Tuesday, February 12, 2019

ခ် စ္ လို႔ ေ ရ း တဲ့ က ဗ် ာ ( ၂ ၆ )


"ေအာင္ဆန္း"
သူ႔နာမည္နဲ႔ ေမႊးတဲ့ႏွင္းဆီ
ျမန္မာျပည္။

"ေအာင္ဆန္း"
သူ့နာမည္နဲ့ စီးတဲ့ျမစ္ေရ
ဧရာဝတီ။

"ေအာင္ဆန္း"
သူ့နာမည္နဲ႔ တြန္တဲ့ငွက္ေကာင္း
အို- ခြပ္ေဒါင္း။

"ေအာင္ဆန္း"
သူ႔နာမည္နဲ႔ထက္ျမတဲ့ဓား
တို႔ ---
ျပည္ေထာင္စုသား။

မွတ္ေလာ့ ႏွမ
မွတ္ေလာ့ ငါ ့ညီ
သူ႔ႏွင္းဆီ
မည္သို႔မွ် မေၾကြ
မေသတဲ့ တရား။

ျမစ္ဧရာ ဘယ္မခန္း
"ေအာင္ဆန္း" အသစ္ေတြ
ေခတ္အဆက္ဆက္ ဖြား။ ။

ေ အ ာ င္ ေ ဝ း
(ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၂- ၂ဝ၁၉)

Thursday, January 31, 2019

ခ် စ္ လို ့ ေ ရ း တဲ့ က ဗ် ာ ( ၂ ၅ )


ငါ မခ်စ္ဘူး
ဧရာဝတီျမစ္ဆုံကို မခ်စ္တဲ့သူေတြ
ငါ မခ်စ္ဘူး။
ငါ မခ်စ္ဘူး
တိုင္းျပည္နဲ႔လူမ်ိဳးကို မခ်စ္တဲ့သူေတြ
ငါ မခ်စ္ဘူး။
ငါ မခ်စ္ဘူး
ျပည္သူနဲ့လူထုကို မခ်စ္တဲ့သူေတြ
ငါ မခ်စ္ဘူး။
ငါ မခ်စ္ဘူး
ျပည္ေထာင္စုနဲ့ညီညြတ္ေရးကို မခ်စ္တဲ့သူေတြ
ငါ မခ်စ္ဘူး။
ငါ မခ်စ္ဘူး
ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို မခ်စ္တဲ့သူေတြ
ငါ မခ်စ္ဘူး။
ငါ မခ်စ္ဘူး
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔  ေအာင္ဆန္းဝါဒကို မခ်စ္တဲ့သူေတြ
ငါ မခ်စ္ဘူး။
ငါ မခ်စ္ဘူး။
ငါ မခ်စ္ဘူး။
......................
ဒီတစ္ခါ
ခ်စ္လို႔ေရးတဲ့ကဗ်ာ
"မခ်စ္လို႔ေရးတဲ့ကဗ်ာ" ျဖစ္သြားၿပီ။ ။

ေ အ ာ င္ ေ ဝ း
(ဇန္ ၃ဝ၊ ၂ဝ၁၉)

Monday, January 14, 2019

ခ် စ္ လို့ ေ ရ း တဲ့ က ဗ် ာ ( ၂ ၄ )


ခ်စ္လွစြာေသာ ျပည္ေျပး။

ေလးသံ ျမားသံ စဲခဲ့ေပမဲ့
ဆဲသံ ဆိုသံ ညံေနဆဲမို႔
(မစ္ရွီဂန္ မွာ)
လူလည္း အိမ္ မျပန္ႏိုင္ေသး
ကဗ်ာလည္း လြမ္းမိုး မစဲႏိုင္ေသး။ ။

ေ အ ာ င္ ေ ဝ း
(ဇန္ ၁၃၊ ၂ဝ၁၉)

Sunday, December 30, 2018

ခ် စ္ လို႔ ေ ရ း တဲ႔ က ဗ် ာ ( ၂ ၃ )



ႏွစ္သစ္ကူးလက္ေဆာင္။

အေရွ႕ဆီ
ေနနီနီက
ေရႊျခည္ အထိုး။

အေမ႔ရြာ
အေဖ႔ယာ ခရိုး။

အေမ႔ရြာ
အေဖ႔ယာ ခရိုးက
ငွက္ကေလး ခ်ိဳးလင္းျပာ
ေတးအဆာ
အစာရွာထြက္ေတာ႔
ေမာင္ ... နံနက္ထ ႏိုး
မယ္ ... နံနက္ထ ႏိုး။

အဘိုးမာပါစ
အဘြား သာပါစ
မိုးေသာက္ထ ယာအဝင္
ပခုံး ဘယ္တင္
ေမာင္႔တာဝန္
ေမာင္႔အင္ ေမာင္ထမ္း။

ေခတ္ကိုျဖတ္သန္းတဲ႔အခါ
"ခ်စ္တတ္ၿပီး သတၱိရွိမယ္ဆိုရင္
အနာဂတ္ဟာ
ထာဝစဥ္ ခ်ိဳျမေနမွာပါ" တဲ႔
ေမ ကလည္း ေမတစ္ရြက္
အိပ္မက္အတူ မက္ၾကမတဲ႔
အလွလက္ကမ္း ဘဝလမ္း
ယာအဝင္ မိုးေသာက္ထမွာ
ေမာင္႔ႏွမ ... ဦးေဆာက္ပန္း။ ။

ေ အ ာ င္ ေ ဝ း
(ဒီဇင္ဘာ ၃ဝ၊ ၂ဝ၁၈)

photo by RFA

Thursday, December 27, 2018

ခ် စ္ လို႔ ေ ရ း တဲ့ က ဗ် ာ ( ၂ ၂ )


   


၂ဝ ရာစုကေန ခ်စ္လာတဲ့ အခ်စ္
၂၁ ရာစုအထိ ခ်စ္ေနရတဲ့ အခ်စ္။

၂ဝ ရာစုကေန လြမ္းလာတဲ့ အလြမ္း
၂၁ ရာစုအထိ လြမ္းေနရတဲ့ အလြမ္း။

၂ဝ ရာစုကေန စြန္႔စားလာတဲ့ စြန္႔စားခန္း
၂၁ ရာစုအထိ စြန္႔စားေနရတဲ့ စြန္႔စားခန္း။

အခ်စ္၊ အလြမ္း၊ စြန္႔စားခန္း ဆိုတာ
ရွိတယ္ ညီေလး။

ဥပမာ-
မင္းကိုႏိုင္၊ ကိုကိုႀကီး၊ မိုးသီးဇြန္
ရာဇဝင္ကို ျဖတ္သန္းျခင္း။

ဥပမာ-
တင္မိုး၊ ၾကည္ေအာင္၊ ေမာင္စြမ္းရည္
ကိုေလး(အင္းဝဂုဏ္ရည္)
အစဥ္အလာကို ေလးစားျခင္း။

ဥပမာ-
မင္းႀကီးေရႊလေရာင္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္
မ်ိဳးဆက္ကို ဆက္ခံျခင္း။

ရာဇဝင္၊ အစဥ္အလာ၊ မ်ိဳးဆက္ ဆိုတာ
ရွိတယ္ ညီေလး။

ဥပမာ-
မင္းကိုႏိုင္ ျဖစ္ျဖစ္
ကိုေလး(အင္းဝဂုဏ္ရည္) ျဖစ္ျဖစ္
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျဖစ္ျဖစ္
တို႔မွ မခ်စ္ရင္ ... ။

ဥပမာ-
ဆဲဗင္းဂ်ဴလိုင္ ျဖစ္ျဖစ္
၇၄-၇၅-၇၆-၈၈ ျဖစ္ျဖစ္
ေရႊဝါေရာင္ ျဖစ္ျဖစ္
တို႔မွ မလြမ္းရင္ ... ။

ဥပမာ-
စစ္အာဏာရွင္စနစ္က်ဆုံးေရး
ပဥၥမျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္တည္ေထာင္ေရး
ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး
တို႔မွ မစြန္႔စားရင္ ... ။

ထပ္ေျပာမယ္
အခ်စ္၊ အလြမ္း၊ စြန္႔စားခန္း ဆိုတာ
ရွိတယ္။

အတိတ္ကို လြမ္းဖို႔
ပစၥဳပၸန္မွာ စြန္႔စားရတာလည္း
အနာဂတ္ကို ခ်စ္ရာက်တာပါပဲ ညီေလးေရ။

"ေအာင္စည္ေဆာ္ေလာ႔
ျပည္ေတာ္ဝင္ခန္း ေရာက္ေခ်ၿပီ" (တင္မိုး)

ေ အ ာ င္ ေ ဝ း
(ဒီဇင္ဘာ ၂၇၊ ၂ဝ၁၈)

Wednesday, December 19, 2018

ခ် စ္ လို႔ ေ ရ း တဲ့ က ဗ် ာ ( ၂ ၁ )




ျပည္သူ႔နီတိ။

အမုန္း၏ အစကား … ေသျခင္း
အခ်စ္၏ အစကား … ေနျခင္း။

အမုန္းနဲ႔စရင္ စစ္ျဖစ္တယ္
အခ်စ္နဲ႔စရင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္တယ္။

အမုန္းနဲ႔ စမလား
အခ်စ္နဲ႔ စမလား။

အမုန္းက လမ္းေပ်ာက္တဲ့ၿမိဳင္
အခ်စ္က လွမ္းကိုင္မယ့္ပန္းတိုင္။

အမုန္းနဲ႔ ေတြးေခၚရင္ စစ္
အခ်စ္နဲ႔ ေတြးေခၚရင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး။

အမုန္းကို ေႂကြးေၾကာ္မလား
အခ်စ္ကို ေႂကြးေၾကာ္မလား။

အမုန္းက ေမွာင္တယ္
အခ်စ္က လင္းတယ္။

ေမွာင္ေသာလမ္းမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမရွိ
လင္းေသာလမ္းမွာ စစ္မရွိ။

အမုန္းစဲရင္ စစ္စဲမယ္
အခ်စ္စဲရင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစဲမယ္။

အမုန္းေတြ စဲေစ
အခ်စ္ေတြ မစဲေစနဲ႔။

အမုန္းေတြကို မုန္းပါ
အခ်စ္ေတြကို ခ်စ္ပါ။

ဥပမာ- စစ္ကို မုန္းပါ
ဥပမာ- ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ခ်စ္ပါ။

စစ္ဟာ အမုန္း
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ အခ်စ္။

အမုန္းေတြကို မခ်စ္ပါနဲ႔
အခ်စ္ေတြကို မမုန္းပါနဲ႔။

ဥပမာ- စစ္ကို မခ်စ္ပါနဲ႔
ဥပမာ- ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို မမုန္းပါနဲ႔။

မုန္းလွ်င္ စစ္
ခ်စ္လွ်င္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး။

မယ္တို႔ ေမာင္တို႔ – စစ္မဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းဖို႔
ေမာင္တို႔ မယ္တို႔ – အခ်စ္ဖြဲ႕ စိမ္းလန္းစို႔။

“စစ္ကို မလိုပါ
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသာ ေပးၾကပါ
စစ္ဆိုသည္မွာ အႏုတ္လကၡဏာ
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသာ အေပါင္းလကၡဏာ” (ျမတ္ေလး)

ေ အ ာ င္ ေ ဝ း
ဒီဇင္ဘာ ၁၈၊ ၂၀၁၈။

Wednesday, December 5, 2018

ခ် စ္ လို႔ ေ ရ း တဲ႔ က ဗ် ာ ( ၂ ဝ )



 
"အလြမ္းပင္ေတာ" တဲ႔။

အလြမ္းပင္ေတြ ေတာထေနလို႔
အလြမ္းပင္ေတာလို႔ ေခၚတယ္။

အလြမ္းပင္ေတာလို႔
လြမ္းသူေတြက ေျပာၾကတဲ႔
လြမ္းသူေတြရဲ႕အလြမ္းပင္ေတာေလ။

လြမ္းတတ္သူသာ
သမိုင္းဝင္သတဲ႔
သမိုင္းဝင္တဲ႔ အလြမ္းပင္ေတာေပါ့။

ေျမခ်စ္သူ ေျပာတယ္
"ကမၻာေပၚမွာ
လြမ္းရတာေလာက္
သိကၡာရွိတဲ႔ အစားအစာ
မရွိပါဘူး" တဲ႔
သိကၡာရွိတဲ႔ အလြမ္းပင္ေတာေပါ့။

အလြမ္းတစ္ပင္
ရာဇဝင္ တစ္ခု။

အလြမ္းအသေခ်ၤ
အလြမ္းပင္ေတြ ေျပာတယ္
"လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တမွဳရွိရင္
အနာဂတ္မွာ
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ
သူ႔အလိုလို လတ္ဆတ္စိမ္းစိုလာမွာပါ" တဲ႔။

မိုးဦးက် လယ္ကြင္းေတြမွာ
စပါးေစ႔ကေလးေတြ
သူ႔အလိုလို ေပါက္လာသလိုေပါ့
အလြမ္းပင္ေတာေလ။

အလြမ္းပင္ေတြဟာ
လြမ္းဖို႔ ရွင္သန္ေနၾကတယ္။

သူတို႔ရွင္သန္ဖို႔
သိကၡာရွိတဲ႔ သမိုင္းေတြလိုတယ္။

လြမ္းတယ္ဆိုတာ
သမိုင္းကို
သိကၡာရွိေအာင္ လုပ္တာပါပဲ။

ပိုလန္မွာ
စစ္ႀကီးအတြင္း
ကေလးေတြ အေမေပ်ာက္တုန္းက
အလြမ္းပင္ေတာမွာ
ဥၾသငွက္ေတြ
ေႏြ ေပ်ာက္ခဲ႔ဖူးတယ္။

ဆိုင္ဂံု နန္းေတာ္ထဲ
တင္႔ကားတစ္စီး ဝင္လာၿပီး
ဗီယက္ေကာင္းအလံ လႊင္႔ထူတုန္းက။

တိန္အန္မင္ရင္ျပင္မွာ
ေက်ာင္းသားေတြကို
တင္႔ကားအစင္းတစ္ရာ တက္နင္းတုန္းက။

ၿဖိဳလွဲခံလိုက္ရတဲ႔
ဘာလင္တံတိုင္းပ်က္ႀကီးေပၚ
အဒမ္စမစ္ဇီးကြက္ေတြ ေအာ္တုန္းက။

အလြမ္းပင္ေတာဟာ
အလြမ္းေတြနဲ႔
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို လြမ္းေနခဲ႔ဖူးတယ္။

ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိွဳင္းလည္း
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ျမင္မသြားရဘူး
အလြမ္းေတြသာ ေတာထက်န္ရစ္။

ဆရာဒဂုန္တာရာလည္း
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ျမင္မသြားရဘူး
အလြမ္းေတြသာ ေတာထက်န္ရစ္။

ႏွစ္ေတြၾကာလာေတာ႔
စစ္ေတြ ၾကာလာတာေပါ့။

ေခတ္ေတြရွည္လာေတာ႔
စစ္ေတြ ရွည္လာတာေပါ့။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလိုလားတဲ႔
ကဗ်ာဆရာေတြ
ေသေသ သြားၾကတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေတးသံေတြ
မေသမရွင္ က်န္ရစ္ခဲ႔ၾကတယ္။

ေနာက္ဆုံးေတာ႔
သစ္ေတာႀကီးတစ္ခုလုံးေၾကြတဲ႔ေန႔ဟာ
ငါတို႔မေရာက္ေစခ်င္ေပမဲ႔
ငါတို႔ေရွ႔ေမွာက္ ေရာက္လာခဲ႔ၿပီ။

"ေမာင္ေအာင္ပြင္႔" ဆိုတာ
(ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို)
လြမ္းလို႔ ေသတဲ႔ ေတာ။

အလြမ္းပင္ေတာ ... တဲ႔
အလြမ္းပင္ေတြ ေတာထေနလို႔
အလြမ္းပင္ေတာလို႔ ေခၚတယ္။ ။

(၃ဝ-၁၁-၁၈ ေန႔က ကြယ္လြန္သြားတဲ႔
ရဲေဘာ္ႀကီး ကဗ်ာဆရာ ေမာင္ေအာင္ပြင္႔ သို႔)

ေ အ ာ င္ ေ ဝ း ။