကံ့ေကာ္ေက်ာင္းမွာ
ေဒါင္းလည္း မတြန္မကႏိုင္
တေပါင္းလည္း မခၽြန္မျမႏိုင္။

ေခတ္မသန္ ့လို ့
ကံ့ေကာ္ေတြလည္း နီခဲ့ၿပီ။

ေခတ္မေကာင္းလို ့
ကေဒါင္းေတြလည္း ခြပ္ခဲ့ၿပီ။

ေခတ္ကိုေျပာင္းဖို ့
စစ္ေၾကာင္းလည္းခ်ီ၊ သပိတ္ညီခဲ့
ေအာင္စည္ေအာင္ေမာင္း၊ အို တေပါင္းငဲ့
ခြပ္ေဒါင္းနီနီ၊ ကံ့ေကာ္နီႏွင့္
နီနီေႏြဦး ဇာတ္၀င္ခန္း။

လက္ပံေတာင္းနီ
လက္ပံတန္းနီ
တစ္ျပည္လုံးနီ
သပိတ္ခ်ီၾက။

ျပည္သူ ေက်ာင္းသား၊ သံမွဳန္ ့စားေလာ့
စြမ္းအားရွင္ဓား တုံးလတၱံ ့။

သပိတ္ခ်ီၾက
တစ္ျပည္လုံးနီ
လက္ပံတန္းနီ
လက္ပံေတာင္းနီ။

ေက်ာင္းသား ျပည္သူ၊ သံဃာကူေလာ့
ရန္သူရူးရဲ ရွံဳးလတၱံ ့။

တုံးေမာင္းေခါက္၍
မေၾကာက္မလန္ ့၊ ေျခာက္ၾကလွန္ ့ၾက။

အုံးေမာင္းေခါက္၍
မိုးေသာက္တစ္ကန္ ့၊ အရုဏ္သန္ ့မွ
ကံ့ေကာ္ ၀ါေရႊ၊ ေဒါင္း အိုးေ၀၍
ေႏြဦးမြန္ျမတ္၊ အနာဂတ္မွာ
စစ္ဇာတ္ကၽြန္ဇာတ္ သိမ္းလတၱံ ့။

ဗဟိန္းေသလို ့ ၀င္စားေလသေလာ
ေအာင္ဆန္းေသလို ့ ၀င္စားေလသေလာ
ေအာင္ေက်ာ္ေသလို ့ ၀င္စားေလသေလာ
ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသား
တို ့ေက်ာင္းသားေဟ့
ေက်ာင္းသားသမိုင္း၊ ဘယ္မရိုင္းခဲ့
သတ္တိုင္းမေသေသာရာဇ၀င္။

ရာဇ၀င္သန္ ့၊ ေႏြဦးသန္ ့၍
ကံ့ေကာ္ေက်ာင္းမွာ
ေဒါင္းလည္း တြန္ေစကေစေသာ။

တိုက္ပြဲေခၚ၍
ကံ့ေကာ္ေက်ာင္းမွာ
တေပါင္းလည္း ခၽြန္ေစျမေစေနာ။    ။

(တိုက္ပြဲ၀င္သပိတ္ေမွာက္ေက်ာင္းသားျပည္သူမ်ားသို ့)

ေ အ ာ င္ ေ ၀ း

မတ္ ၇ – ၂၀၁၅။