Tuesday, February 3, 2009

မမခင္ဦးစံပယ္သို ့ တမ္းခ်င္း - ၄


မမခင္ဦးစံပယ္သို႔ တမ္းခ်င္း - ၄
ေအာင္ေ၀း
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၃၊ ၂၀၀၉

မမခင္ဦးစံပယ္ ေရ …
(ေဒၚမာမာေအး)က
သက္တံေပၚမွာ ကစားမယ္ တဲ့။

က်ေနာ္ကေတာ့
သက္တံေပၚမွာ လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့ပါတယ္။


ျပည္ေျပးကဗ်ာဆရာ
ဒီတခါ ရင္ခုန္ရတဲ့ သက္တံဟာ
ဆန္ဖရန္စစၥကိုပင္လယ္ေပၚက
“ဂိုးဒင္းဂိတ္” တံတားၾကီးေလ။

“မန္းမွ ကယ္လီဖိုးနီးယားသို႔”
ဆရာဒဂုန္တာရာရဲ႔ ကဗ်ာ
ဒီကယ္လီဖိုးနီးယားက
“ထာ၀ရသက္တံ” လို႔ တင္စားတဲ့
တံတားၾကီးေပၚ
က်ေနာ္ သတိရတာေပါ့။

ရုရွားက
ကဗ်ာဆရာ မာယာေကာ့ဖ္စကီး
နယူးေယာက္ ဘရြတ္ကလင္တံတား ေရာက္ေတာ့
အံ့ေလာက္တဲ့ သံမဏိအႏုပညာ
ဗိသုကာမႈ၊ အင္ဂ်ီနီယာမႈကို
ဂုဏ္ျပဳကဗ်ာ သီခဲ့ဖူးသတဲ့။

က်ေနာ္ ျမန္မာကဗ်ာဆရာ
ဒီဆန္ဖရန္စစၥကိုတံတားၾကီးကို
အံ့ခ်ီးလို႔ မကုန္ပါဘူး။

၁၉၃၀
အေမရိကန္ စီးပြားပ်က္ကပ္ၾကီးၾကား
တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ တံတားၾကီးက
အခုလည္း
အေမရိကန္စီးပြားေရး က်ခ်ိန္
အိေျႏၵၾကီးစြာ ခံ့ထည္ေနဆဲ။

မွတ္မိဦးမွာေပ့ါ
မမခင္ဦးစံပယ္ ရယ္ …
၁၉၃၀ အေမရိကန္စီးပြားအပ်က္
က်ေနာ္တို႔ဆီလည္း ဂယက္ရုိက္
ဂဠန္လယ္သမားတိုက္ပြဲၾကီး ေပၚခဲ့တယ္။

“ရဂုံ ခ်စ္စရာ တပည့္ေတြမွာျဖင့္
ဥဳံ အရဟံ သစၥာကတိေတြႏွင့္
ဂဠဳန္သရဏံ ဂစာၦမိ ၾကေပေတာ့ …” တဲ့
ဆရာၾကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းရဲ႔ ကဗ်ာ
ဂုိးလ္ဒင္းဂိတ္ တံတားၾကီးေပၚမွာ
က်ေနာ္ ရြတ္မိျပီ။

ဒီတံတားၾကီးေပၚမွာ
ဒီထာ၀ရသက္တံေပၚမွာ
“က်ေနာ္ ကဗ်ာဆရာပါ
က်ေနာ္ ျမန္မာျပည္က လာတာပါ
က်ေနာ့္ သက္တံကိုလည္း
က်ေနာ္ သယ္လာပါတယ္ …”

ပင္လယ္ေလရုိင္း တိုးေ၀ွ႔
လြမ္းေျမ႔ေနတဲ့ သူပုန္တေယာက္ကို
ဂိုးလ္ဒင္းဂိတ္တံတားၾကီးက
၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ၾကိဳဆိုခဲ့ပါတယ္။

သက္တံေပၚမွာ
ေနာက္ထပ္သက္တံကို တင္ခြင့္ျပဳေတာ့
သက္တံ ၂ ထပ္ ျဖစ္ေခ်ေပါ့။

က်ေနာ့္သက္တံက
အျဖဴေရာင္ပါ
“အျဖဴေရာင္ သက္တံေပါ့ …”

အမိေျမမွာ
က်ေနာ္တို႔ဟာ အျဖဴေရာင္ သက္တံေတြပါ။

ဂုိးလ္ဒင္းဂိတ္တံတားၾကီးေပၚ
အေပ်ာ္စိတ္နဲ႔ ေလွ်ာက္ေနတဲ့ ရုပ္ဟာ
ဒုတ္ခနဲ ရပ္
လြမ္းဆြတ္ေၾကကြဲမိသြား။

က်ေနာ့္သက္တံကေတာ့
ဆန္ဖရန္စစၥကို တံတားၾကီးေပၚမွာပါ။

ဒါေပမဲ့
ဇာဂနာရဲ႔ သက္တံက အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ
ေစာေ၀ရဲ႔ သက္တံက အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ
ေဇာ္သက္ေထြးရဲ႔ သက္တံက အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ။

မမခင္ဦးစံပယ္ရယ္
က်ေနာ့္ရဲ႔ ရဲေဘာ္ေတြရဲ႔သက္တံ
အျဖဴေရာင္သက္တံဟာ
အက်ဥ္းစံေနရေပါ့။

က်ေနာ္ ဘယ္လိုေျဖရမလဲ
ဒါ အိပ္မက္မဟုတ္ဘူး။

ဒါ စိတ္ကူးယဥ္ေနတာ မဟုတ္ဘူး
ဂိုးလ္ဒင္းဂိတ္ တံတားၾကီးတိုင္ထိပ္
ခြပ္ေဒါင္းအလံေတြ တက္ခ်ိတ္လိုက္ခ်င္ျပီ။

ျပီးေတာ့
အၾကမ္းမဖက္ဘဲ ေအာ္ေျပာလိုက္မယ္
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေၾကာင္း ေျပာရတာေလာက္
ဘယ္ပင္လယ္မွ လႈိင္းမထန္ဘူး လို႔။

ခြင့္လႊတ္ပါ မမခင္ဦးစံပယ္ ရယ္
တံတားေတြအေၾကာင္း ေျပာတာ
ႏိုင္ငံေရးေတြ ပါကုန္ျပီ။

က်ေနာ္ယုံၾကည္တာကလည္း
ဒါတခုပဲ ရွိတာ မဟုတ္လား။


(၂၀၀၈ ႏို၀င္လာလဆန္း ဆန္ဖရန္စစၥကို စာေပေဟာေျပာပြဲ အမွတ္တရ)
(အယ္လ္ေအထုတ္ ရတနာပုံေနျပည္ေတာ္ သတင္းစာ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၀၈ ထုတ္တြင္ ေဖာ္ျပျပီး)



1 comments:

eaindraomtt said...

ဆရာ...

အျဖဴေရာင္သက္တံ့ဟာ..
ဘယ္ေတာ့မွေပ်ာက္ပ်က္သြားမွာ..မဟုတ္ပါဘူးဆရာရယ္
ေဖေဖၚ၀ါ၇ီ၁၄ရက္ေန႔ က သတိေတြရလို႔ေပါ့ဆရာ...
တစ္ႏွစ္........ရွိျပီ....
ဆရာ အဆင္ေျပရဲ႔လား...
အဆင္ေျပပါေစလို႔ဆုေတာင္းေပးေနပါတယ္..
ဆရာ႔ကဗ်ာရြတ္သံ ဆရာ့ဟန္ပန္ေတြကို ျမင္ေယာင္လို႔
အားလံုးကို..သတိေတြရရံုပဲေပါ့..ဆရာရယ္

ဆရာကိုယ္က်န္းမာ..ကိုယ္ခ်မ္းသာ၇ွိေနႏိုင္ပါေစ..

အိျႏၵာ(http://www.eaindra.tk/)