Tuesday, April 3, 2018

ခ် စ္ လို ႔ ေ ရ း တဲ႔ က ဗ် ာ ( ၆ )





ႏိုင္ငံေတာ္ဟာ အခ်စ္ငတ္ေနတယ္
အခ်စ္ငတ္ေနတဲ႔ ႏိုင္ငံေတာ္ေပါ ႔။

ဒီေန႔မွာ အခ်စ္ငွက္ဟာ ေမြးဖြားလာတယ္
ဒီေန႔မွာ
အခ်စ္ငွက္တစ္ေကာင္ လေရာင္ေအာက္
မိုးေသာက္ေတး ဆိုတယ္။

တကယ္ေတာ႔ သူေရာက္ေနတာ
အေမွာင္ေခတ္ႀကီးပဲ
ေသြးေခ်ာင္းစီးေနတဲ႔ ေခတ္ႀကီးေလ။

သူ ဘယ္သိပါ ႔မလဲ
စစ္ကိုမုန္းလို႔ တိုက္ခဲ႔တာ
သမၼတအသစ္ႀကီး တက္လာတာ
သူ ဘယ္သိပါ ႔မလဲ။

တစ္ေန႔တည္း၊ တစ္ေန႔တည္း
ေန႔မွာ (ဒုတိယ)သမၼတေရြး
ညမွာ အကယ္ဒမီေပး
တစ္ေန႔တည္း၊ တစ္ေန႔တည္း။

သူ ဘယ္သိပါ ႔မလဲ
ကေလးေတြက
မသိဘူး ခ်စ္တယ္
လူႀကီးေတြက
မသိဘူး စစ္ျဖစ္ေနၾကတယ္
သူ ဘယ္သိပါ ႔မလဲ။

ႏိုင္ငံေတာ္ဟာ အခ်စ္ငတ္ေနတယ္
အခ်စ္ငတ္ေနတဲ႔ ႏိုင္ငံေတာ္ေပါ ႔။

စစ္ဆိုတာ မခ်စ္လို႔ျဖစ္တာ
ခ်စ္ရင္ မျဖစ္ပါဘူး။

ျမစ္ဆိုတာ ခ်စ္တတ္ရင္
ေခတ္ႀကီးထဲ တသြင္သြင္။

အခ်စ္နဲ႔စိုက္ရင္
ေက်ာက္သားျပင္မွာလည္း
သစ္ပင္ဟာ ရွင္တယ္။

အခ်စ္လက္နဲ႔ ထိုးတဲ႔ေခါင္းေလာင္း
စက္ေသနတ္ စိန္ေျပာင္းသံထက္ ခ်ိဳသာမယ္။

မခ်စ္တတ္ရင္
ေသြးခ်င္းခ်င္းစိုေနတဲ႔ ႏွလုံးသားလည္း
ပပ္ၾကားအက္တာပဲ။

မခ်စ္တတ္ရင္
ေသနတ္ေျပာင္းက
ပန္းေတြ ဘယ္လိုပြင္႔မွာလဲ။

မိုးေခါင္ေတာမွာ
ေမာတယ္ အသက္ရယ္။

စစ္ကိုမုန္းပါ၊ မတိုက္ပါနဲ႔
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိုခ်စ္ပါ၊ မဖ်က္ပါနဲ႔။

ဒီမနက္
ယာခရိုးက
ခ်ိဳးလင္းျပာငွက္ကေလး
မိုးေခၚေတး ဆိုတယ္။

အမုန္းေတြ ရပ္
စစ္ပြဲေတြ ရပ္။ ။

(ထူးအိမ္သင္သို႔ …)
ေ အ ာ င္ ေ ဝ း
ဧၿပီ ၁- ၂ဝ၁၈

Monday, February 26, 2018

ခ်စ္လုိ႔ေရးတဲ့ကဗ်ာ (၅)


အခ်စ္မွာ ရန္သူမ်ိဳးငါးပါးရွိတယ္ ခင္။
၁။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပုံ
၂။
၃။ ေသနာပတိပ်က္လူတန္းစား
၄။ အမ်ဳိးသားေရးအစြန္းေရာက္
၅။ လူသတ္ဝါဒ
အခ်စ္ဆိုတာ
ေႏြဦးမွာ
ပုရစ္ဖူးေလးေတြ ထြက္လာသလို
သူ႔အလိုလို ျဖစ္လာတဲ့အရာ။
အခ်စ္ဆိုတာ
သစ္ရြက္ကေလးေတြစိမ္းေနဖို့
အျမစ္က အေမွာင္ထဲ
ဒုကၡခပ္သိမ္းရင္ဆိုင္သလိုေပါ ့။
အခ်စ္ဆိုတာ
ျမစ္ကို ေျခဆုံးေခါင္းဖ်ား
အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ ေစာင့္ေရွာက္ရတာမ်ိဳးပါ။
ေခတ္ မေကာင္းေတာ့
အခ်စ္လည္း
မေကာင္းရွာဘူးေပါ ့။
ပိေတာက္မပြင့္မီစပ္ၾကား
အခ်စ္လည္း
ႏိုင္ငံေရးလက္ေအာက္ခံ။
ခ်စ္ေတာ့ ခ်စ္ပါ
ႏိုင္ငံေရးကိုလည္းၾကည့္။
ခ်စ္ေတာ့ခ်စ္
ေခတ္ကို မ်က္ျခည္မျပတ္ေစနဲ႔။
အခ်ိန္မေရြး
ဗုံးေတြ ထေပါက္ႏိုင္တယ္။
အခ်ိန္မေရြး
လက္မွတ္ရအ႐ူးေတြနဲ႔ေတြ႕ႏိုင္တယ္။
အခ်ိန္မေရြး
အလြမ္းပင္လယ္ေ၀သြားႏိုင္တယ္။
စစ္က
ရင္တြင္းမွာ အၿမဲျဖစ္ေနတဲ့
ရင္တြင္းစစ္ ေခတ္ႀကီးေလ။
“အခ်စ္နဲ႔စစ္မွာ
မတရားတာမရွိ”
ရမ္းမၿဖီးပါနဲ႔ ကြီးရယ္။
အခ်စ္နဲ႔စစ္မွာ
တရားတာလည္း မရွိပါဘူး။
အခ်စ္တို႔
စစ္တို႔ဆိုတာ
အတၱပဲ ရွိတာပါ။
ျမစ္ဆိုတာ ေကြ႕မွလွသတဲ့
ျမစ္ကလည္း
သူ့အတၱနဲ႔သူ ေကြ႕ျမဲ။
ကဲ- ဘယ္အတၱကို
အက်ႌခ်ဳပ္ဝတ္ရမွာလဲ။ ။

ေ အ ာ င္ ေ ဝ း
(ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၅- ၂၀၁၈)

Sunday, February 11, 2018

ခ် စ္ လို ့ ေ ရ း တဲ့ က ဗ် ာ ( ၄ )




 
အခ်စ္အတြက္
ဆုေတြ မလိုပါဘူး။
ခ်စ္ေနဖို႔ဆို
စု ပဲ လိုတယ္။
ျပည္ေထာင္စု၊ လူမ်ိဳးစု
ၾကယ္စင္စု၊ တပ္ေပါင္းစု
အခ်စ္ဟာ
စုစည္းညီညြတ္မႈ။
ဆယ္စု၊ ရာစု
ေထာင္စု၊ ရာဇ၀င္စု
အခ်စ္မွာ
စည္း႐ံုးစုစည္းကာေန။
ဆုေတြ မလိုပါဘူး
ျပည္သူကခ်စ္ေနရင္
အဲဒါ စု ပဲ။
စေတာ့ဟုမ္းက
ဒဗၺလင္က
ေအာက္စဖို့ဒ္က
ေပးမွ
စု မဟုတ္ပါဘူး။
စေလက
ေဒါပံုက
အိမ္မဲက
ေပးတဲ့အခ်စ္ေတြကလည္း
ဆု ပါပဲ။
နယူးေယာက္ စီးတီးက
ေမာ္စကိုက
ေတာင္အာဖရိကက
အသိအမွတ္ျပဳမွ
စု မဟုတ္ပါဘူး။
ႏြားထိုးႀကီးက
ေမာ္လၿမိဳင္က
ေတာင္ဥကၠလာပက
အသိအမွတ္ျပဳလည္း
ဆု ပါပဲ။
ျပည္သူကခ်စ္ေနရင္
အဲဒါ စု ပဲ။
ျပည္သူေတြ စုစည္းညီညြတ္ေနရင္
အဲဒါ ဆု ပဲ။
စု အတြက္
ဆု ေတြ မလို
တို႔ျပည္သူေတြပဲ လိုတယ္ေလ။ ။


(ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၀- ၂၀၁၈)

Friday, January 19, 2018

ခ် စ္ လို ့ ေ ရ း တဲ့ က ဗ် ာ

 

ဆိုပါေတာ့၊ ေလာကႀကီးမွာ
အခ်စ္ကို အခ်စ္နဲ႔ “မွ်ား” ေတာ့
ေမတၱာေတြရမယ္၊ သစၥာေတြရမယ္
သံေယာဇဥ္နဲ႔ တစ္အိုးတစ္အိမ္ေတြရမယ္။
ဒါဆိုရင္ …
ျမစ္ကို ျမစ္နဲ႔ မွ်ားရင္ေကာ …
ေခတ္ကို ေခတ္နဲ႔ မွ်ားရင္ေကာ … ။
ေသခ်ာတာက
စစ္ကို စစ္နဲ႔မွ်ားရင္ေတာ့
ေမတၱာမရဘူး၊ မိဘမဲ့ကေလးေတြပဲရမယ္။
သစၥာမရဘူး၊ မီးေလာင္ေနတဲ့ရြာေတြပဲရမယ္
သံေယာဇဥ္မရဘူး၊ သံသယနဲ႔အမုန္းတရားေတြပဲရမယ္
တစ္အိုးတစ္အိမ္မရဘူး၊ ဒုကၡသည္စခန္းေတြပဲရမယ္။
စစ္ကို စစ္နဲ႔မွ်ားေတာ့
“ျမား” ေတြပဲ ရတယ္ေလ။
အဲဒီ ျမားေတြက
ႏွလုံးသားကို တည့္တည့္ပစ္တယ္ေလ။
“အခ်စ္က အခ်စ္
စစ္က စစ္”
ျဖစ္သလို မေျပာပါနဲ႔ ခင္ရယ္။
စစ္ကိုမုန္းလို႔ တိုက္လည္း
စစ္ပဲရမယ္၊ အခ်စ္မရဘူး။
စစ္ကိုခ်စ္လို႔ တိုက္လည္း
စစ္ပဲရမယ္၊ အခ်စ္မရဘူး။
လြမ္းတတ္ရင္
အခ်စ္တုိ႔၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတို႔ဆိုတာ
ျမစ္တစ္စင္း ျဖတ္စီးသြားသလို
တစ္ဦးခ်င္း ရင္ထဲကလာတာ။
အခ်စ္တို႔၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတို႔ဆိုတာ
ေခတ္ကို ပခုံးေပၚတင္ေပးလိုက္သလို
ထမ္းရတဲ့ အရသာ။
အခ်စ္ စမ္းခ်င္စမ္းပါ
စစ္ကိုေတာ့ ေယာင္လို႔ေတာင္ မစမ္းလိုက္ပါနဲ႔ ခင္။ ။

ေ အ ာ င္ ေ ဝ း
(ဇန္ ၁၇ – ၂ဝ၁၈)

Sunday, December 31, 2017

ထ ာ း ခဲ့ ျခ င္ း မ် ာ း



က်ေနာ္တို႔က
ဂ်ိမ္းဂ်ိြဳက္စ္ကို သိတယ္
ခင္ဗ်ား နားမလည္ပါဘူး ဘိုႏို။

က်ေနာ္တို႔က
အိုင္ယာလန္အစိမ္းကို ခ်စ္တယ္
ခင္ဗ်ား မသိပါဘူး ဘိုႏို။

အိုင္ယာလန္ အစိမ္း
ရိုးမ အစိမ္း
အစိမ္း အစိမ္း
ထူပိန္း ႏိုးထ
အဘိုးအဘ အေမြ
အစိမ္းေလ
ခင္ဗ်ား မခံစားတတ္ပါဘူး။

ခင္ဗ်ား မပါလည္း
က်ေနာ္တို႔ လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ႏိုင္ပါတယ္။

ဆက္ေလွ်ာက္
ဆက္ေလွ်ာက္
လမ္း ဆက္ေလွ်ာက္မယ္။

ခင္ဗ်ား မရွိလည္း
က်ေနာ္တို႔မွာ
ေသခ်ာတဲ့ဂီတေတြရွိတယ္
အားလုံးကိုေက်ာ္ျဖတ္မယ္
သနားတယ္ ဘိုႏို။

ခင္ဗ်ား ကူညီခဲ့မွဳအတြက္
က်ေနာ္တို႔ရာဇဝင္မွာ
စာတစ္မ်က္ႏွာ
ခင္ဗ်ားနာမည္ကို တစ္ဝက္ေရးထားမယ္။

ခင္ဗ်ားက
အမွန္တရားကို တစ္ဝက္ပဲ ခ်စ္တတ္ခဲ့တာကိုး။

က်ေနာ္တို႔ရထားက
ေရွ့ဆက္ထြက္သြားပါၿပီ။

ကိုစန္းေဇာ္ေထြးကို ထားခဲ့ရတာနဲ႔
ခင္ဗ်ားကို ထားခဲ့ရတာ
ထားခဲ့တာခ်င္းေတာ့ မတူဘူးေပါ ့ မစၥတာဘိုႏိုရယ္။ ။

ေ အ ာ င္ ေ ဝ း

(ဒီဇင္ဘာ ၃၁- ၂ဝ၁၇)

Saturday, December 16, 2017

ခ် စ္ လို ့ ေ ရ း တဲ့ က ဗ် ာ ( ၂ )

 

ဒီ နံရံမွာ
ဘယ္ေတာ့မွ အျမစ္မတြယ္ေတာ့ဘူး။
ဘဝက
တိုက္ကပ္ပန္းလို မလန္းဘူး။အသက္ရွင္ရတာ
သမိုင္းမေကြးရံုတစ္မယ္
ကိုယ့္ရင္ ကိုယ္အကြဲခံၿပီး
သိမ္ငယ္ရတယ္။

ထမင္းတစ္လုတ္
ႏွင္းတစ္ဆုပ္ တဲ့
မဟုတ္ေသးပါဘူး
တစ္ခုခုေတာ့ မွားေနၿပီထင္ပါရဲ့။

ကိုလြဏ္းေဆြ ရယ္
မဲေဆာက္မွာ ျဖစ္ျဖစ္
မစ္ရွီဂန္မွာ ျဖစ္ျဖစ္
အျမစ္က
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဆီမွာ က်န္ရစ္တာဗ်။

က်ေနာ္ မညာပါဘူး
ခ်စ္တယ္။

အခ်စ္အတြက္ မ်ားမ်ားမလို
ေျမာက္ဒဂံု အိမ္ေရွ့က
ေရႏုတ္ေျမာင္းကေလးထဲ
ကန္စြန္းခင္းေလးေတြ
စိမ္းေနေသးတယ္ဆိုရင္ လုံေလာက္ပါတယ္။

ေလာကမွာ
ခ်စ္လို့ ထြက္ေျပးရတဲ့သူေတြလည္း
မနည္းေတာ့ပါဘူးေလ။ ။

ေ အ ာ င္ ေ ဝ း
(ဒီဇင္ဘာ ၁၄၊ ၂ဝ၁၇)

design by Than Htay Maung

Thursday, December 7, 2017

ခ် စ္ လို ့ ေ ရ း တဲ့ က ဗ် ာ ( ၁ )





ဒီတစ္ခါ ေသၿပီးရင္
ေနာက္ထပ္ မေသေတာ့ဘူး
ျမစ္က။

အခ်စ္လည္း ဒီလိုပဲ
ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့ကာ
ဟိုေလ … ။

ျမစ္ကို ေသေအာင္သတ္ၿပီးမွ
ေရလည္း မစီးဘူး
လိွဳင္းလည္း မခြပ္ဘူး
ကမ္းပါးလည္း မညႊတ္ဘူး မေျပာနဲ့။

အခ်စ္က
တစ္သက္မွာ တစ္ခါပဲ ရွင္ရတာ။

ျမစ္ကလည္း
တစ္ေခတ္မွာ တစ္ခါပဲ ျဖတ္သန္းရတာ။

” ေခတ္ႀကီးက မစြံပါဘူးရွင္ ”
မတရား မေျပာပါနဲ့ ခင္ရယ္။

သတၱိရွိရင္
ရဲရဲခ်စ္လိုက္ပါ
ခင္ျဖတ္သန္းေနတဲ့ ေခတ္ကို
ခ်စ္လိုက္ေပါ ့။

ဗမာျပည္မွာ
ခ်စ္လို့ေသတဲ့ မသာ မရွိပါဘူး။ ။

ေ အ ာ င္ ေ ဝ း
(ဒီဇင္ဘာ ၅- ၂ဝ၁၇)

Art – Than Htay Maung